Kolejny ślub za granicą: Krystian i Piotr

SweetMadness:

To nie tylko o to chodzi. Pogadamy za kilka lat. I oczywiście nic nie mam do Twojego wieku, ale z doświadczenia wiem, że punkt widzenia zmienia się razem z latami. Statystycznie nasz charakter zmienia się co 7 lat :D Ale mniejsza. Tu chodzi o coś więcej niż sama ceremonia ślubu. To jest niesamowite przeżycie dla obojga, wiedzieć, że ta osoba jest całym moim życiem. To wynika z potrzeby człowieka. Dobieramy się w pary tak, aby wspólnie ułożyć życie. Jedni czują potrzebę sformalizowania związki, inni nie - niezależnie czy jest to para heteroseksualna czy homoseksualna. Jeśli ktoś już zdecyduje się na zawarcie małżeństwa poza granicami własnego kraju, uwierz mi, żadna złotówka nie będzie dla nich zmarnowana.

Gratulacje:-)

Gratulacje

sylva1661:

Jeśli żyją w Londynie to tak. Mój komentarz raczej dotyczy par które specjalnie wyjeżdżają tylko dla tego ślubu. Moim zdaniem to strata pieniędzy i czasu, bo i tak w polskim szpitalu będzie tylko "kolegą" .

SweetMadness:

No i oczywiście nabywają wiele praw, zawierając małżeństwo. Tak, jak na przykład w Polsce osoby heteroseksualne. Oczywiście w Polsce nie są brane one pod uwagę, ale jeśli Panowie żyją na codzień w Londynie, to who cares?

SweetMadness:

No wiesz... Dla kogoś wystarczająca może być obustronna deklaracja, że będą razem do końca życia. Dla kogoś potrzebna jest obrączka na palcu - nie dlatego, że chce coś udowodnić (bo co tu udowadniać?) ale po prostu, bo kocha swojego partnera, bo chce mieć tę obrączkę, bo ta obrączka przypomina mu o tym partnerze. Proste.

ale w Polsce to nic im nie da ^..^ Więc po co? W ogóle po co małżeństwa? Przecież jak dwie osoby sie kochają to.. muszą to udowadniać jakoś? Ważne, że oni wiedzą. .=.

Wszystkiego najlepszego chłopaki :-*

Gratuluję ♥ ♥ ♥

Ja jestem przywiązany do Polski i chciałbym w przyszłości ślub wziąć właśnie tutaj. Mam nadzieję, że w ciągu dekady uda nam się zmienić prawo w pod tym względem.