To wasza, nie nasza wina

We wtorek wieczorem przeczytałam w „Gazecie Wyborczej” felieton Jarosława Kurskiego, zatytułowany „Idzie brunatna fala. Nie można już zamykać oczu i powtarzać, że nic się nie stało”. Dowiedziałam się z niego, że jesteśmy krajem ksenofobicznym, chociaż pielęgnujemy w sobie mit „kraju tolerancyjnego” i że to ten moment, w którym „od bezkarnych werbalnych ataków dumna, polska, katolicka, narodowa młodzież przechodzi do czynów”. No właśnie nie byłabym taka pewna, że to właśnie „ten moment” i czy on przypadkiem nie trwa od lat. Cieszę się, że publicyści w końcu zauważyli, że „zbieramy żniwo”, ale drodzy Państwo, chyba już za późno.

Gdy oglądałam filmy z Radomia z tyłu głowy miałam jedno: co by było, gdyby na naszych Marszach Równości, czy nawet i zwykłych wydarzeniach LGBT nie pojawiała się policja. I że ogromne siły policyjne zabezpieczające marsze w Łodzi, Krakowie czy Gdańsku są właśnie najlepszym dowodem na to, że smutni chłopcy w czarnych podkoszulkach biją już od lat. Dobrze wiemy, co by było. W ostatnich latach cieszymy się w Krakowie, że Marsz Równości jest bezpieczny, że nie spadnie ci na głowę butelka lub, w najlepszym przypadku, petarda. Z tyłu głowy mam obrazki z marszu sprzed kilku lat gdy nagle tył demonstracji został bez policyjnego zabezpieczenia: dziś jeszcze pamiętam te pełne nienawiści twarze biegnące w naszym kierunku. Wtedy ktoś jedynie stracił flagę, ktoś został popchnięty – policja w ostatnim momencie spacyfikowała narodowców-kiboli, którzy w Krakowie w ten jeden dzień zakopują wojenne topory klubowe, by solidarnie przeciwstawić się „pedałom”.

Jarosław Kurski dużo pisze w swym tekście o solidarności, której jego zdaniem już w Polsce nie ma. Myślę, że dla społeczności LGBT nie ma jej już pd dawna: od lat organizacje mówią o ksenofobii i homofobii, przemocy, zastraszaniu, ale było to raczej pisanie na Berdyczów. Oczywiście, pretensje można mieć do Platformy Obywatelskiej, która przez 8 lat rządów udawała, że problemu nie ma. Największe pretensje mam właśnie jednak do tych wszystkich, którzy nagle się ocknęli i są w szoku.

„Każde wasze zaniechanie i bagatelizowanie jest waszą winą” - czytam w „Gazecie Wyborczej”. Nie redaktorze Kurski, nie naszą, a waszą.