Dwie niepopularne licealistki-lesbijki zakładają fikcyjny klub samoobrony, żeby poderwać cheerleaderki — i ta absurdalna satyra Emmy Seligman z Ayo Edebiri i Rachel Sennott w rolach głównych to jedna z najgłośniejszych queerowych komedii ostatnich lat.

Bottoms to historia, którą można streścić jednym zdaniem: dwie nieszczególnie popularne licealistki zakładają fikcyjny fight club, żeby poderwać cheerleaderki. Ale Emma Seligman robi z tego coś znacznie więcej niż tylko komedię o nastolatkach. Josie i PJ — grane przez Ayo Edebiri i Rachel Sennott — są lesbijkami, są niewidoczne w szkolnej hierarchii i desperacko zakochane w dziewczynach z zupełnie innej kasty. Ich plan jest absurdalny, kłamstwa narastają lawinowo, a klub samoobrony szybko wymyka się spod kontroli. Seligman serwuje czarną komedię z zębami — pełną bójek, wybuchów samochodów i planów otrucia ananasowym sokiem. Inspiracje Fight Clubem i klasykami teen z lat 90. są czytelne, ale film ma własny, wyraźnie queerowy rytm.

Zobacz recenzje filmu „Na dnie" na YouTube

Seligman nakręciła Bottoms jako swój drugi pełnometrażowy projekt, po debiutanckim Shiva Baby z 2020 roku. Scenariusz napisała razem z Sennott, która jest tu jednocześnie producentką i główną aktorką — duet twórczyń znał się wcześniej i ta chemia widać na ekranie. Zdjęcia ruszyły 18 kwietnia 2022 roku, a film był gotowy jeszcze tego samego roku. Premiera odbyła się na festiwalu South by Southwest (SXSW) w marcu 2023 roku, do kin w USA trafił 25 sierpnia 2023 roku (w szerokiej dystrybucji od 1 września), w Polsce — w styczniu 2024 roku. W obsadzie poza Edebiri i Sennott znalazły się m.in. Havana Rose Liu, Ruby Cruz, Kaia Gerber i Marshawn Lynch jako nauczyciel — jego obecność jako jedynego "dorosłego" w tym szaleństwie to jeden z lepszych żartów filmowych. Sceny walk kręcono celowo chaotycznie, żeby uzyskać surowy, niemal dokumentalny efekt. Dla fanek i fanów Shiva Baby jest też kilka easter eggów ukrytych w kadrach.

Krytycy przyjęli film entuzjastycznie — Bottoms zebrał 91% na Rotten Tomatoes. Pochwały zbierały przede wszystkim energia produkcji, ostra satyra i chemia między Edebiri a Sennott. Film otrzymał nominacje do Independent Spirit Awards 2024 — dla Lyncha w kategorii Best Breakthrough Performance oraz dla Seligman i Sennott za scenariusz. W Polsce recenzentki i recenzenci docenili inteligentny humor i odwagę w przełamywaniu schematów gatunkowych.

Dla społeczności LGBT Bottoms jest ważny z kilku powodów naraz. To rzadki przypadek queerowej komedii licealnej, w której lesbijki są w centrum — nie jako tło, nie jako tragiczne postaci, ale jako bohaterki chaotycznej, głośnej, śmiesznej historii. Edebiri gra czarnoskórą lesbijkę, Cruz i Liu również identyfikują się jako queer, podobnie jak sama Seligman. To nie jest przypadkowe — reżyserka świadomie budowała obsadę z myślą o autentyczności. Film unika pułapki, w którą wpada wiele queerowych produkcji: nie ma tu tragedii coming-of-age, nie ma kary za bycie sobą. Jest za to "queer joy" w najbardziej dosłownym sensie — radość, bałagan, miłość i przyjaźń bez przepraszania za siebie. Satyra na toksyczną męskość i szkolną hierarchię działa tu jako tło, ale nigdy nie przytłacza tego, co najważniejsze: dwóch dziewczyn, które chcą być kochane i robią w tym celu kompletnie idiotyczne rzeczy.