Czy lesbijki naprawdę nie lubią biseksualistek?

Tak do końca nie odkryto jeszcze, co warunkuje orientację seksualną. Wnioski z większości badań kierują się ku temu, że to jest cecha wrodzona, ale na obecną chwilę nie można tego stwierdzić w stu procentach, bo to bardzo złożona kwestia zahaczająca zarówno o fizjologię jak i psychologię. Stąd moje "najprawdopodobniej". Świat nauki jeszcze do tego nie dotarł i nie ma się co oburzać.

@obliczdelte ależ wiadomo co warunkuje orientacje i to jeszcze w czasie życia płodowego. W neurobiologicznym artykule dowiesz się więcej.Tylko żeby to lepiej zrozumieć trzeba mieć podstawy biologii molekularnej, psychiatrii, neurologii .

en.wikipedia.org/wiki/Neuroscience_and_sexual_orientation

No ręce opadają... wyłożyć Wam konkretne i sensowne argumenty, a Wy dalej "miłość się liczy itp. itd." no szkoda tylko, że nie ma to pokrycia w rzeczywistości :). Powiedzcie lesbijsce, która przejechała się raz, drugi, trzeci na bi, że "no ale tym razem to nie masz się czym martwić, daj jej szansę" i niech taka naiwna lesbijka za każdym razem "daje szansę" to zapewne skończy sama i "po przejściach". Oczywiście są wyjątki od reguły i wierzę, że istnieję bi, której fatktycznie po wielu latach związku się "nie odwiedziło" i nie poszła do faceta rodzić dzieci :). Osobiście nie znam ani jednego takiego przypadki...moi znajomi też nie...ale wierzę, że istnieją fajne i ogarnięte babki bi :). Tylko proszę, przestańcie sypać tymi jednak naiwnymi komentarzami co to niby "osoba się liczy, miłość się liczy" bo uwierzą Wam raczej tylko młode lesbijki, a i one z czasem się przekonają, że świat nie jest taki. Ja sama kiedyś nie miałam żadnych uprzedzeń do bi, wręcz się cieszyłam, że "dzięki temu u fajnej dziewczyny mam szansę". Niestety życie mnie tego pozytywnego nastawienia oduczyło. Dla tych, co to ze zrozumieniem nie czytają, ponownie podkreślam: zawsze istnieją wyjątki więc nie uogólniam ani nikogo nie wrzucam "do jednego wora". Próbuję Wam wyjaśnić skąd niechęć lesbijek do bi :).

Wydaje mi się, że nikt za bi nie chodzi z widłami i nie żąda wybudowania dla nich getta. Chodzi jedynie o niechęć do tej orientacji u partnera życiowego. To chyba jednak spora różnica, już nie przesadzajcie.
Pytanie o orientację musi się prędzej czy później pojawić, albo temat sam z siebie musi wyjść, bo w naszym kraju wciąż wiele osób ukrywa swoją nieheteronormatywność i wiele osób homo/bi wygląda "na pierwszy rzut oka" na hetero i zresztą odwrotnie. Nie wiem jak to sobie niektórzy wyobrażają - nie pytasz kogoś o orientacje, spotykacie się, gadacie omijając ten temat? A potem okazuje się, że jednak ona jest hetero i no... ciężko?

czy nie dopuszczacie nawet myśli o przyjaźni/koleżeństwie z taką osobą?

Czy wy tak serio macie, że gdy spotkacie atrakcyjną laskę albo faceta to pytacie od razu o jego orientację? i jeśli jest bi to od razu akcja "odwrót"? co jeśli ta osoba bi jest naprawdę fajna? czy nie dopuszczacie nawet myśli o przyjaźni/koleżeństwie z taką osobą?
Ja poznając nowe osoby nigdy nie pytam o ich orientację, nawet jeśli mi się podobają.. i nigdy nikogo nie skreślam..

ulee:
tak też myślałam.. chrum chrum =;]

ulee:
bo jestes bizdzira, ktora wszedzie szuka okazji ;)

Ja poznając nowe osoby nigdy nie pytam o ich orientację, nawet jeśli mi się podobają.. i nigdy nikogo nie skreślam..