"Męskie rozkosze" Władysława Warneńczyka - Ruszył cykl "Poczet tęczowych królów i książąt polskich"

"On, skłonny do rozkoszy męskich, ani w czasie pierwszej wyprawy przeciw Turkom, ani w czasie tej drugiej, którą wtedy prowadził, gdy szalała wojna, (...) nie zważając zupełnie na własne niebezpieczeństwo i na zagrożenie całego wojska, nie porzucał swych przeciwnych czystości, wstrętnych rozkoszy."

Magazyn Replika rozpoczął publikację cyklu artykułów, które złożą się na "Poczet tęczowych królów i książąt polskich". Na pierwszy ogień poszedł Władysław Warneńczyk, król Polski w latach 1434-1444. Portret Warneńczyka z perspektywy LGBT+ napisał znany i ceniony historyk dr Paweł Fijałkowski, pracownik naukowy Żydowskiego Instytutu Historycznego, autor książek historycznych o tematyce homoseksualnej: „Seksualność, psyche, kultura. Homoerotyzm w świecie starożytnym” (2007), „Homoseksualizm. Wykluczenie – transgresja – akceptacja” (2009), „Homoseksualność daleka i bliska” (2014) „Androgynia, dionizyjskość, homoerotyzm. Niezwykłe watki europejskiej tożsamości” (2016).

„Jan Długosz, pisząc w swych „Rocznikach, czyli kronikach słynnego Królestwa Polskiego” („Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae”) o przebiegu wojennych wypraw króla Władysława i przyczynach klęski wojsk polsko-węgierskich w bitwie z wojskami tureckimi pod Warną, sformułował przeciw królowi takie zarzuty: .”

Paweł Fijałkowski nie tylko przedstawia argumenty pozwalające sądzić, że król Władysław Warneńczyk prawdopodobnie był gejem – pokazuje również, jak homofobia sprawiała, że wiedzę tę jako „niewygodną” – ukrywano lub unieważniano kilka stuleci po śmierci władcy:

„Jan Długosz poświęcił „rozkoszom męskim” króla Władysława Warneńczyka obszerny fragment swego dzieła, osobny rozdział. Być może chciał w ten sposób przekonać współczesnych mu i potomnych, że nie powinni żałować walecznego i jednocześnie grzesznego króla, a jego śmierć była najlepszym rozwiązaniem dla wszystkich. (…) Historycy XIX i XX w. włożyli wiele wysiłku w negowanie przekazu Długosza o życiu króla. Jan Dąbrowski w książce „Władysław I Jagiellończyk na Węgrzech. 1440–1444” (Warszawa 1922) stwierdził wręcz, że zawiera on „mało prawdopodobne pogłoski”. Znacznie dalej posunęła się siostra Urszula Borkowska, która w rozprawie „Treści ideowe w dziełach Jana Długosza”, wydanej przez Katolicki Uniwersytet Lubelski w 1983 r., w ogóle zanegowała autentyczność cytowanego przez nas rozdziału „Roczników…”.

Wszak czy można pogodzić się z tym, że władca będący dla nowożytnych Polaków wzorem cnót rycerskich, któremu w 1906 r. wzniesiono symboliczny nagrobek w katedrze wawelskiej, gloryfikujący go jako obrońcę chrześcijaństwa, wbrew dobrym radom „nie porzucał swych przeciwnych czystości, wstrętnych rozkoszy”, czyli najprawdopodobniej był homoseksualistą?”

ZOBACZ TEŻ Znacie już ten nowy serial o queerowych piratach? - "Nasza bandera znaczy śmierć" podbija serca queerowej publiczności

Artykułowi Pawła Fijałkowskiego towarzyszy specjalnie dla „Pocztu…” wykonany rysunek przedstawiający króla Władysława Warneńczyka. Autorem rysunku (opartego na obrazie Jana Matejki) jest Marcel Olczyński. Magnes z tym wizerunkiem króla otrzymują GRATIS prenumeratorzy i prenumeratorki „Repliki”. Zaś w kolejnych numerach „Replika” opublikuje szkice o Bolesławie Wstydliwym i Leszku Czarnym, o Henryku Walezym oraz o Stanisławie Auguście Poniatowskim.

Cały tekst znajdziecie Państwo w najnowszym numerze magazynu Replika, który można zakupić poprzez naszą stronę w wersji papierowej lub PDF - tutaj oraz w sieci salonów Empik, InMedio, Relay i Kolporter.