Wygraj bilet do Teatru Polonia!

Widziałam wszystkie jej role teatralne, ktore gra obecnie. Nigdy mnie nie zawiodla i nie pozostawiła obojętną wobec tematu. Ciągle mam niedosyt Jej grania i potrzebuje jej nowych ròl. Od lat podziwiam i szanuje jako Aktorkę i Człowieka. Jak Ją widzę w teatrze tak sobie myśle, ze oto Jej najlepsza rola, ale Ona wciąz zaskakuje, zawsze zabiera głos w ważnej sprawie, tak ja przy tym spektaklu. Poruszyła mnie bardzo w Kochankach mojej mamy i Tataraku, pisać cokolwiek o tych rolach byłoby banalne, to coś więcej niż filmy...

Kiedy byłam w stanie głębokiego marazmu i nie myślałam, że cokolwiek może mnie wzruszyć, pojawiła się Ona - Krystyna Janda. W "Przesłuchaniu" całkowicie porwała moje serce własną grą aktorską i umieściła w machinie zwaną wyciskaczem łez. Od tamtej pory uwrażliwiła mnie na szeroko pojęte piękno (brzydotę również) i sztukę, którą chciałabym zobaczyć na żywo w mojej namiętności, jaką jest Teatr.

No to zaczynamy. Mam nadzieję, że to zdanie nie będzie się liczyło jako pierwsze do limitu:)

Moją ulubioną rolą Krystyny Jandy była rola zagubionej kobiety po przejściach-alkoholiczki w spektaklu "Biała bluzka". Aktorka nie dość, że gra w monodramie, więc cała uwaga skupiona jest na niej i nic tutaj nie da się ukryć jakimś efekciarstwem, to jeszcze śpiewa piosenki Agnieszki Osieckiej. Choć snuta w spektaklu opowieść jest smutna, zmusza widza do refleksji. A przecież o to chodzi w teatrze.

"Biała bluzka" na podstawie Osieckiej. Ponieważ była przejmująca do szpiku i miałam ją w głowie tygodniami

Chociaż Krystyna Janda zagrała setki ciekawych ról, to najbardziej podoba mi się Antonina Dziwisz z Przesłuchania. To bardzo dojrzała rola. Pokazuje jak człowiek poprzez doświadczenia zmienia się - z głupiutkiej artystki kabaretowej do odpowiedzialnej kobiety. Siła i hart ducha w sytuacji beznadziejnej. Utrata wszystkiego, oprócz twarzy. Rola ta pokazuje, że póki mamy nadzieję, nie można nas złamać, że to od nas zależy, czy będziemy mogli być nadal ludźmi, czy zwykłymi świniami, którzy w obawie o siebie są w stanie zrobić najgorsze świństwa. Pokazuje, co w życiu jest ważne - silny kręgosłup moralny i nadzieja, że kiedyś będzie normalnie (a to dzisiaj nadal jest aktualne).

Krystyna Janda jest fenomenalna w każdej roli., ale moje serce zdobyła za rolę w filmie ,,Przesłuchanie''. Jest tam niezwykle przekonująca i autentyczna. Bardzo interesuję się historią i sprawa okresu stalinizmu w Polsce jest mi bardzo bliska.
Oglądałem ten film już 4 razy i za każdym nie mogłem przestać. W niej jest coś takiego, że nie można oderwać oczu. Jest bardzo prawdziwa w tym co robi.
Było tam wiele odważnych scen, które dla Pani Krystyny nie były niczym trudnym.
Jej naturalność w tym filmie jest niewiarygodna.
Jak dla mnie jest ikoną polskiego kina i na pewno nie będzie już tak wspaniałej osoby jaką jest Ona- Królowa Kina i Teatru.

Serial Bez Tajemnic i rola supervisor"a psychiatry.
Dlaczego?
Bo tak sobie wyobrażam Panią KJ w życiu realnym. Silną, opanowana, z cietymi i celnymi uwagami, niebywala mądrością życiową i przede wszystkim otwartym umysłem. Nie wspomnę, że miło się patrzy jak ktoś umiejętnie i z klasą ustawia tak pewnego siebie, A.Wolskiego, granego przez Jerzego Radziwiłowicza.

Czy można jako najlepszą wybrać inną role Jandy niż Florence Foster Jenkins? ;) Cały ten spektakl Janda przepełnia swoją osobą. Drugi plan - choć ważny - przy jej kreacji staje się zupełnie nie zauważalny. Śmiem twierdzić, iż Quilter pisząc tą sztukę doskonale wiedział, że kiedyś , tu w Polsce Krystyna Janda zagra główna rolę i zdeklasuje wszystkie inne aktorki :)

Krystyna Janda wspaniała kobieta i wielka aktorka zarówno teatralna jak i filmowa. Taką aktorkę jaką jest Krystyna Janda ciężko opisać w dwóch trzech zdaniach wybierając najlepszą rolę, bo każda rola jest wspaniała. Pełna pasji i energii. Nasuwa mi się przejmująca rola p. Jandy z filmu TATARAK z 2009 r. w reż A. Wajdy. "Tatarak" to dzieło gdzie film krzyżuje się z życiem aktora, bowiem na 8 miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć umiera na raka płuc mąż Krystyny Jandy. Mimo tej osobistej tragedii aktorka bierze udział w realizacji zdjęć, jako hołd dla swojego męża. Film opowiada o starszej już kobiecie, która żyje ze swym mężem, lekarzem, w małym miasteczku w smutku i ciężkiej atmosferze po stracie swego dziecka. Kobieta żyje wspomnieniami. Pewnego dnia spotyka młodego, pełnego życia człowieka, dzięki któremu kobieta przypomina sobie czym jest bliskość i miłość - wraca do niej młodość. Niestety, przygoda będzie miała smutny finał. „Tatarak” to m.in. opowieść o przemijaniu i o dojmującym poczuciu utraty. Tragiczna śmierć w trakcie wspólnej kąpieli wywołują w niej uczucia i reakcje, jakich sama się nie spodziewała (to powoduje, że film jest dla Krystyny Jandy tak prawdziwy i osobisty). Ten film i ta rola Krystyny Jandy pokazuje jak wspaniałą jest aktorką, mimo osobistej tragedii potrafi wprowadzić widza w hipnozę. Każda jej rola jest fascynująca, hipnotyzująca i bardzo chciałbym móc zobaczyć jej grę w sztuce Matki i synowie - sztuce, w której przedstawiona została historia dla wielu osób LGBT tak osobista.

Widziałem kilka spektakli Krytyny Jandy, ale nabardziej utkwił mi w pamięci Jej monodram "Skok z wysokości", ponieważ... zagrałem tam rolę Jej syna. Ona - kobieta dobijająca 50-tki, robiąca bilans życia, który nie wychodzi Jej korzystnie, zmierza do popełnienia tytułowego skoku z wysokości. Prosta i szczera historia o tym, co w życiu ważne. To było 10 lat temu, a ja do dziś mam to przed oczami...