Szeryf spotyka po latach dawnego kochanka, gdy syn tego drugiego staje się podejrzanym o morderstwo. W nowym, krótkometrażowym filmie Pedro Almodóvar zanurza widownię w świecie Dzikiego Zachodu, gdzie dawna namiętność ściera się z poczuciem obowiązku.

Po dwudziestu pięciu latach rozłąki ranczer Silva (Pedro Pascal) przemierza pustynię, by odwiedzić swojego dawnego przyjaciela. Jest nim Jake (Ethan Hawke), dziś szeryf małego miasteczka, z którym niegdyś łączyła go gorąca, młodzieńcza miłość. Ich ponowne spotkanie szybko przeradza się w noc pełną wspomnień i namiętności, jednak poranek przynosi brutalne zderzenie z rzeczywistością. Okazuje się, że prawdziwym powodem wizyty Silvy jest jego syn, oskarżony o zamordowanie szwagierki Jake’a. Mężczyźni stają po przeciwnych stronach barykady, a dawne uczucie zostaje wystawione na próbę w starciu z poczuciem obowiązku i lojalnością.

Zobacz recenzję filmu „Dziwne ścieżki życia" na YouTube

Za kamerą stanął sam Pedro Almodóvar, dla którego Dziwne ścieżki życia to pierwszy w karierze western. Hiszpański reżyser napisał scenariusz, w którym kluczową rolę odgrywa poranna rozmowa kochanków – scena demaskująca prawdziwe motywacje i rozdzierająca serce. Almodóvar zrealizował swój 31-minutowy film na hiszpańskiej pustyni Almería, tej samej, na której swoje legendarne spaghetti westerny kręcił Sergio Leone. Wybór lokacji nie był przypadkowy; reżyser świadomie nawiązał do klasyki gatunku, a nawet model obsady – łączący uznaną amerykańską gwiazdę kina z aktorem o rosnącej międzynarodowej sławie – świadomie nawiązywał do dawnych praktyk produkcyjnych.

Film, będący swoistym hołdem dla Tajemnicy Brokeback Mountain, został entuzjastycznie przyjęty przez międzynarodową krytykę, co potwierdza wynik 77% pozytywnych recenzji w serwisie Rotten Tomatoes. Recenzentki i recenzenci chwalili go za świetne dialogi, wysoki poziom realizacji i genialną kreację Pedra Pascala. Dziennikarz The Guardian, Peter Bradshaw, nazwał obraz „queer westernem z nutą campu”, a inne media podkreślały, że to prawdopodobnie „najkrótsze 30 minut, jakie spędzicie w kinie”. W Polsce odbiór był bardziej mieszany, a widzowie na portalu Filmweb.pl wystawili mu średnią ocenę 5,6/10, często krytykując właśnie krótki metraż, który pozostawia niedosyt.

Mimo to Dziwne ścieżki życia odniosły spory sukces. Film miał swoją premierę podczas specjalnego pokazu na festiwalu w Cannes w 2023 roku, a później trafił na krótką listę oscarową w kategorii najlepszy krótkometrażowy film fabularny. Choć ostatecznie nie zdobył nominacji, samo znalezienie się na krótkiej liście było ważnym wyróżnieniem. Podobny los spotkał jego poprzedni krótki metraż, Ludzki głos, który również trafił na oscarową shortlistę, lecz nie otrzymał ostatecznej nominacji.

Największą siłą filmu jest jednak jego transgresyjny charakter. Almodóvar bezpardonowo wkracza na terytorium zdominowane przez testosteronowe archetypy i rozbija je od środka. Zamiast surowej męskiej przyjaźni, proponuje historię o nienazwanym pożądaniu, czułości i tęsknocie, która przetrwała dekady. Reżyser w wywiadach podkreślał, że chciał opowiedzieć o wolności gejów w represyjnym środowisku, a jego western staje się właśnie taką opowieścią – o uczuciu, które jest sprzeczne z otoczeniem, ale wciąż na tyle silne, by doprowadzić do ostatecznej konfrontacji z bronią w ręku, ale i do nostalgicznej rozmowy o wspólnej przyszłości przy winie i gulaszu.