Żniwa to niemiecki, półdokumentalny dramat coming-of-age o rodzącym się uczuciu między dwoma młodymi praktykantami w gospodarstwie rolnym pod Berlinem. Benjamin Cantu opowiada queerową historię w rzadko pokazywanej, wiejskiej scenerii — z naciskiem na codzienność pracy, samotność i powolne dojrzewanie emocji.

Akcja Żniw rozgrywa się w dużym gospodarstwie rolnym w Brandenburgii, jakieś sześćdziesiąt kilometrów na południe od Berlina. Dwudziestodwuletni Marko terminuje tu jako praktykant — jest zamknięty w sobie, samotny, marzy o wyrwaniu się z miejsca, w którym tkwi. Jego codzienność wyznaczają rytm żniw, opieka nad zwierzętami i monotonne obowiązki sezonu rolniczego.

Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy do gospodarstwa trafia młodszy o trzy lata Jacob, nowy praktykant — z pozoru nieporadny, ale ciepły i otwarty. Między dwoma młodymi mężczyznami stopniowo rodzi się napięcie, a chłód Marka zaczyna pękać. Reżyser Benjamin Cantu osadza tę historię w bardzo konkretnej, wiejskiej przestrzeni, w której nie ma łatwego języka na mówienie o pożądaniu i intymności między mężczyznami, a metropolia majacząca gdzieś na horyzoncie wydaje się obietnicą zupełnie innego życia.