Przed nami finał Eurowizji

Konkurs bardzo małymi krokami odchodzi od tego, z czym zawsze był kojarzony – kolorowych strojów, rozbudowanych choreografii, efektów pirotechnicznych i kompozycji utrzymanych w niezbyt ambitnym stylu dance. W tym roku całość mogłaby być dość statyczna i nudna dla przeciętnego widza, ale organizatorzy zadbali o kolorową (czasami za bardzo) oprawę nawet najbardziej smutnych piosenek.

Tegoroczni uczestnicy próbują z lepszym lub gorszym rezultatem zdobyć uznanie publiczności, skupiając jej uwagę raczej na wykonaniu, skromnej prezentacji i globalnym przesłaniu. Choć nadal większość śpiewa o miłości (szczęśliwej bądź nie), to tematyka wydaje się być różnorodna: od wojen i jej skutków (Węgry, Francja), przez feminizm (Gruzja), aż po eurosieroty zmagające się z samotnością po emigracji rodziców (Rumunia). Z pewną misją na Eurowizję pojechała również Monika Kuszyńska, która w swojej piosence bezpośrednio nawiązuje do hasła tegorocznej edycji (budowanie mostów – w tym przypadku między światem osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych). Jak stwierdziła w jednym z wywiadów, swój cel już osiągnęła, dlatego też bez względu na sobotni wynik czuje się zwyciężczynią. Podziękowała również organizatorom za bardzo dobre dostosowanie wszystkich obiektów eurowizyjnych do potrzeb osób poruszających się na wózku inwalidzkim.

Zaraz… ale gdzie ten cały queer, skoro Eurowizja to największe gejowskie święto Europy? Niestety, głównie za kulisami. Podczas prezentacji na żywo jedynie dwa wątki dotyczyły bezpośrednio praw osób LGBTQ. Wtorkowy występ Rosjanki realizatorzy urozmaicili wyraźnymi ujęciami na tęczowe flagi, zaś wczoraj dość niespodziewanie w kulminacyjnym momencie litewskiego show na scenie pocałowały się trzy pary, w tym dwie jednopłciowe. Zapytany o ten fakt reprezentant Litwy, Vaidas Baumila, potwierdził, że nie był to tylko element show, ale również forma zademonstrowania równych praw dla wszystkich. W sytuacji podbramkowej podczas wtorkowej konferencji została z kolei postawiona Polina Gagarina z Rosji. Turecki dziennikarz zapytał ją, dlaczego ciągle nie ma na swoim koncie piosenki nawiązującej do praw LGBTQ, która być może zmieniłaby coś w jej rodzimym kraju. Początkowo zmieszana artystka zaczęła tłumaczyć, że wszyscy mówimy językiem miłości, bez względu na to, kim jesteśmy, a budowanie mostów jest kwestią chwili, o czym sama przekonała się w trakcie występu, gdy publika bardzo gorąco ją dopingowała. Trudno ocenić, czy dziennikarz był usatysfakcjonowany uzyskaną odpowiedzią.

Trzeba przyznać, że tegoroczna Eurowizja jest mniej queerowa niż poprzednie, jednak wartym odnotowania jest fakt pojawienia się innych wątków związanych z aktywizmem społecznym, co bardzo dobrze wpisuje się w ideę hasła przewodniego zainspirowanego zwycięstwem Conchity Wurst. Czy podobnie do roku ubiegłego wygra utwór, za którym idzie pewna misja? Przekonamy się już dziś.

ZOBACZ TEŻ:

Eurowizja dla LGBT, LGBT dla Eurowizji
Czy Eurowizją rządzi homolobby?