„Stylowa adaptacja Fassbindera, która dzięki reżyserii Ozona i nagrodzie Teddy stała się żelaznym punktem europejskiego kanonu kina queerowego."
„Stylowa adaptacja Fassbindera, która dzięki reżyserii Ozona i nagrodzie Teddy stała się żelaznym punktem europejskiego kanonu kina queerowego."
Krople wody na rozpalonych kamieniach to kameralny dramat erotyczny François Ozona, adaptacja sztuki Rainera Wernera Fassbindera, który śledzi toksyczną relację dominacji między starszym mężczyzną a młodym chłopakiem wciągniętym w świat manipulacji i seksualnej zależności.
Niemcy, lata siedemdziesiąte. Pięćdziesięcioletni biznesmen Bernard Giraudeau jako Léopold zaprasza do swojego mieszkania dwudziestoletniego Franza (w tej roli Malik Zidi), którego poznał przypadkowo na ulicy. Franz, choć ma narzeczoną Annę (Ludivine Sagnier), ulega czarowi starszego mężczyzny i zostaje z nim na dłużej. To, co zaczyna się jako fascynacja i erotyczna przygoda, szybko przekształca się w relację naznaczoną dominacją i manipulacją — Léopold stopniowo przejmuje kontrolę nad życiem młodego mężczyzny.
Zobacz recenzję filmu „Krople wody na rozpalonych kamieniach" na YouTube
Akcja toczy się niemal wyłącznie w czterech ścianach mieszkania Léopolda, co nadaje filmowi klaustrofobiczny, teatralny charakter. Gdy Anna przyjeżdża, by odzyskać Franza, w zamkniętej przestrzeni zaczynają się ścierać zazdrość, pożądanie i zależność. Do tego trójkąta dołącza jeszcze Véra (Anna Levine), dawna kochanka Léopolda, która zmieniła płeć — i jej pojawienie się jeszcze bardziej komplikuje już i tak napiętą sytuację.