„Niskobudżetowy dramat romantyczny z mieszanymi recenzjami — widzowie doceniają chemię aktorów, ale krytycy zarzucają brak oryginalności i teatralność."
„Niskobudżetowy dramat romantyczny z mieszanymi recenzjami — widzowie doceniają chemię aktorów, ale krytycy zarzucają brak oryginalności i teatralność."
Apple TV Store
Apple TV Store Just Say Love to kameralny dramat romantyczny LGBT o nieoczywistym spotkaniu gejowskiego artysty i heteroseksualnie identyfikującego się cieśli, których przelotny układ zamienia się w filozoficzną rozmowę o miłości i pożądaniu. Bill Humphreys adaptuje sztukę Davida J. Mauriello w intymnej, niemal teatralnej formie.
Akcja Just Say Love rozgrywa się wokół spotkania dwóch mężczyzn, którzy z pozoru szukają jedynie krótkiej, niezobowiązującej przygody. Guy, grany przez Matthew Jaegera, to wrażliwy artysta i intelektualista, otwarcie żyjący jako gej. Doug, w którego wciela się Robert Mammana, jest prostolinijnym cieślą, deklarującym się jako heteroseksualny i związanym z kobietą o imieniu Gita.
To, co zaczyna się jako fizyczny układ bez zobowiązań, szybko przeradza się w długą, intymną rozmowę o pożądaniu, tożsamości, granicach przyjaźni i naturze samej miłości. Kameralna, niemal teatralna forma filmu skupia całą uwagę na dialogu i napięciu między dwoma bohaterami, których relacja wymyka się prostym etykietom „gej-hetero”. W tle przewijają się odniesienia do Platona i refleksji o duchowym wymiarze bliskości, a kontrast między światem artysty a światem robotnika staje się punktem wyjścia do podważania stereotypów o męskości i orientacji.
FILM | dramat Tár USA, 2022
Typowo; pasyw/aktyw, potęgując aktywa tym, iż 'tak jakby' jest hetero.
Przed tym filmem oglądałem pewien inny, gdzie walczyły ze sobą dwie sentencje.
Przeznaczenie czy przypadek. W zakończeniu tego filmu jednak nie umiem stwierdzić, która strona jest tą właściwą.
Dlatego też polecam, chociaż są od niego lepsze typu just a question of love czy krzykliwe ostatnio filmy Xaviera Dolana.
Specyficzna scenografia, wszystko wygląda jak teatr. Reżyser pokazuję jak mało ważna jest otoczka, że w filmie priorytetową sprawą są postacie i ich emocję. Gorąco polecam.