Odmowa wydania neutralnego płciowo paszportu jest niezgodna z prawem

Sprawa została zapoczątkowana ponad 25 lat temu przez Christie Elan-Cane, osobę zajmującą się aktywizmem. Wniosek o paszport został złożony w 2010 roku. Poinformowano, że komputer nie zaakceptuje formularza w takiej formie. Prawnicy Elan-Cane - Kate Gallafent i Tom Mountford - wykazali przed sądem, że nawet 1% populacji Wielkiej Brytanii (ponad 600 tys. osób) może nie identyfikować się z męską lub żeńską płcią. Stwierdzili, że nie przedstawiono dowodów na to, że odmowa neutralnego płciowo paszportu jest oparta na względach bezpieczeństwa, na które powoływano się we wcześniejszych orzeczeniach.   

Standardy komputerowego odczytu paszportów wyznaczane przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego zezwalają poszczególnym państwom na wpisanie M,F lub X jako kategorii określających płeć osoby, gdzie "X" oznacza "nieokreślona". Do tej pory taką możliwość swoim obywatelom i obywatelkom zapewniło 10 krajów na całym świecie: Australia, Kanada, Nowa Zelandia, Pakistan, Indie, Nepal, Irlandia, Dania, Niemcy i Malta.

Pełnomocnicy Elan-Cane wskazali na niejednorodność prawa. Chodzi o sytuację, kiedy funkcjonariusze i funkcjonariuszki straży granicznej zezwalają na wjazd do kraju osobom posługującym się zagranicznymi paszportami, w których określani są jako "X". 

Dodatkowo stwierdzono, że odmawiając wydania paszportu neutralnego płciowo łamane są art. 8 i 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, mówiące o prawa do życia prywatnego i rodzinnego oraz braku dyskryminacji. 

"Rząd wielkiej Brytanii konsekwentnie i świadomie wykazuje niechęć do zaspokojenia uzasadnionych potrzeb osób niebinarnych. Jesteśmy niewidzialni i niewygodni w społeczeństwie, w którym tak wiele - nawet system legislacyjny - jest związane i kategoryzowane zgodnie z płcią. Rząd woli udawać, że nie istniejemy niż ułatwić nam asymilację" - zostało powiedziane w przemówieniu Elan-Cane przed rozprawą. 

Brytyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, które w tej sprawie było drugą stroną postępowania argumentowało, że wprowadzenie zmian powodowałoby koszty niewspółmierne do wynikających z nich korzyści. 

(pk)