Piasecki: marsze równości wpychają LGBT do pudełka z napisem "kurioza i dziwolągi"

shingao 新顔:

To, że kato-hetero to mówią, jestem w stanie zrozumieć, ale powtarzanie tego przez nas, już nie

Z tą Gołą Dupą Z Piórkami to jak z UFO. Niemal każdy słyszał, nikt (w Polsce) nie widział.

Kolejna osoba która sie nie może pogodzić ze zyjemy w państwie demokratycznym.Jesli mu sie nie podoba parada nie musi w niej uczestniczyć.Tak ciężko to zrozumieć?

:

Podaj proszę, na których paradach widziałeś goliznę, bo mnie to ominęło

:

Cyrk to robią politycy, biskupi i księża. To, że parady i marsze równości w Polsce są kolorowe, wesołe, głośne i happeningowe, jeszcze nie znaczy, że to cyrk. Wolę takie, a nie umartwiające lub skłaniające do agresji. Ludzie idą dla haseł, dla idei, aby się dumnie pokazać, uśmiechać do ludzi i pomachać im tęczowymi flagami. Są też hasła, transparenty i ekspresja własnego ja, własnej tożsamości. Spory i różnorodny przekrój osób, które nie muszą wtłaczać się w heteronormatywne schematy, wygląd i zachowanie. To w pewnym sensie lokalne święto, moment, kiedy część ludzi zbiera się na odwagę aby przez chwilę móc dumnie i bezpiecznie, poczuć się na ulicy sobą i zobaczyć, że nie są sami.

Podczas tych wydarzeń jest sporo aparatów fotograficznych, kamer i można też spotkać osoby kontr-manifestujące. Osoby głęboko "siedzące w szafie" mają okazję przybyć nawet z małych miasteczek (gdzie nie mają odwagi się ujawnić) i spróbować podnieść głowę, stać się bardziej odważnym w byciu sobą. Nikt jednak nie zmusza do uczestnictwa. Nie każdej osobie taka forma demonstracji musi odpowiadać. Osoby heteroseksualne też są różnorodne w poglądach, estetyce i wrażliwości.

Kiedyś lata temu miałem podobne zdanie, że parady i marsze powinny być ugładzone, niekontrowersyjne, aby bardziej się spodobać oglądającym i pokazać się od najlepszej strony ukrywając to, co większości ludziom może się nie podobać. Punktem zwrotnym u mnie było obejrzenie wnikliwie filmu o historii wydarzeń w Stonewall (tej starej wersji) i osobiste wzięcie udziału w Paradzie Równości. Nie będę ukrywał, że nie było mi łatwo się zmobilizować i odważyć, ale przyjaciel mi pomógł. Zrozumiałem i poczułem o co chodzi. Teraz staram się uczestniczyć co roku w Paradzie Równości i 8 czerwca będę również :)

Na zasadność organizowania parad i marszy przemawiają również wnioski zaobserwowane z perspektywy czasu. Dawniej rzadko były publicznie, w mediach i na językach ludzi poruszane tematy dotyczące LGBT. Stanowiły wyimaginowany, odległy i ukryty temat. Swoiste tabu. A to sprawiało, że społeczność LGBT była rozproszona, głęboko skrywała swoje istnienie i swoje ja. Teraz nie jest już tematem tabu. Niektórzy zauważyli jakie LGBTQ ma problemy. Część ludzi dostrzegła gejów i lesbijki. Jest więcej osób tolerancyjnych i otwartych na "inność". Ale przede wszystkim LGBT się otworzyło.

Dodam jeszcze, że nie tylko istnieją parady. One były pierwszą, zauważalną formą demonstracji. Teraz mamy już otwarty festiwal filmów LGBTQ, żywe biblioteki, wywiady, dyskusje publiczne i wiele innych inicjatyw. Teraz pierwotne znaczenie parad się trochę zmienia i nie jest już jedyną formą pokazania się zamanifestowania. Mimo to nadal chyba jest potrzebne.

To że coś gdzieś zadziałało w myśl waszego komentarza "Tam gdzie powstawał ruch LGBT, tam gdzie ulicami przechodziły marsze i parady sytuacja uległa zmianie. Dziś w wielu tych krajach mamy równość małżeńską." - nie oznacza że wszędzie to samo zachowanie odnajdzie akceptację i zrozumienie.

bo boli mnie jak właśnie później media pokazują w ich odczuciu najgorsze anomalia

Mam nadzieję, że kiedyś cała społeczność LGBT otrząśnie się i zrozumie, że oprócz funu w tych paradach chodzi też im przede wszystkim o akceptację. Na chwilę obecną te parady oddalają ruch LGBT od akceptacji, tolerancji i polepszenia sytuacji.

Osobiście uwielbiam parady i zawsze świetnie się bawię, ale w obecnej sytuacji politycznej wolałabym postawić na pokazanie prawdziwych twarzy społeczności - tak jak wyglądamy na codzień, bez „gołych pośladków i tony brokatu”.