Anna Grodzka na prezydentkę?

BoyPol:

Nazwy zawodów w formie męskiej powstały w czasach, gdy daną sferą mogli się zajmować jedynie mężczyźni. Dlatego też przez tak długi czas brakowało żeńskich końcówek (a czego, np. nie uświadczysz w zawodach uznawanych za kobiece, patrz: pielęgniarki, sanitariuszki, opiekunki etc).
Tak, jak brakowało nazw na przedmioty, których wcześniej nie było: komputer czy klawiatura zyskały swe nazwy dopiero w momencie, gdy powstały. Język opisuje bowiem to, co jest - a więc i zmieniającą się rzeczywistość.
W tym kontekście zmieniającą się rzeczywistością jest fakt, że z systemu stricte patriarchalnego, w którym kobiety nie miały możliwości ani nawet prawa sprawować pewnych urzędów, przechodzimy do sytuacji, w której kobiety sobie tę możliwość wywalczyły.
I tak jak powstały męskie końcówki dla zawodów kojarzonych stereotypowo z kobietami (pielęgniarka - pielęgniarz), tak powstają końcówki żeńskie.

I, tak, w słownikach nie uświadczysz tej nazwy, tak jak nie uświadczysz słowa 'tablet'. Po prostu jeszcze nie nadążają za rzeczywistością.

I co do poprawności... za: Mirosław Bańko, językoznawca (UW):

"O ile ministra jednych oburza, innych skłania do żartów i wciąż stosunkowo nieliczni używają tego słowa neutralnie, to żeńska forma senatorka nie powinna razić, ponieważ zbudowana jest zgodnie z dominującym modelem, przewidującym dodanie przyrostka -k- do nazwy męskiej. Niektóre osoby – także kobiety – odbierają ją jednak jako mniej prestiżową. Myślę, że odczucie „gorszości” nazw typu senatorka, profesorka, historyczka, a nawet premierka i prezydentka będzie z czasem maleć, aż w końcu trzy panie senator będą się nam wydawać czymś tak osobliwym, jak dziś premier z panią ministrem.
Poszerzanie zakresu nazw mających morfologiczne znamiona żeńskości jest oceniane dziś niepotrzebnie w kontekście ideologicznym, mniej zaś zwraca się uwagę na to, że proces ten wspomaga komunikatywne funkcje języka i z praktycznego punktu widzenia zasługuje na poparcie. Proszę sobie wyobrazić, że nie mamy nazw reżyserka ani aktorka. Zamiast powiedzieć „Reżyserka chwali dwie młode aktorki” mówilibyśmy „Pani reżyser chwali dwie młode panie aktor” lub inaczej, ale równie niewygodnie. "

oraz:

"Pamiętajmy jednak, że wiele nowych wyrazów na początku brzmiało dziwnie bądź budziło niepożądane skojarzenia, a potem po prostu się do nich przyzwyczailiśmy."

Ja chętnie na panią Anię zagłosuję :) Zgadzam sie z nią, ze wynik pomoże zmobilizować nową lewicę.Oby tak się stało.

Prezydentki to nazwa jakichś pralinek?