Młody kulturysta z małego miasta w Ohio szykuje się do najważniejszych zawodów życia, a relacja z nowym trenerem uruchamia w nim pożądanie, którego nie da się pogodzić z religijnym wychowaniem i uzależnioną matką. Nagradzany na Frameline i w Provincetown debiut scenariuszowy Brocka Yuricha w reżyserii Sama McConnella łączy dramat sportowy z queerowym studium męskości.

Eddie Owens ma jeden cel: zdobyć profesjonalną kartę kulturystyczną i wyrwać się z małego miasta we wschodnim Ohio. Trenuje, kelneruje, dorabia jako cam model i szykuje ciało do najważniejszych zawodów w życiu. W domu czeka na niego Joanne — matka religijna, uzależniona od alkoholu i emocjonalnie zależna od syna, która pomaga mu w opalaniu natryskowym i jednocześnie skutecznie sabotuje jego rozwój. Kiedy Eddie trafia pod skrzydła doświadczonego kulturysty Mike'a, sportowa relacja zaczyna uruchamiać w nim coś, czego nie planował: pożądanie, które nie mieści się w jego wychowaniu, kościelnej wspólnocie pastora Gregga ani w związku z byłą dziewczyną Abby**.

Test to amerykański dramat sportowy z wątkiem queerowym, wyreżyserowany przez Sama McConnella według scenariusza Brocka Yuricha — który zagrał też Eddiego. To jego debiut jako scenarzysty pełnometrażowego i, jak sugerują recenzentki, historia półautobiograficzna. Film wyprodukowały Bridge Independent i Tandem Pictures, za zdjęcia odpowiada Ava Benjamin Shorr, a w obsadzie obok Yuricha znaleźli się Tammy Blanchard jako Joanne, Mike Edward w roli trenera, Matthew Morrison jako pastor oraz Paloma Garcia-Lee. Całość trwa około 111 minut.

Światowa premiera odbyła się w czerwcu 2026 na SXSW London, potem film ruszył w festiwalowe tournée: Provincetown, Frameline w San Francisco, OutfestNext w Los Angeles i Hong Kong Lesbian & Gay Film Festival. Zbierał po drodze konkretne laury — nagrodę jury za najlepszy debiut fabularny na Frameline i nagrodę publiczności dla najlepszego filmu narracyjnego w Provincetown. The Hollywood Reporter chwalił skupione, empatyczne studium postaci, osobisty ton scenariusza i kreację Blanchard, zauważając jednocześnie, że film bywa nazbyt serio wobec własnego przesłania. Entuzjastycznie pisał o nim The Queer Review, podkreślając surowość emocjonalną i wiarygodność małomiasteczkowego tła.

Kulturystyka działa tu jak metafora. Eddie próbuje wyrzeźbić ciało, bo nie ma kontroli nad niczym innym — nad matką, wiarą, klasą, pragnieniem. McConnell i operatorka celowo budują fizyczny, wręcz lepki język wizualny: pot, opalanie natryskowe, napięte mięśnie, bliskość ciał w siłowni. Wątek dopingu, w który wprowadza Eddiego Mike, nie jest sportowym skrótem — to kolejny element podporządkowywania się środowisku. A queerowe przebudzenie bohatera nie przychodzi z manifestem, tylko z zaskoczenia, wstydu i pożądania, którego nie da się już wyłączyć.

I właśnie dlatego Test wymyka się schematom. To nie jest ani klasyczny film o drodze na szczyt, ani kolejna opowieść o coming oucie zakończona katastrofą. Yurich i McConnell interesują się procesem — tym, jak religijna wina zostaje uwewnętrzniona, jak męskość buduje się przez ciało i jak trudno rozpoznać własne uczucia, kiedy przez całe życie ćwiczyło się ich tłumienie. Recenzentki chwalą film za to, że nie sprowadza queerowego doświadczenia do przemocy, zostawiając bohaterowi sprawczość. Blanchard w roli Joanne dostaje jedne z najlepszych recenzji sezonu, a Yurich potwierdza, że jest twórcą, którego warto obserwować.