Queerowy hip hop wychodzi z ukrycia

Queerowy hip hop to także raj dla kobiet. Nie da się ukryć, że raperkom ciężko się przebić w męskim świecie "twardzieli". Duża zasługa biseksualnej Azealii Banks, która szturmem zdobyła listy przebojów takimi hiciorami jak "212", czy "Luxury". Albumowy debiut Banks to jedna z najbardziej wyczekiwanych premier tego roku, równocześnie wzbudzająca wiele kontrowersji. Po kłótniach z wytwórnią, która wielokrotnie przekładała premierę, raperka zapowiedziała, że sama wypuści album do Internetu.



W grudniu do sieci trafił też debiutancki album raperki z Detroit, Angel Haze, także w atmosferze skandalu i z podobnych przyczyn co w przypadku Banks: wytwórnia zwlekała z premierą. Haze głośno mówi o homofobii w hip hopie i o swojej panseksualności. "Miłość nie zna granic. Jeśli możesz sprawić, że coś poczuję, możesz wywołać śmiech – to sprawi, że będę chciała z tobą być. Nie jest dla mnie ważne, czy masz waginę, czy jesteś hermafrodytą, czy kimkolwiek" – mówiła raperka w rozmowie z "Guardianem".



Kobiecy i queerowy rap ma się dobrze także w Wielkiej Brytanii. Biseksualna RoXXXan, czy androgyniczna Amplify Dot są znane i lubiane na brytyjskiej scenie undergroundowej. I trzeba przyznać, że znają się na rzeczy!



Na koniec – duet, który już dawno stał się popularny i to dzięki "L Word". Dlatego chyba God-Des & She nie musimy przedstawiać (zwłaszcza paniom).



To, że Zebra, Le1f czy Blanco nie grają na hip hopowych festiwalach, ale festiwalach bardziej alternatywnych pokazuje, że jeszcze dużo pracy przed nami. Z drugiej strony w line-up'ach pojawiają się koło znakomitych muzyków, co z pewnością dodaje im prestiżu, ale też trochę odcina ich od świata, który właśnie najwięcej zmian potrzebuje. Znajomi, którzy "siedzą w hip hopie" i orientują się w trendach kręcą nosem: czy to nie jest trochę tak, że queerowy hip hop jest znany dzięki temu, że jest queerowy? Jeżeli o mnie chodzi to nie ma to zupełnie znaczenia. O ile ludzie świetnie się bawią.

(md)