Debiutancki film Saima Sadiqa to opowieść o żonatym mężczyźnie z konserwatywnej pakistańskiej rodziny, który w tajemnicy dołącza do grupy erotycznego tańca. Jego życie zmienia się bezpowrotnie, gdy zakochuje się w charyzmatycznej transkobiecie, gwieździe zespołu.

W patriarchalnym domu w Lahore życie toczy się według odwiecznych zasad. Najmłodszy syn, Haider (Ali Junejo), pozostaje bezrobotny, a jego żona Mumtaz (Rasti Farooq) pracuje, co jest powodem cichego wstydu dla całej rodziny. Gdy Haider wreszcie znajduje pracę, zataja przed bliskimi jej prawdziwy charakter. Zostaje tancerzem w rewii erotycznej, gdzie całą uwagę kradnie charyzmatyczna Biba (Alina Khan), transkobieta o niezłomnym charakterze. Między Haiderem a Bibą rodzi się fascynacja, która szybko przeradza się w zakazane uczucie, zmuszając go do konfrontacji z własną tożsamością, pragnieniami i duszącymi go społecznymi oczekiwaniami.

Zobacz recenzje filmu „Joyland" na YouTube

Ta intymna opowieść została w całości nakręcona w autentycznych lokacjach Lahore, w tym w prawdziwym teatrze erotycznym Mehfil i tytułowym parku rozrywki, co dodaje jej surowego realizmu. Reżyser Saim Sadiq, dla którego Joyland jest pełnometrażowym debiutem, napisał scenariusz we współpracy z Maggie Briggs. Do roli Biby zaangażował transpłciową aktorkę Alinę Khan, z którą pracował już przy swoim krótkometrażowym filmie Darling z 2019 roku. Ich ponowna współpraca zaowocowała kreacją, która jest jednocześnie pełna siły i wrażliwości, stając się sercem całej historii.

Autentyczność i odwaga opłaciły się. Joyland stał się pierwszym w historii pakistańskim filmem wybranym do oficjalnej selekcji Festiwalu Filmowego w Cannes w 2022 roku, gdzie zdobył Nagrodę Jury w sekcji Un Certain Regard. Co więcej, jury pod przewodnictwem Catherine Corsini przyznało mu Queer Palm dla najlepszego filmu o tematyce LGBT. Historyczny sukces przypieczętowało zakwalifikowanie filmu na oscarową shortlistę dla najlepszego filmu międzynarodowego – również jako pierwszego tytułu z Pakistanu.

Film zachwycił krytyczki i krytyków na całym świecie, co potwierdza wynik 98% pozytywnych recenzji w serwisie Rotten Tomatoes. Zachodnia publiczność chwaliła go za subtelne ukazanie queerowej miłości i bezkompromisową krytykę patriarchatu. Co ciekawe, w samym Pakistanie widzowie odczytywali go często przez pryzmat uniwersalnych tematów samotności i desperacji, które dotykają wszystkich bohaterów, nie tylko tych nieheteronormatywnych. W Polsce film doceniono jako „odważny i czuły film o tożsamości seksualnej”, chwaląc go również za zgrabne połączenie wątków queerowych z refleksją nad rolami społecznymi narzucanymi zarówno kobietom, jak i mężczyznom.

Jednak to właśnie queerowy rdzeń Joyland czyni go tak przełomowym. Film nie tylko przedstawia relację między cispłciowym mężczyzną a transkobietą w konserwatywnym, muzułmańskim kraju, ale też bez ogródek pokazuje systemową dyskryminację oraz przemoc, której ofiarą padają osoby niewpisujące się w patriarchalne ramy. Sadiq przypomina, że osoby trans w Pakistanie, niegdyś szanowane jako artystki i poetki na dworach królewskich, zostały zepchnięte na margines dopiero w wyniku brytyjskiej kolonizacji. Joyland to nie tylko poruszający dramat o zakazanej miłości, ale przede wszystkim potężny głos w walce o odzyskanie godności i należnego miejsca w społeczeństwie.