logo Queer.pl Dawniej Innastrona.pl
17.10.2017    STARTSKLEPKONTAKT

...
28
1
3

Zawsze graj suki, skarbie

Vladek Sheybal (1923-1992)

Dodano: 03.08.2012, Aktualizacja: 03.08.2012

Wyjątkowo tajemnicza postać. Został niemal zupełnie zapomniany, chociaż był jednym z niewielu polskich aktorów, którzy odnieśli sukces na Zachodzie. Tabu jest także jego homoseksualizm

Wyjątkowo tajemnicza postać. Został niemal zupełnie zapomniany, chociaż był jednym z niewielu polskich aktorów, którzy odnieśli sukces na Zachodzie. Tabu jest także jego homoseksualizm. Zanim był Vladkiem, zaistniał jako Władysław Sheybal. W latach 50. nie tylko grał w teatrze i filmie, ale także reżyserował. Największym sukcesem okazała się rola kompozytora w słynnym „Kanale” (1956) Andrzeja Wajdy. Mimo świetnie rozpoczętej kariery postanowił wyemigrować do Londynu. Konsekwentnie budował tam swoją pozycję, już jako Vladek zagrał w filmie z cyklu przygód Jamesa Bonda - „Pozdrowienia z Moskwy” (1963), który zapoczątkował nowy etap w jego życiu zawodowym. Od tej pory nie mógł narzekać na brak propozycji, niestety wszystkie były do siebie podobne. Wytchnieniem okazał się udział w przedsięwzięciach stricte kampowych. W Polsce Urodził się 12 marca 1923 roku w Zgierzu w rodzinie z tradycjami artystycznymi. Ojciec, Stanisław, był fotografikiem i malarzem, starszy brat Kazimierz został reżyserem, autorem licznych filmów dokumentalnych. Gdy Władysław miał cztery lata, cała rodzina przeniosła się do Krzemieńca, gdzie szybko dom Sheybalów zaczął odgrywać ważną rolę w życiu kulturalno-społecznym miasta. Jak głosi rodzinna legenda, Władek od najmłodszych lat wykazywał uzdolnienia artystyczne, dużo czytał, uczył się gry na fortepianie, ale najbardziej pociągał go teatr. Regularnie występował w szkolnych przedstawieniach, wzbudzając nawet zachwyt rolą Grabca w „Balladynie” Juliusza Słowackiego. Naturalne więc, że gdy w czasie wojny znalazł się w Warszawie, przystąpił do egzaminu aktorskiego w podziemnym Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. Zgodnie z anegdotą wypadł wówczas fatalnie i po negatywnym werdykcie rozpłakał się, co zmiękczyło serca komisji i postanowiono przyjąć go na próbę. Profesjonalną karierę teatralną rozpoczął w 1945 grając niewielką rolę Muzykanta w „Weselu” Wyspiańskiego. Trafił do zespołu krakowskiego Teatru Starego, rok później był już w Katowicach, potem wrócił do Krakowa, by od 1949 r. osiąść w Warszawie. Od początku występował w znaczącym repertuarze, grał w „Pigmalionie” Shawa (1945), „Antygonie” Sofoklesa (1946), „Śnie nocy letniej” Szekspira (1947), „Maskaradzie” Jarosława Iwaszkiewicza (1949). Dużym sukcesem okazała się rola Zbyszka w „Moralności pani Dulskiej” Zapolskiej (1950) u boku Mieczysławy Ćwiklińskiej i Ireny Eichlerówny. Zwracał na siebie uwagę nie tylko grą, zdecydowanie wyróżniał się wyglądem: ciemny, średniego wzrostu, z przenikliwym spojrzeniem ogromnych oczu. Sam mówił o swojej „inności fizycznej”. Za symboliczny można uznać tytuł ostatniej sztuki w której zagrał w Polsce - „Dziwak” (1956) w reżyserii Maryny Broniewskiej w warszawskim Teatrze Ateneum. Jego kariera znakomicie się rozwijał...   ( Pozostało znaków: 11895 )
Autor: Brak informacji

Ten artykuł został przeniesiony do archiwum

Dostęp do archiwalnych artykułów (starszych 4 tygodnie) możliwy jest dla abonentów serwisu »Przyjaciel Queer.pl. Dostęp do pojedyńczych artykułów z archiwum możliwy jest także za pomocą wiadomości SMS.

UZYSKAJ DOSTĘP DO ARCHIWALNYCH ARTYKUŁÓW
» Zostań abonentem Przyjaciel Queer.pl by czytać materiały bez kodów i bez ograniczeń lub...


WPISZ KOD

OK
System mikropłatności SMS-owych dostarczany jest przez:
Logo Mobiltek
UZYSKAJ DOSTĘP DO TEGO ARTYKUŁU

Wyślij SMS na numer 7268 o treści:
IS CZYTAJ 187122   (koszt: 2zł + VAT)
Otrzymasz kod, dzięki któremu uzyskasz dostęp do materiału przez 48 godzin.

Zapisz Zapisz stronę Magazyn+ Magazyn Pełny ekran Pełny ekran
Zawsze graj suki, skarbie Vladek Sheybal
REKLAMA
REKLAMA

© 1996-2017 Prawa autorskie zastrzeżone, ISSN 2299-9019
666
Bądź queer na facebooku