TVN utrwala stereotypy antygejowskie

Kampania Przeciw Homofobii skierowała w czwartek, 10 stycznia 2002r. na ręce Edwarda Miszczaka, dyrektora programowego telewizji TVN list następującej treści:
Szanowny Panie Dyrektorze,
Polscy geje i lesbijki są mniejszością na ogół jeszcze niewidoczną. Sytuacja taka sprzyja utrzymywaniu się rozpowszechnionych, szkodliwych mitów oraz negatywnych stereotypów stojących w sprzeczności z faktem, że ludzie ci są różnorodni - tak jak członkowie innych środowisk. Taki zdeformowany obraz ogromnie utrudnia życie lesbijkom i gejom, na ogół pozbawionym przydatnej w życiu edukacji o sobie, żyjącym często samotnie wśród niechętnego im albo wrogiego i także pozbawionego wiedzy otoczenia. Trudności w tworzeniu własnej pozytywnej, gejowskiej lub lesbijskiej tożsamości i napięcia w relacjach z otoczeniem to tylko przykłady masy problemów wynikających z ignorancji leżącej u podstawy mitów i stereotypów. W życiu społecznym rezultatem takich mitów i stereotypów jest dyskryminacja.

Zjawisko utrwalania w mass mediach mitów i stereotypów o lesbijkach i gejach to zagadnienie dobrze znane wykształconym ludziom.
Zaprezentowany 31 grudnia 2001r. i 5 stycznia 2002r., 18 odcinek filmu „Trzynasty posterunek – 2”, z całym rozmachem zbudował szczegółową, odczłowieczającą karykaturę geja, w której pobrzmiewało m. in. echo głoszonych w PRL tez o kryminogenności. Przesłanie filmu można by podsumować w następujący sposób:

"Geje, jesteście wybrykami natury. Nie musimy bezpośrednio werbalizować naszej niechęci do was. By pokazać, gdzie wasze miejsce, wystarczy, że przedstawimy was nie jako autentycznych, różnorodnych ludzi, lecz jako tradycyjne w naszej kulturze karykatury. Licznie zgromadzeni w okresie świątecznym przed telewizorami widzowie nam przyklasną. Wyniki badań opinii publicznej na wasz temat nie rozpieszczają was i oby tak pozostało jak najdłużej".

Jak poczuł się jakiś młody gej, który oglądał ten film w towarzystwie rodziców i który jednocześnie stoi przed trudnym zadaniem uczenia się szacunku do siebie i wychodzenia z ukrycia przed najbliższymi mu osobami i dalszym otoczeniem?

Bez względu na to, jakie były intencje, film zdziałał dużo złego. Twórcy filmu postanowili powielić istniejącą już łatwą karykaturę geja. Z jakichś powodów nie byli jednak skłonni stworzyć np. karykatury homofoba, człowieka cierpiącego na lęk przed homoseksualnością i gejami. Nie chcieli też niczego prawdziwego i pożytecznego nauczyć ani siebie, ani innych. Wybrali postawę konserwatywną. W przyszłości historycy będą może pokazywali na ten film, jako przykład zaściankowości naszego kraju na początku XXI wieku. A nie o to chyba chodzi!

Z poważaniem,
Robert Biedroń
Prezes
Kampania Przeciw Homofobii

(mat. nadesłany)