Kameralny dramat historyczny Benoît Jacquota pokazuje pierwsze dni Rewolucji Francuskiej z perspektywy Wersalu — oczami młodej lektorki zafascynowanej Marią Antoniną. Żegnaj, królowo to opowieść o końcu epoki, w której polityka splata się z niedopowiedzianym pożądaniem między kobietami.

Lipiec 1789 roku. Wersal wciąż tonie w przepychu, ale do pałacowych korytarzy zaczynają docierać niepokojące wieści z Paryża. W centrum opowieści stoi Sidonie Laborde (Léa Seydoux), młoda lektorka Marii Antoniny, oddana królowej z mieszaniną służbowej dyscypliny i niewypowiedzianego uwielbienia. Sidonie żyje rytmem dworu — czyta królowej na głos, czeka na jej kaprysy, obserwuje twarze dam dworu i drży, gdy monarchini (Diane Kruger) zwraca na nią uwagę.

Zobacz recenzje filmu „Żegnaj, królowo" na YouTube

Gdy 14 lipca pada Bastylia, Wersal ogarnia panika. Arystokracja pakuje kufry, służba szepcze po kątach, a w pałacowych salach narasta poczucie końca świata. W tym chaosie Maria Antonina pozostaje zaabsorbowana przede wszystkim losem jednej osoby — księżnej Gabrielle de Polignac (Virginie Ledoyen), z którą łączy ją wyjątkowo bliska, niejednoznaczna więź. Sidonie, rozdarta między lojalnością a własnymi uczuciami, zostaje wciągnięta w intymną grę dworskich zależności w momencie, gdy dawny porządek właśnie się rozpada.