Mowa nienawiści wobec LGBT ma się dobrze?

Od bardzo długiego czasu zastanawiam się co znaczy słowo "nienawiść". Od jego historycznego znaczenia, po dzisiejsze. Nie znaczy to, "nie lubię", "nie cierpię", "nie chcę mieć z kimś nic wspólnego". Dla mnie jest to extremum negatywnych emocji skierowanych w konkretną osobę. Znam osoby których nie lubię, mam momenty kiedy jestem zły i budzą się jak najgorsze emocje, ale kiedy mijają i myślę o całej sytuacji stwierdzam, że tak na prawdę nie osiągają poziomu "nienawiści". Nigdy bym nikogo nie chciał fizycznie skrzywdzić, ale wyobrażam sobie, że jeśli miałbym kogoś nienawidzić, to chciałbym go zabić i to w jak najbardziej okrutny sposób. To jest dla mnie nienawiść.

"Mowa nienawiści". Hmm. Co to właściwie jest. Od czasu do czasu słyszę to określenie w TV. Ktoś kogoś skrytykował i padają hasła o "mowie nienawiści". Ze szkoły przypominam sobie fragmenty przemówień dyktatorów XX wieku. Jak stali na wiecach i z podium krzyczeli: "szczury, szkodniki, robactwo, zwierzęta, nieludzie". Czy to były słowa nienawiści? Niewątpliwie niektórzy słuchający wzięli je sobie do serca i zdecydowali, że muszą coś zrobić. Coś strasznego.
Gdy słucham tych słów przy okazji jakiegoś programu lub artykułu, zastanawiam się, czy w tym momencie, ja też jestem wystawiony na tą "mowę nienawiści"? Czy budzi się we mnie chęć skrzywdzenia pewnych osób, czy mam zamiar zamienić te słowa w czyn? Nie.
Wiem, że niektórzy wygłaszają słowa, których intencja jest wywołanie przemocy, fizycznej krzywdy innych ludzi. Bez wątpienia są takie osoby. Wiem też że większość ludzi jest dobra i te słowa nie mają na nich żadnego wpływu lub wstaną i powiedzą, że mówca jest idiotą i się myli, że nie wolno nikogo krzywdzić.
Mogę kogoś nie lubić, mogę nie chcieć przebywać z nim/nią w jednym pokoju, ale żeby nienawidzić, to zbyt mocne uczucie jak dla mnie.
Zastanówcie się, wy czytający tą krótką opinię, czy kiedy nazywacie jakieś słowa "mową nienawiści", naprawdę macie na myśli nienawiść.

Ja kilka razy zetknąłem się też z homofobią.
Nie ukrywam ze było mi przykro, ale nie dawałem o tym znać, bo nie chciałem zeby poleciały w moją stronę niemiłe określenia. Oby w miarę upływu czasu, jej występowanie malało.

Zetknęłam się z homofobią nieraz, ale ostatnią sytuację zapamiętam na dłużej. Cała grupa wraz z wykładowczynią zrobiła sobie temat do żartów: osoby transseksualne i homoseksualne - "dziwadła", "chorzy", "zboczeńcy". Poczułam się na serio PODLE :(

Dzieci bardzo często wynoszą z domu takie zachowanie. Często w podstawówkach słyszy się jak chłopca słabego z w-fu inne dzieci przezywają "pedałem", choć często jeszcze nawet nie znają znaczenie tego obrzydliwego słowa. Dziewczynka z kolei, która lubi bawić się samochodzikami czy wchodzić na drzewa przezywana jest "lesbą". Jeśli już w tak młodym wieku używa się takich wulgaryzmów, to z naszym krajem naprawdę jest źle. W USA nie wolno w mediach nikogo nazwać "pedałem", bo równa się to medialnej banicji. U nas w zwykłych talk showach pewni prowadzący używają tego słowa "żartobliwie" i uważają, że to nic złego. Zauważcie też, że epitetów względem osób queer używa się wyłącznie w grupach, sam na sam nikt nie nazwie cię wulgarnie, ale już kiedy jest w grupie to odwaga i możliwość popisówy wygrywa.

Raz na studiach chłopak mojej znajomej zaczął wyśmiewać się z homo, wyzywać ich, określać swoje jakże negatywne zdanie. Nie drążyłam tematu, bo wiedziałam, że poszłoby to dalej - już nie z samego "obrzydzenia", ale żeby pokazać, jak bardzo on jest hetero. Dlatego jak kiedyś zdarzyło się, że nie było nigdzie naszych znajomych, po prostu pogadałam z nim o tym. Okazało się, że tak naprawdę nie ma nic do homo i że to tylko "takie gadanie". Wyjaśniłam mu na spokojnie, że "takie gadanie" to właśnie homofobia, że skoro od 2-7% ludzi jest homo, to na pewno, żartując tak, obraził kogoś... I być może obraża dalej, nie wiedząc o tym.
Guess what - zadziałało! :D