Nie całuję to francuski dramat obyczajowy André Téchinégo o młodym mężczyźnie, który przyjeżdża do Paryża z aktorskimi ambicjami, a zamiast spełnienia odnajduje się w świecie prostytucji i przemocy.

Dwudziestoletni Pierre (Manuel Blanc) porzuca rodzinny dom w Pirenejach i przyjeżdża do Paryża z marzeniem o karierze aktorskiej. Na początku daje mu schronienie pielęgniarka Evelyne (Hélène Vincent), która pomaga mu znaleźć pracę w szpitalu. Dzięki koledze Saïdowi (Roschdy Zem) Pierre trafia na kolację z dwoma starszymi gejami — wiolonczelistą Dimitrim (Ivan Desny) i intelektualistą Romainem (Philippe Noiret) — i gwałtownie odrzuca zaloty tego drugiego. Gdy romans z Evelyne kończy się upokorzeniem, Pierre traci pracę i ląduje na ulicy.

Bez środków do życia chłopak zaczyna trudnić się męską prostytucją w paryskim półświatku. Na bruku poznaje Ingrid (Emmanuelle Béart), prostytutkę marzącą o karierze piosenkarki — dwoje rozbitków szukających czegoś więcej niż tylko przetrwania. Nie całuję to ponury, paryski obraz rozczarowania, w którym prowincjonalne marzenia zderzają się z brutalną rzeczywistością ulicy.