20 lat QUEER.PL: Maciej i Krzysztof

Chcecie podzielić się własną historią? PISZCIE DO NAS!

Mam na imię Maciej. Zacznę może trochę mało elegancko, bo od siebie. Zawsze wiedziałem, że podobają się mi faceci, zwłaszcza gdy przypominam sobie młodzieńcze lata i pierwsze fascynacje... Skończyłem szkoły, studia i w 2006 roku zacząłem pracę. Wciąż byłem mocno zakamuflowany, w rodzinie panowała raczej atmosfera zadziwienia nad homoseksualizmem, co tym bardziej wpływało na moją decyzję o nieujawnianiu się.

Generalnie byłem i jestem bardzo spokojnym człowiekiem, zabrakło mi wtedy odwagi na powiedzenie jak sprawa wygląda. Myśli, aby w końcu ułożyć sobie jednak życie, krążyły mi po głowie.

Potem w mojej rodzinie był smutny czas, gdy w 2008 roku zmarł mój tata. Oj, ciężko to przeżyłem, ale po dwóch latach postanowiłem się wziąć za siebie, odkryć w sobie trochę więcej tego tajemniczego pierwiastka "queer", ujawniłem się przed przyjacielem z czasów studiów, zacząłem oglądać filmy o tematyce LGBT, aby trochę zobaczyć jak może wyglądać życie geja i wpadłem przez przypadek na serial "Queer as Folk". Tu powoli dochodzimy do sedna sprawy i będę powoli kończył przynudzanie o sobie. W owym serialu jednym z bohaterów był Brian Kinney, postać mnie zafascynowała.

Brian nosił na ręce bransoletkę zrobioną z białych malutkich muszelek i czarnych koralików na czarnym rzemyczku. Strasznie się mi ona spodobała i postanowiłem zamówić dokładnie taką samą, nosiłem ją potem dumnie. W tym samym czasie doszedłem do wniosku, że czas zadbać o przyszłość, odnaleźć ową drugą ukochaną połówkę i być szczęśliwym.

Założyłem konto na waszym portalu, który wtedy nazywał się Innastrona.pl. Z wypiekami na twarzy wypełniałem kolejne pola w opisie, wybierałem zdjęcia, jednym ze zdjęć było właśnie to, na którym miałem na ręce bransoletkę z muszelkami. Nie ukrywam, że ze względu na fakt, że za bardzo przebojowy nie byłem, a do klubów udawałem się bardzo rzadko, liczyłem, że portal mi pomoże.

Zatem czas płynął (konto na portalu założyłem w czerwcu 2011 roku), a pod koniec sierpnia odezwał się do mnie pewien chłopak. Oglądałem wcześniej jego zdjęcie, strasznie się mi podobał, na zdjęciu siedział na krawędzi fontanny w Zgorzelcu, gdzie, jak się potem okazało, odwiedzał przyjaciółki. Pamiętam jak dziś ten moment, gdy po zalogowaniu się zobaczyłem komentarz do mojego zdjęcia z bransoletką: "Ładna bransoletka, jak u Briana Kinneya z Queer as Folk". Odpisałem, że "Bransoletka podobna, choć charakter inny". I tak zaczęła się nasza pisana znajomość. W tym czasie obaj byliśmy w trakcie lub chwilę po remontach w mieszkaniach, więc sporo o tym rozmawialiśmy, wymienialiśmy się spostrzeżeniami o różnych sprawach codzienności, o życiu i ciekawostkach o świecie.

Pamiętam jak dziś, gdy śpieszyłem się z pracy, aby szybko przyjść do domu, odpalić komputer i napisać do Krzyśka, co się dzisiaj działo i przeczytać co tam u niego.

Pisaliśmy długie listy, czasem nawet kilka godzin zabierało mi, aby zawrzeć w nich wszystko co miałem do przekazania. Pod koniec października postanowiliśmy, że musimy się spotkać. Ja już kończyłem remont w mieszkaniu i z temperaturą skręcałem meble słuchając radia i oczywiście śpiesząc się do domu, aby przeczytać co Krzyś napisał. W końcu padła data: Krzyś miał kilka dni wolnego, ja także i postanowiliśmy się spotkać. Zaprosiłem go do Warszawy do siebie: mieszkał daleko, 80 km od Wrocławia. Wtedy też, 30 października, pierwszy raz rozmawialiśmy przez telefon i pomimo przeziębienia Krzysia i różnych dziwnych przeszkód

zobaczyliśmy się 31 października 2011 roku po ponad dwóch miesiącach pisanej znajomości.

Zapisaliśmy i skopiowaliśmy wszystkie nasze wiadomości napisane na waszym portalu: okazało się, że zajęły ponad 200 stron ciurkiem pisanych 10-tką w edytorze tekstu. Mieliśmy pomysł, nadal jest, aby coś z tego zrobić: może przeredagować i opublikować? To nasza miłosna historia, historia naszej znajomości.

Z pierwszej wizyty Krzysia w Warszawie mamy tez inne ciekawe przeżycie. Oczywiście chciałem jak najlepiej przyjąć Krzyśka i postanowiłem zrobić smaczne śniadanko, a w kuchni wszystko nowe, popakowane. Musiałem otworzyć nóż, niestety zrobiłem to strasznie niefortunnie ponieważ rozerwałem opakowanie, a nóż przeciął, a nawet odciął mi kawałek opuszka w jednym z palców. Do dziś się śmiejemy z historii, a blizna jest też do dziś. Po tej wizycie były kolejne, moje u Krzysia i Krzysia w Warszawie, w Święta Bożego Narodzenia Krzyś przyjechał tutaj i tak to trwało, w końcu postanowiliśmy razem zamieszkać w Warszawie i w lutym Krzyś przeprowadził się do Warszawy. Zanim zamieszkaliśmy razem dużo rozmawialiśmy, rozmawialiśmy codziennie, naszym rekordem była 8-godzinna rozmowa przez telefon.

Teraz nasza historia toczy się dalej, pełna miłości, szacunku i wzajemnego zrozumienia, tworzymy cudowny, udany związek, tworzymy wspaniałe gospodarstwo domowe.

Dlatego postanowiliśmy podzielić się historią naszego poznania także z Wami.