Rozpędzona dziewczyna z Paryża wdaje się w romans ze starszym mężczyzną, by wkrótce całkowicie stracić głowę dla jego żony. Urocza i zmysłowa opowieść o pożądaniu, które nie zna hamulców.

Trzydziestoletnia Anaïs to chodzący chaos. Nigdy nie ma pieniędzy, spóźnia się na każde spotkanie, a pisanie doktoratu o pasji w XVII wieku idzie jej równie opornie, co płacenie czynszu. Kiedy dowiaduje się o nawrocie choroby nowotworowej matki i rzuca chłopaka, jej życie przyspiesza jeszcze bardziej. Wdaje się w przelotny romans ze starszym od siebie wydawcą, Danielem. Szybko jednak okazuje się, że to wcale nie on ją fascynuje, ale jego partnerka - ceniona, dojrzała pisarka Émilie. Anaïs postanawia za wszelką cenę zbliżyć się do kobiety, podążając za nią aż na sympozjum literackie do urokliwej Bretanii.

Zobacz recenzje filmu „Zakochana Anais" na YouTube

Cały ten film wisi na barkach Anaïs Demoustier, która gra tu dziewczynę w stanie permanentnego, wręcz fizycznego rozedrgania. Aktorka dosłownie biega po ekranie - po schodach, po ulicach Paryża, z rowerem u boku, bo szkoda jej czasu, żeby na niego wsiąść. Francuski magazyn "Bande à Part" idealnie podsumował tę rolę pisząc, że "Anaïs biega, Anaïs wibruje, Anaïs kocha". To bohaterka, która potrafi być potwornie irytująca w swoim egocentryzmie, a jednocześnie ma w sobie tyle uroku, że nie sposób jej nie kibicować. Reżyserka Charline Bourgeois-Tacquet stworzyła postać, która ciągłym gadaniem i ruchem próbuje zagłuszyć własne lęki przed śmiercią matki i życiową pustką.

Najciekawsze aktorsko rzeczy zaczynają się jednak dziać, gdy to pędzące tornado zderza się ze spokojem Émilie. Valeria Bruni Tedeschi gra uznaną pisarkę z taką niewymuszoną klasą i dojrzałą zmysłowością, że od razu rozumiemy obsesję głównej bohaterki. Kiedy kobiety wreszcie lądują razem na plażach Bretanii, ton Zakochanej Anais całkowicie się zmienia. Gorączkowa bieganina ustępuje miejsca pożądaniu. Krytycy z portalu Close-Up Culture zwracali uwagę właśnie na tę transformację, notując, że w drugiej połowie filmu "ciągły ruch zostaje zastąpiony przez zmysłowość". To właśnie niesamowita chemia między tą dwójką - zderzenie młodzieńczej desperacji z dojrzałą samoświadomością - sprawia, że ta na pozór lekka, francuska historia wciąga bez reszty.