W Nowym Jorku lat 50. rodzi się uczucie między aspirującą fotografką a elegancką, zamężną kobietą. Reżyser Todd Haynes maluje subtelny portret miłości, która musiała ukrywać się przed światem.

W przedświątecznym zgiełku Nowego Jorku lat 50. spotykają się dwa światy. Therese Belivet, grana przez Rooney Marę, to młoda kobieta pracująca w luksusowym domu towarowym, która marzy o karierze fotografki. Carol Aird, w którą wciela się zjawiskowa Cate Blanchett, jest zamożną, elegancką kobietą uwięzioną w nieszczęśliwym małżeństwie i walczącą o prawo do opieki nad córką. Przypadkowe spotkanie przy sklepowej ladzie, pretekst w postaci pozostawionych rękawiczek, staje się początkiem fascynacji, która szybko przeradza się w głębokie, zakazane uczucie. Obie kobiety, wbrew społecznym konwenansom i grożącym im konsekwencjom, decydują się na wspólną podróż, która na zawsze odmieni ich życie.

Zobacz recenzje filmu „Carol" na YouTube

Film jest adaptacją przełomowej powieści The Price of Salt z 1952 roku, którą Patricia Highsmith wydała pod pseudonimem. W czasach, gdy literackie historie o miłości lesbijskiej musiały kończyć się tragedią, ona odważyła się dać swoim bohaterkom nadzieję. Scenariusz autorstwa Phyllis Nagy krążył po Hollywood od lat 90., ale dopiero reżyser Todd Haynes, znany z rewidowania klasycznego melodramatu w Daleko od nieba, okazał się idealnym twórcą do przeniesienia tej subtelnej prozy na ekran. Haynes, wraz ze swoim stałym operatorem Edwardem Lachmanem, podjął odważną decyzję o nakręceniu filmu na taśmie 16 mm. Ten zabieg nadał obrazowi charakterystyczne ziarno i przygaszoną paletę barw, upodabniając kadry do starych fotografii i malując świat widziany oczami Therese.

Wizualna maestria filmu, z jego częstymi ujęciami przez szyby i lustra, podkreśla atmosferę ciągłego podglądania i osaczenia, w jakiej żyły bohaterki. Tę melancholijną tonację dopełnia poruszająca muzyka skomponowana przez Cartera Burwella. Film zachwycił krytyków na całym świecie, zdobywając status jednego z najlepszych obrazów 2015 roku i noty rzędu 94% w serwisie Rotten Tomatoes. Otrzymał liczne nominacje do najważniejszych nagród: sześć do Oscarów, pięć do Złotych Globów i dziewięć do nagród BAFTA. Chociaż ostatecznie film nie zdobył żadnej z nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej, Złotych Globów ani BAFTA, jego triumf na arenie międzynarodowej przypieczętowała nagroda dla najlepszej aktorki na festiwalu w Cannes, którą Rooney Mara otrzymała ex aequo z Emmanuelle Bercot.

Carol to jednak coś więcej niż tylko doskonale zrealizowany melodramat. To film, który zrewolucjonizował sposób pokazywania lesbijskiej miłości w kinie głównego nurtu. Haynes unika pułapki męskiego spojrzenia, nie fetyszyzuje relacji bohaterek, a ich intymność pokazuje z niezwykłą czułością i szacunkiem. W centrum opowieści jest uniwersalna historia o zakochaniu, która po prostu przydarza się dwóm kobietom. Jednocześnie film nie ucieka od historycznej prawdy, subtelnie pokazując mechanizmy opresji – od groźby utraty praw rodzicielskich na podstawie tzw. „klauzuli moralności” po presję poddania się terapii.

Właśnie dlatego Carol stał się tak ważny dla społeczności LGBT. Zrywa z klątwą tragicznego zakończenia, która przez dekady ciążyła nad queerowymi historiami miłosnymi. Zamiast karać swoje bohaterki za ich uczucie, daje im szansę na wspólną przyszłość, stając się manifestem nadziei i dowodem na to, że miłość zawsze znajdzie swoją drogę. To opowieść, która nie krzyczy politycznych haseł, ale której siła tkwi w szeptach, ukradkowych spojrzeniach i delikatnych gestach, mówiących więcej niż najgłośniejsze deklaracje.