Gejowska rodzina odpowiada na Youtubie

Taka rodzina to u nas w PL jeszcze odległe marzenie... ale kto wie jak sie zmieni polityka / politycy/ to mozę sie cos poprawi na lepsze.

Trzeba dodać, że - jak sami mówią - są całkiem nudni. ;) Tzn. zupełnie zwyczajni, normalne życie bez ekscesów, codzienność pokazana na rodzinnych filmikach, których podobnych pewno pełno można znaleźć na necie, a których nikt nie ogląda, bo kogo to interesuje, a ich oglądają i ja też obejrzałem, bo było miło popatrzeć na tę zwyczajność, którą pewno niejeden zakompleksiony s-syn chciałby im odebrać w imię jakichś dziwnych wartości. Bo przecież nieważne, że to jest prawdziwa rodzina, ważne, że 'zboczeńcy'.
Szkoda, że ich filmiki są tak popularne. Nie, nie życzę im źle, wręcz przeciwnie, im i wszystkim homo-rodzicom życzę jak najlepiej. Chodzi mi o to, że szkoda, że ten temat nawet na zachodzie wywołuje takie emocje. Obyśmy dożyli czasów, gdy filmiki homo-rodziców będą się cieszyły tak samą nikłą oglądalnością, jak tych "normalnych" rodziców. (Trochę się zakręciłem w tej wypowiedzi, ale tuszę, że zrozumiecie. ;) )

Homonormatywnosc polega na kopiowaniu heteronormatywnego wzorca.

Serca zabiło trochę mocniej, na widok tego że ktoś realizuje swoje życie poprzez wychowywanie dzieci. Myślę, że kiedy się już zacznie pracować, ma się gdzie mieszkać, wszystko się ułożyło, to już pozostajemy wyłącznie z naszymi potrzebami (emocjonalnymi, społecznymi, potrzeba realizacji). Kiedy tworzy się własną rodzinę, życie nabiera silniejszego znaczenia. Jestem dumny z tej rodziny, mam nadzieję że za nie więcej niż 10 lat, też nabiorę ochoty by założyć swoją rodzinę..

A na czym by ta homonormatywność miała polegać?

Winieniem napisać homonoramtywności. Lapsus Linquae. Pozdrawiam Arkadiusz Brzask

Polecam Książkę Pana Przemysława Tomalskiego na temat rodziców homoseksualnych. Orientacja seksualna rodzica nie wpływa w jakikolwiek negatywny sposówb na dziecko. Musi być ono przede wszystkim KOCHANE, orientacja rodzica nie ma jakiegokolwiek wpływu na kształtowanie się osobowości młodego człowieka. Dowiodły tego liczne kontrolowane badania naukowe (przegląd piśmiennictwa na ten temat zawiera praca: Cameron P. Gay fathers' effects on children: a review. Psychol Rep. 2009 Apr;104(2):649-59). W Polsce spotykamy się natomiast z innym smutnym problemem- dzieci z homoseksualnym rodzicem muszą ukrywać orientację seksualną rodzica przed rówieśnikami z lęku przed naznaczeniem społecznym i stygmatyzacją. Jest to dowód na brak heteronormatywności w naszej kulturze i myslę, że wiele lat upłynie, zanim społeczeństwo zrozumie, że to nie orientacja rodzica, lecz troska o dziecko ma ważne znaczenie w formowaniu nowego człowieka. Sądzę, że nie należy publicznie mówic o swojej orientacji, jeśli wychowuje się dziecko z obawy przed atakami rówieśników wychowywanych w braku heteronormatywności. To właśnie zadaniem szkoły winno być zinterioryzowanie heteronormatywności jako normy własnej dla społeczeństwa. Wymaga to jednak odważnej doktryny pedagogicznej, a w Polsce brak pedagogów tej miary co Mikołaj Kozakiewicz czy Maria Grzegorzewska. Pozdrawiam. Arkadiusz Brzask