Nowa wersja klasyka Anga Lee. Dwie queerowe pary, kończąca się wiza i desperacki plan udawanego małżeństwa, który wymyka się spod kontroli, gdy do gry wkracza konserwatywna babcia z Korei.

Angela i Lee bardzo chcą mieć dziecko, ale kolejne próby in vitro pożerają ich oszczędności. Z kolei w ich garażu mieszkają Chris i Min - temu drugiemu właśnie kończy się wiza, a zamożna babcia z Korei naciska na jego powrót do ojczyzny i przejęcie rodzinnego biznesu. Kiedy Chris odrzuca oświadczyny Mina, zdesperowany chłopak proponuje układ Angeli. Wezmą udawany, heteroseksualny ślub, żeby on dostał zieloną kartę, a w zamian on sfinansuje zabiegi medyczne dla niej i jej partnerki. Plan wydaje się idealny, dopóki z Korei nie przylatuje nieświadoma niczego babcia (w tej roli oscarowa Youn Yuh-jung), wymuszając na całej czwórce zorganizowanie wielkiego, tradycyjnego wesela i pospieszne wymazanie z domu wszelkich śladów queerowości.

Zobacz recenzje filmu „The Wedding Banquet" na YouTube

Zrobienie nowej wersji Przyjęcia zapowiedzi (kultowego filmu Anga Lee z 1993 roku) w dzisiejszych czasach to ryzykowna gra. Świat poszedł do przodu - równość małżeńska i jednopłciowe rodzicielstwo to dziś w wielu miejscach norma, co zupełnie zmienia stawkę całej historii. Reżyser Andrew Ahn doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Do napisania scenariusza zaprosił zresztą Jamesa Schamusa, współtwórcę oryginalnego filmu. Zamiast kopiować dawną historię o panicznym strachu przed coming outem, twórcy przenieśli punkt ciężkości na współczesne problemy milenialsów: braki finansowe, zawiłości etyczne i poleganie na przyjaciołach. Jak zauważyła Natalia Winkelman w recenzji dla IndieWire, decyzja o założeniu rodziny przez młodych ludzi jest dziś "komplikowana nie przez przeszkody kulturowe, seksualne czy rodzinne, ale raczej etyczne i finansowe".

Twórcy nie zapominają jednak, że to przede wszystkim komedia pomyłek. Sceny, w których bohaterowie w panice chowają do szaf lesbijską literaturę i udają przed konserwatywną seniorką kogoś, kim nie są, napędzają ten film. Jak pisze David Rooney na łamach The Hollywood Reporter, nowa wersja nie tylko "dodaje nowej energii romansowi i komedii, ale też przypomina o fundamentalnym prawie do kochania tego, kogo chcemy, celebrując przy okazji ciepłe objęcia wybranej, queerowej rodziny".

Oczywiście, przeniesienie tej intrygi w lata dwudzieste XXI wieku ma swoje koszty. Część krytyków punktowała, że w erze legalnych małżeństw jednopłciowych cały ten udawany ślub bywa odrobinę naciągany. Ahn jednak celowo obniża temperaturę dramatu na rzecz ciepła i poczucia wspólnoty. Oglądając zmagania tej patchworkowej czwórki, trudno nie odnieść wrażenia, że reżyser po prostu puszcza do nas oko - w świecie, który ciągle rzuca nam kłody pod nogi, czasem jedynym ratunkiem jest absurdalny plan i paczka oddanych przyjaciół.