Licealista Alex Truelove ma idealny plan na życie, w tym pierwszą noc ze swoją dziewczyną, ale wszystko się zmienia, gdy na jego drodze staje otwarty i pewny siebie gej, Elliot. Reżyser Craig Johnson serwuje nam opowieść o odkrywaniu siebie, pełną humoru i ciepła.

Życie Alexa Truelove'a wydaje się idealnie poukładane. Jest lubianym licealistą, ma świetne oceny i wspaniałą dziewczynę, Claire, z którą przyjaźni się od dziecka. Razem tworzą zgraną parę i przygotowują się do ważnego kroku – pierwszej wspólnej nocy, która jest głównym tematem rozmów w ich paczce znajomych. Wszystko idzie zgodnie z planem, dopóki na jednej z imprez Alex nie poznaje Elliota – czarującego, otwartego geja. To spotkanie uruchamia lawinę pytań, których Alex nigdy wcześniej sobie nie zadawał, a jego perfekcyjnie zaplanowana przyszłość zaczyna się chwiać w posadach.

Zobacz recenzje filmu „Alex Strangelove" na YouTube

Emocjonalny chaos, którego doświadcza bohater, jest w dużej mierze odbiciem przeżyć samego reżysera i scenarzysty, Craiga Johnsona. Twórca przyznawał w wywiadach, że Alex Strangelove to film na wpół autobiograficzny, czerpiący z jego własnej, krętej drogi do samoakceptacji. Podobnie jak jego bohater, Johnson w młodości miał dziewczyny i długo zmagał się z określeniem swojej tożsamości, rozważając, czy jest biseksualny, zanim w pełni zrozumiał swoją orientację. Chciał stworzyć gejowską wersję klasycznej licealnej komedii o seksie, ale pozbawioną homofobicznego humoru, a zamiast tego wypełnioną empatią i ciepłem, których często brakowało w produkcjach z lat 80. i 90.

Projekt od początku powstawał z myślą o platformie streamingowej, a wsparcia udzielił mu między innymi Ben Stiller ze swoją firmą producencką Red Hour Films. Premiera filmu odbyła się 14 kwietnia 2018 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco (SFFILM Festival), po czym trafił on do globalnej biblioteki Netflixa. Podczas prac nad scenariuszem Craig Johnson świadomie aktualizował realia szkolne, by lepiej oddawały współczesność. Dlatego liceum Alexa to miejsce progresywne, w którym otwarcie funkcjonują osoby biseksualne, transpłciowe i queerowe. Dzięki temu problem bohatera nie polega na strachu przed byciem jedynym gejem w szkole, ale na wewnętrznej walce z heteronormatywnymi oczekiwaniami, które sam na siebie nałożył.

Film spotkał się z ciepłym przyjęciem krytyki i publiczności, zdobywając na portalu Rotten Tomatoes około 80% pozytywnych recenzji. Chwalono go za inteligentny scenariusz, lekkość i autentyczne sportretowanie rozterek nastolatka, bez popadania w zbędny dramat. Jednocześnie część recenzentek zwracała uwagę na pewną przewidywalność fabuły i estetyczną „gładkość”, charakterystyczną dla wielu produkcji Netflixa. Alex Strangelove nie odniósł znaczących sukcesów na festiwalach filmowych i nie zdobył ważnych nagród, ale jego siła leży gdzie indziej – w byciu przystępną, sympatyczną opowieścią, która trafiła do szerokiej publiczności.

Dla społeczności LGBT Alex Strangelove jest ważny przede wszystkim dlatego, że świadomie zrywa z narracją o tragicznym losie queerowych postaci. Nie ma tu przemocy, odrzucenia przez rodzinę ani samobójstwa. Zamiast tego otrzymujemy historię, którą amerykańskie media określiły mianem „gejowskiego Pretty in Pink” – klasyczny romans o dorastaniu, tyle że z gejem w roli głównej. Film subtelnie komentuje też presję heteronormy i pokazuje, jak trudno jest zejść z utartej ścieżki, nawet w tolerancyjnym otoczeniu. Choć niektórzy zwracali uwagę, że przedstawienie biseksualności jako „etapu przejściowego” może być problematyczne, dla wielu widzów historia Alexa była niezwykle bliska i pokrzepiająca.