Film Ivony Juki o miłości i sztuce w cieniu jugosłowiańskiego reżimu trafia do polskich kin jako kandydat Chorwacji do Oscara.

Jugosławia, 1957 rok. Czterej przyjaciele — dawni partyzanci, teraz uznani filmowcy — kręcą film o swoich wojennych przeżyciach. Lovro, Nenad, Stevan i Ivan wierzą, że walczyli o wolność, która pozwoli im żyć i tworzyć bez ograniczeń. Reżim Josipa Broza Tity ma jednak inne plany. Gdy na planie pojawia się agent cenzury Emir Servar z zadaniem sabotowania produkcji, bohaterowie stają przed wyborem między sztuką, miłością a własnym bezpieczeństwem.

Zobacz recenzję filmu „Dobry wieczór, dobry dzień" na YouTube

Dobry wieczór, dobry dzień to czarno-biały obraz inspirowany prawdziwymi wydarzeniami z rodziny reżyserki Ivony Juki. Film zaczyna się od dwóch scen, które definiują całą opowieść — intymnego zbliżenia kochanków i brutalnej nazistowskiej egzekucji studentów. Jak pisze recenzentka Take One Cinema, „przemoc, wolność i miłość są tutaj nieustannie splecione i wizualnie zestawiane". Juka pokazuje tortury i czułość w równie intymnych zbliżeniach — raz widzimy nagie ciało Nenada drżące od razów bata, chwilę później tańczy on w ramionach Lovra.

W recenzji na Queer.pl czytamy, że film „staje się kartą rozliczeniową dla działań rządu, pokazując jego przewinienia i systemową opresję w wywołującym dyskomfort detalu". To kino odważne wizualnie i tematycznie — Juka nie unika pokazywania nagości, seksu ani przemocy, ale robi to z celem. Jej bohaterowie to artyści, którzy wierzyli, że walczyli o wolność, a teraz muszą ukrywać swoją seksualność przed systemem, który sami pomogli stworzyć.

Film został wybrany przez Chorwację jako kandydat do Oscara w kategorii najlepszego filmu międzynarodowego. To koprodukcja pięciu krajów, w tym Polski, która powstała przy wsparciu m.in. studia ORKA Production. W obsadzie znaleźli się cenieni aktorzy bałkańskiego kina — Emir Hadžihafizbegović (agent Emir), Dado Ćosić (Lovro), a także Slaven Došlo, Đorđe Galić i Elmir Krivalić.