„Debiut Wagnera zebrał wysokie noty krytyków i ciepłe przyjęcie widzów, a wybitna rola Liebmanna wynosi ten skromny austriacki dramat ponad przeciętność gatunku."
„Debiut Wagnera zebrał wysokie noty krytyków i ciepłe przyjęcie widzów, a wybitna rola Liebmanna wynosi ten skromny austriacki dramat ponad przeciętność gatunku."
Oparty na prawdziwych wydarzeniach Eismayer to austriacki dramat o surowym sierżancie szkoleniowym, który skrywa swoją homoseksualność, dopóki nie zakochuje się w jednym z rekrutów — pewnym siebie i otwarcie żyjącym geju.
Eismayer zaczyna się jak film o władzy i strachu. Sierżant sztabowy Charles Eismayer to postać, którą rekruci zapamiętają na całe życie — bezwzględny, wymagający, nieprzenikniony. Gerhard Liebmann buduje tę postać z precyzją i fizyczną wiarygodnością, co nie jest przypadkiem: aktor przeszedł intensywne szkolenie wojskowe, żeby w pełni wejść w skórę oficera. Jego Eismayer skrywa jednak tajemnicę, która w macho środowisku austriackiej armii mogłaby go zniszczyć. Gdy na jego drodze pojawia się Mario Falak — otwarcie homoseksualny rekrut grany przez Lukę Dimicia — między dwoma mężczyznami rodzi się coś, czego żaden z nich się nie spodziewał. To, co dzieje się dalej, to historia o cenie ukrywania siebie i o tym, ile kosztuje w końcu przestać.
Zobacz recenzje filmu „Eismayer" na YouTube
Film jest oparty na prawdziwych wydarzeniach. David Wagner, debiutujący jako reżyser fabularny, po raz pierwszy usłyszał o historii prawdziwego Eismayera podczas własnej służby wojskowej w 2001 roku. Dopiero jednak podczas studiów w Hamburgu, około 2014–2016 roku, trafił na artykuł w austriackiej gazecie, który opisywał oficera, który zakochał się w rekrucie, wyszedł z szafy i ożenił się z nim — w mundurze, na dziedzińcu koszar. Wagner nie tylko kupił prawa do historii, ale przez cały proces tworzenia scenariusza współpracował blisko z tą parą. Efekt jest widoczny w każdej scenie: film ma w sobie coś nieuchwytnie autentycznego, jakby rzeczywistość przebijała przez ekran. Zdjęcia realizowano w minimalistycznym, niemal dokumentalnym stylu, który doskonale służy tej opowieści.
Światowa premiera odbyła się 4 września 2022 roku w Wenecji, w sekcji Settimana della Critica (Tydzień Krytyków), a potem film ruszył w festiwalową trasę, zbierając nagrody publiczności — na Les Arcs European Film Festival (gdzie zdobył też nagrodę Film Nuts) oraz na Max Ophüls Festival w 2023 roku. Film był również wyświetlany w konkursie międzynarodowym na Göteborg Film Festival. Eismayer to jeden z tych filmów, które widzowie lubią bardziej niż krytycy zdążą ocenić. Na IMDb utrzymuje się w okolicach 7/10, a portale takie jak OutInJersey i DMovies wymieniają go wśród najlepszych queerowych romansów roku. W Polsce film można było zobaczyć m.in. w ramach 14. LGBT+ Film Festival w Kinie Pod Baranami.
Dla queerowej widowni Eismayer ma szczególne znaczenie. To nie jest film o tym, że miłość wszystko pokona — to film o tym, ile człowiek traci, żyjąc w kłamstwie, i co zyskuje, kiedy w końcu przestaje. Mario Falak, pewny siebie i nieukrywający swojej orientacji, stanowi lustro, w którym Eismayer musi się przejrzeć. Ich dynamika — rekrut i oficer, wolny i zamknięty — działa na wielu poziomach jednocześnie. Film wpisuje się też w szerszy kontekst: Austria zalegalizowała małżeństwa jednopłciowe w 2019 roku, a historia prawdziwego Eismayera stała się symbolem tego, że nawet w najbardziej tradycyjnych instytucjach coś się zmienia. Wagner opowiada o tym bez patosu i bez łatwych odpowiedzi — i właśnie dlatego ta historia zostaje z widzem długo po napisach końcowych.