Szesnastoletni Manu gra w rockowym zespole, spędza lato nad morzem i zaczyna odkrywać, że jego uczucia do najlepszego przyjaciela Felipe wykraczają poza zwykłą przyjaźń — argentyński coming-of-age Mariano Biasina to delikatna, nastrojowa historia o budzeniu się queer tożsamości, wyróżniona na Berlinale 2022.

Mariano Biasin debiutuje w pełnym metrażu opowieścią, która rozgrywa się leniwie, jak samo lato — w nadmorskim argentyńskim miasteczku, gdzie szesnastoletni Manu gra w garażowym zespole rockowym, spędza czas z dziewczyną i najlepszym przyjacielem z dzieciństwa, Felipe. To ta przyjaźń jest tu jednak najważniejsza. Pod powierzchnią codziennych prób i plażowych popołudni budzą się uczucia, których Manu nie potrafi ani nazwać, ani zignorować — zazdrość, fascynacja, lęk przed utratą kogoś bliskiego. Zachwyt nie spieszy się z żadnymi odpowiedziami i właśnie w tym tkwi jego siła.

Film był wyświetlany na Berlinale 2022 w sekcji Generation. Biasin w wywiadach, m.in. w rozmowie dla Berlinale Meets, opowiadał o trudnym procesie castingu — utrudnionym dodatkowo przez pandemię — i potrzebie obsadzenia młodych aktorów w wieku zbliżonym do granych postaci, by osiągnąć wiarygodność emocjonalną. Martín Miller jako Manu i Teo Inama Chiabrando jako Felipe spełnili to oczekiwanie z nawiązką — reżyser chwalił ich profesjonalizm, a ich relacja ekranowa brzmi prawdziwie, bo wiele scen, zwłaszcza muzycznych, powstawało w dużej mierze improwizacyjnie. Rockowe próby zespołu to nie tylko tło — to przestrzeń, w której napięcie między chłopcami gęstnieje w sposób, którego żaden z nich nie umie rozbroić.

Krytycy przyjęli film ciepło. Na Rotten Tomatoes jedna z recenzji określa go jako "bardzo mile widzianą opowieść o tym, czego każde queer dziecko zasługuje od przyjaciół". LatinoLife pisało o "pięknie niedopowiedzianej" historii, Kino Lorber — o "wrażliwej, słodkiej queer dramie".

Dla społeczności LGBT to film ważny z kilku powodów. Po pierwsze, osadza queer dorastanie w realiach małego, konserwatywnego miasteczka — bez gloryfikowania ani dramatyzowania tego kontekstu. Po drugie, nie sięga po explicit sceny, a mimo to napięcie erotyczne między Manu a Felipe jest wyczuwalne w każdym spojrzeniu i geście. Po trzecie — i to może najważniejsze — kończy się czymś, co można nazwać ukojeniem. Nie triumfem, nie tragedią, ale spokojem. Dla młodych queer widzów, którzy szukają na ekranie własnego odbicia, to może być dokładnie tyle, ile potrzeba. Zachwyt dostępny jest na platformach VOD, w tym Prime Video, Apple TV i Google Play.