Laurel Hubbard, pierwsza transpłciowa sportowczyni na igrzyskach, zajęła ostatnie miejsce i żegna się ze sportem

Laurel Hubbard to transpłciowa sztangistka, której udział w igrzyskach olimpijskich wywołał pewne kontrowersje. Pojawiła się nawet transfobiczna petycja, która miała na celu wykluczyć możliwość udziału transpłciowych sportowczyń w kobiecych konkurencjach.

Wczoraj jednak w dość przykry dla siebie sposób odpowiedziała hejterom na pytanie, czy transpłciowe kobiety mają przewagę nad cispłciowymi. Hubbard bowiem jako jedyna zawodniczka spaliła wszystkie trzy podejścia i nie została sklasyfikowana.

Zawodniczka opuściła arenę z uśmiechem, a dłońmi wykonała symbol serca. Choć nie udało jej się zdobyć medalu, to jej przygoda z igrzyskami na zawsze zapisze się w historii sportu jako inspirująca dla osób transpłciowych.

Po występie Hubbard udzieliła swojego pierwszego wywiadu od czasu, gdy została wybrana do zespołu z Nowej Zelandii na igrzyska. Mówiła, że ​​nigdy nie szukała rozgłosu i nie uważa się za wzór do naśladowania. Po prostu chciała być postrzegana jak każdy inny sportowiec na największej scenie sportowej.

Nie sądzę, że to powinno być historyczne. Kiedy przenosimy się do nowego i bardziej zrozumiałego świata, ludzie zaczynają zdawać sobie sprawę, że osoby takie jak ja to tylko ludzie. Jesteśmy ludźmi i mam nadzieję, że samo bycie tutaj wystarczy. Wszystko, czego kiedykolwiek chciałam jako sportowczyni, to być uważanym za sportowczynię.

Wesprzyj Queer.pl - najstarszy portal LGBT w Europie

Dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy własnego głosu w Internecie. Daliśmy radę przez 24 lata - z Waszą pomocą przetrwamy także ten ciężki okres. Równocześnie utrzymanie takiego projektu jeszcze nigdy nie było tak trudne.

Zobacz jak wspomóc QUEER.PL

Hubbard powiedziała także, że ​​rozważa przejście na emeryturę ze względu na swój wiek. W wieku 43 lat była najstarszą zawodniczką w swojej kategorii olimpijskiej.

Mam nadzieję, że jeśli będę w stanie spojrzeć wstecz, to będzie to tylko niewielka część historii, tylko mały krok. Naprawdę mam nadzieję, że z czasem znaczenie tej okazji zmniejszy się w nadchodzących wydarzeniach.

Sportowczyni podziękowała również Komitetowi Olimpijskiemu Nowej Zelandii, japońskim organizatorom, a zwłaszcza Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu za to, że dali jej szansę na olimpijski występ.

(jg)