Bycie gejem, czy lesbijką to nie pogląd polityczny

O tym, że przyszło nam w żyć w trudnych czasach nie muszę nikogo przekonywać. I nie chodzi tylko o Polskę, rozmawiam z ludźmi z Wielkiej Brytanii, z Niemiec, widzę co się dzieje w USA – jedno nas na pewno łączy: jeszcze nigdy nasze społeczeństwa nie były tak podzielone. I nie ma tematu, jesteś albo po jednej, albo po drugiej stronie, ludzie przestają ze sobą rozmawiać, a każde zejście na kwestie polityczne kończy się często kłótnią.


Nie podoba się mi wiele rzeczy, które dzieją się w centrum i na lewo od centrum na naszej scenie politycznej. Nie podoba się mi wyśmiewanie z Jarosława Kaczyńskiego, czy wyzywanie Krystyny Pawłowicz. Naprawdę uważam, że odpowiadanie chamstwem na chamstwo nie pomoże. Dość mamy tej nienawiści wszędzie. I sama często stawiam się w pozycji "adwokatki diabła", gdy przy okazji rozmów z rodziną i znajomymi zaczynam bronić niektórych pomysłów PiS-u lub widzę też ich społeczne pozytywy. Nie można tak mówić, koniec, finito, nie można być trochę przeciw PiS. Z drugiej strony obserwując to, co dzieje się wokół nowej inicjatywy politycznej Roberta Biedronia, nie jest lepiej. Zwolennicy i zwolenniczki Koalicji Obywatelskiej uważają, że jest tylko jedna droga, a każdy kto robi coś po swojemu działa po prostu na rzecz PiS. Zawsze powtarzam, że przy dyskusjach politycznych na Twitterze zwolennicy Prawa i Sprawiedliwości nazywają mnie "brzydką lesbą", a zwolennicy Koalicji Obywatelskiej, z demokracją i wolnością na ustach, "głupim dziewczęciem". I jak żyć Panie Premierze?

Wracając do wspomnianego felietonu w rp.pl. Jacek Dehnel napisał tekst, będący odpowiedzią na hejt narodowców na Bartosza Niedzielskiego. Bo był gejem i nie pasuje do obrazu bohatera. I owszem Panie Płociński, być może pisali też, że "szkoda chłopa", ale niestety byli i tacy, którzy pisali, że dobrze się stało. Słyszałam dużo o hejcie na Szczypińską. Akurat go nie widziałam, być może moja bańka informacyjna ma jednak jakieś granice – co mnie cieszy. Ale całkowicie wierzę, że tak było.

Dalej Pan Płociński pisze:

Dla jednych więc kogoś jako człowieka przekreśla bycie gejem, dla innych określone poglądy polityczne. Jedni będą tłumaczyć, że „homozaraza”, eurolewactwo, upadek obyczajów i zasad moralnych, koniec rodziny i kultury europejskiej, chrześcijaństwa, Związek Europejskich Republik Radzieckich itd., inni – że „pisizm”, populizm, autorytaryzm, łamanie konstytucji i praw człowieka, upadek demokracji liberalnej, państwa prawa i niechybne wyjście z Unii Europejskiej, kres wolności i najpewniej PRL-bis.

Drogi Panie Płociński, kilka faktów:

- orientacja seksualna nie jest tym samym co pogląd polityczny,
- dzieci w szkołach nie są prześladowane z powodu poglądów politycznych, z powodu homofobii tak,
- ja rozumiem, że może być różnie, ale nie słyszałam jeszcze o tym, by ktoś miał myśli samobójcze z powodu braku samoakceptacji swoich poglądów politycznych,
- z tego co wiem to jeszcze w tym kraju nie ma tak, by rodzice odrzucili dziecko ponieważ głosowało na Razem,
- bycie gejem, lesbijką, czy osobą biseksualną, o transpłciowości już nie mówiąc, łączy się w Polsce z tym, że nie możemy np. poślubić ukochanej osoby. Nie słyszałam, by takie same konsekwencje wynikały z poglądów politycznych.

Rozumiem, co Pan Płociński chciał powiedzieć. I nawet poniekąd się zgadzam: skończmy się hejtować, bo musimy się wszyscy jakoś w tym kraju urządzić. Ale nie tędy droga. Zwłaszcza, gdy wciąż jesteśmy obywatelami i obywatelkami drugiej kategorii.