Najsłynniejsza zbrodnia w historii Ameryki zyskuje zupełnie nowe, queerowe oblicze. Chloë Sevigny i Kristen Stewart w opowieści o zakazanej miłości, która zrodziła się w cieniu domowej tyranii.

Massachusetts, rok 1892. Trzydziestodwuletnia Lizzie Borden dusi się w rodzinnym domu, uwięziona pod absolutną kontrolą swojego ojca - zamożnego, bezwzględnego patriarchy. Jej ponura codzienność zmienia się, gdy w posiadłości zjawia się młoda irlandzka służąca, Bridget. Między kobietami, zdanymi na łaskę brutalnego mężczyzny, szybko rodzi się zakazana więź. Napięcie w klaustrofobicznych korytarzach rośnie z każdym dniem, nieuchronnie prowadząc do jednej z najsłynniejszych zbrodni w kryminalnej historii Stanów Zjednoczonych - podwójnego morderstwa z użyciem siekiery.

Zobacz recenzje filmu „Lizzie" na YouTube

Historia Lizzie Borden to w Ameryce miejska legenda i wyliczanka powtarzana przez dzieci na podwórkach. Ale reżyser Craig William Macneill i Chloë Sevigny - która o ten projekt walczyła latami i została jego producentką - odrzucają tanią, krwawą sensację. Zamiast slashera proponują duszący, chłodny dramat o potężnym ładunku feministycznym. Morderstwo nie jest tu wybrykiem obłąkanego umysłu, ale zdesperowaną próbą ucieczki z systemu, w którym kobiety traktowane są wyłącznie jako własność, pozbawiona prawa głosu i własnych pieniędzy.

Serce Lizzie bije jednak w ukradkowych spojrzeniach i szeptach między dwiema głównymi bohaterkami. Krytyk Brian Fanelli celnie zauważa w swojej recenzji, że to właśnie "chemia między Sevigny a Stewart jest prawdziwą siłą filmu, zwłaszcza gdy ukrywają się w swoich sypialniach przed wzrokiem tyranizującego je patriarchy". Ich romans rozwija się powoli, w cieniu ciągłego zagrożenia i domowej przemocy. To właśnie ta zakazana, queerowa miłość i wspólne doświadczenie opresji stają się zapalnikiem, który ostatecznie pchnie Lizzie do radykalnego kroku. Macneill pokazuje brutalną prawdę tamtych czasów - czasem jedynym sposobem na wyzwolenie jest po prostu zniszczenie swojej klatki.