Gdzie się podziało T?

Niestety, żaden z dużych portali LGBT nie nawiązał do tego reportażu. A przecież Ewa Hołuszko to postać ważna i jej marginalizacja społeczna i historyczna powinna skłonić społeczność LGBT do poczucia solidarności. Zaraz zaraz, czy tam na końcu jest T? I czy ten termin nie odnosi się przypadkiem do osób transgenderycznych i transseksualnych? Jak to jest, że w tak masowym medium jak dodatek do Gazety Wyborczej ukazuje się poruszający (choć zmanipulowany) reportaż o tak ważnej postaci - a środowisko milczy? Gdzie zatem podziało się "T", gdzie podziała się solidarność z osobami transseksualnymi? Osoby te poddawane są podwójnemu ostracyzmowi: zarówno ze strony "normalnego" społeczeństwa jak i (jak pokazuje niniejszy przykład) ze strony środowiska gejowsko-lesbijskiego. To właśnie sprzeciw wobec tego rodzaju wykluczeń był inspiracją do powstania ruchu i teorii queer (w opozycji do wcześniejszego aktywizmu opartego na gejowsko-lesbijskiej polityce tożsamościowej).

Nie bez winy jest też Inna Strona, więc jako jej (nieregularny) współpracownik postanowiłem ten brak nadrobić. Jest to zresztą jeden z niewielu portali społecznościowych, który przy zakładaniu profilu udostępnia opcję "trans" - i chwała mu za to! Ale już w dziale "Piszą o nas" nie odnotowano publikacji reportażu o Ewie Hołuszko. Rodzi się zatem pytanie: kto to jesteśmy "my"? Kto się do nas zalicza, a kogo marginalizujemy lub wykluczamy? Czyją sprawą - jakiego środowiska - powinna być sprawa niemłodej, schorowanej, odstawionej na boczny tor (a w reportażu pośrednio obśmianej) transseksualistki o ogromnych zasługach dla ruchu wolnościowego w Polsce? Rozumiem, że obecnie mocno nagłośniona sprawa homo-związków jest dla wielu gejów i lesbijek niezwykle istotna, ale jeśli społeczność LGB (T??) tak bardzo lubi wypowiadać się na temat wykluczenia i dyskryminacji, to może jednak powinna okazać więcej zainteresowania i solidarności z panią Ewą?
Poczucie wykluczenia nie daje nikomu "świadectwa moralności": można być wykluczonym i jednocześnie samemu wykluczać. A najprostszą formą wykluczenia jest "przeoczenie" i "przemilczenie", czyli np. spychanie osób trans do sfery społecznej "niewidzialności". Niestety, społeczność, w której tak wiele osób podkreśla swoją "normalność", siłą rzeczy będzie miało tendencję do dyskryminowania osób transseksualnych jako "dziwadeł" i odszczepieńców od (homo)normy. Ale przecież też w tym środowisku również wiele osób wrażliwych i otwartych, które nie dyskryminują transseksualistów i transseksualistek świadomie i rozmyślnie. Wykluczenie zaczyna się już na poziomie automatyzmu: pewnych rzeczy "po prostu" nie zauważamy albo "po prostu" nie wydają nam się specjalnie ważne - bo tak nauczono nas postrzegać rzeczywistość.

Jeśli chcemy mieć moralne prawo do używania terminu "LGBT", nie wolno nam przemilczać takich historii, jak historia Ewy Hołuszko.