Outing w Gazecie Wyborczej

Oto list, wysłany do redakcji Gazety Wyborczej przez naszego czytelnika - Szymona Niemca:

Szanowni Państwo

Będąc świeżo po lekturze dzisiejszego wydania Państwa gazety nie mogłem oprzeć się pokusie podjęcia polemiki z jednym z artykułów. Mam tutaj na myśli tekst pana Macieja Nowaka pod tytułem „W Polsce da się być homoseksualistą”, który zamieściliście Państwo na stronie drugiej.
Przede wszystkim pragnąłbym pogratulować panu redaktorowi odwagi świadomego mówienia o swojej orientacji seksualnej. Przykro mi jednak, że w swoim tekście zapomniał o kilku istotnych sprawach.
Oczywiście w naszym kraju da się być homoseksualistą. Świadczy o tym choćby fakt, że jest nas prawie 3 miliony. Problem polega na tym, że w naszym kraju najłatwiej jest jednak być homoseksualistą ukrytym. Sytuacja zmienia się diametralnie, kiedy ktoś staje się gejem, a wiec ujawnia swoją orientację w domu, przed znajomymi, lub w miejscu pracy. Wypowiedzi, o których pan redaktor był łaskaw powiedzieć per „niemądre” padały zazwyczaj z ust osób mających ogromny autorytet w naszym kraju. Tak więc trudno oczekiwać, że tak zwany przeciętny człowiek będzie je poddawał w wątpliwość.
Największym problemem polskiego społeczeństwa jest brak świadomości społecznej. Wyniki badań przeprowadzane co jakiś czas przez ośrodki badań opinii publicznej, czy choćby same organizacje gejowskie świadczą o tym niezbicie. Mieszkamy niestety w kraju, w którym ludzie nie chcą słuchać, ani wierzyć w niewygodną dla nich prawdę.
Twierdzi pan redaktor Nowak w swoim artykule, że raport ILGA nie przysporzy nam sojuszników w drodze do UE. I słusznie pan twierdzi. Unia nie przyjmie do swojego grona kraju, w którym nie ma równouprawnienia dla wszystkich obywateli.
Muszę przyznać, że z coraz większym smutkiem czytam kolejne doniesienia prasowe, o zatwardziałym stanowisku polskich polityków, dla których sprawa równouprawnienia dla osób homoseksualnych wydaje się być nie do przyjęcia. Tym bardziej smucą mnie wypowiedzi niektórych posłów, którzy nie stronią przed używaniem takich sformułowań, jak „pedał”, „choroba”, „zboczenie”. Jeżeli nawet do klasy rządzącej w naszym kraju nie docierają wyniki badań, to jak możemy mówić, że żyjemy w kraju postępowym?
W Polsce da się być homoseksualistą. Pytanie tylko, czy chce się być ciągle narażanym na rozmaite ataki, dyskryminację, poniżanie, i inne akty agresji. To samo pytanie zadawali sobie swojego czasu przeciwnicy rasistowskiej polityki w Stanach Zjednoczonych, a także bojowniczki o równouprawnienie kobiet. Całe szczęście, że im się udało. Stwarza do dla nas cień nadziei, że i nam się kiedyś uda. Aby jednak to nastąpiło, musimy o to walczyć. Wszelkimi sposobami. Po to właśnie, aby KAŻDY polski gej i KAŻDA polska lesbijka mogła żyć w Polsce godnie i twórczo, cieszyć się zaufaniem przyjaciół i współpracowników, kochać szczęśliwie i mieć pełne poczucie bezpieczeństwa.
To, że Panu się udało, czego Panu serdecznie gratuluje, nie znaczy, że udało się wszystkim. Prowadząc telefon zaufania bardzo często słucham zrozpaczonych młodych ludzi, którzy nie mogą się odnaleźć w świecie, w którym za przyznanie się do swojej orientacji seksualnej zostaje się wyrzuconym z domu, szkoły, pracy czy grupy rówieśniczej. Sam wielokrotnie doświadczałem co to znaczy nietolerancja. I niech mi Pan wierzy. Polsce jeszcze bardzo dużo brakuje do tego, by mogła o sobie powiedzieć, że wyprzedziła owych słynnych „murzynów”. Jak na razie jesteśmy cały czas za nimi.

Pozostając z głębokim szacunkiem
Szymon Niemiec
Prezes Zarządu
Międzynarodowego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek na Rzecz Kultury w Polsce