Przełom w Indiach?

No to najlepiej do podhimalajskiej miejscowości Shimla/Simla w Himchal Pradesh. Tam większość facetów prowadza się za rękę, więc żadnych podejrzeń nie będzie ;-)

To juz nie pierwsza taka proba w Indiach. Kilka organizacji LGBT w Indiach juz zaskarzalo paragraf 377 do Sadu Najwyzszego (np. AIDS Bhedbhav Virodhi Andolan w 1994), niestety zawsze bez skutku. Glownym probleme dla Sadu bylo to, ze na podstawie tego paragrafu scigana jest takze pedofillia itp. W zasadzie nie slyszalem o przypadkach zastosowania tego przepisu do gejow, ale czesto chyba jest on uzywany jako straszak, szczegolnie gdy liczy sie bardziej polityka niz moralnosc. W 1994 roku dwoch lekarzy przeprowadzilo badania w wiezieniu Tihar w Delhi (najwiekszym w Indiach). Okazalo sie, ze wiekszosc wiezniow uprawia tam stosunki homoseksualne. Lekarze zaalarmowali wladze wiezienia o koniecznosci udostepnienia prezerwatyw. Wladze odmowily zaslaniajac sie paragrafem 377 - udostepnienie kondomow zachecaloby do lamania prawa, ponadto byloby oficjalnym przyznaniem, ze proceder ten zachodzi!
Jesli ktos jest zainteresowany jak wyglada zycie homoseksualne w Indiach, szczegolnie w Delhi (kluby, imprezy, pikiety itp) to sluze wiedza (mail: kabir_orlowski_(at)_yahoo.com). Polecam tez moj artykul "Queer po indyjsku" w ostatnim numerze "op.cit.-u" (mial sie tez ukazac na wp, ale nic mie jeszcze na ten temat nie wiadomo). Pozdrawiam wszystkich.

To juz nie pierwsza taka proba w Indiach. Kilka organizacji LGBT w Indiach juz zaskarzalo paragraf 377 do Sadu Najwyzszego (np. AIDS Bhedbhav Virodhi Andolan w 1994), niestety zawsze bez skutku. Glownym probleme dla Sadu bylo to, ze na podstawie tego paragrafu scigana jest takze pedofillia itp. W zasadzie nie slyszalem o przypadkach zastosowania tego przepisu do gejow, ale czesto chyba jest on uzywany jako straszak, szczegolnie gdy liczy sie bardziej polityka niz moralnosc. W 1994 roku dwoch lekarzy przeprowadzilo badania w wiezieniu Tihar w Delhi (najwiekszym w Indiach). Okazalo sie, ze wiekszosc wiezniow uprawia tam stosunki homoseksualne. Lekarze zaalarmowali wladze wiezienia o koniecznosci udostepnienia prezerwatyw. Wladze odmowily zaslaniajac sie paragrafem 377 - udostepnienie kondomow zachecaloby do lamania prawa, ponadto byloby oficjalnym przyznaniem, ze proceder ten zachodzi!
Jesli ktos jest zainteresowany jak wyglada zycie homoseksualne w Indiach, szczegolnie w Delhi (kluby, imprezy, pikiety itp) to sluze wiedza (mail: kabir_orlowski_(at)_yahoo.com). Polecam tez moj artykul "Queer po indyjsku" w ostatnim numerze "op.cit.-u" (mial sie tez ukazac na wp, ale nic mie jeszcze na ten temat nie wiadomo). Pozdrawiam wszystkich.

Bardzo Ci dziękuję za to odniesienie do mojej wypowiedzi. Moja uwaga o depenalizacji wynikła raczej z kontekstu (zmiany w indyjskim kodeksie KARNYM) komentowanej informacji niż z mojej prywatnej "twardej" wiedzy; w związku z tym pisałem o potencjalnej możliwości karalności PEWNYCH przejawów homoseksualizmu ("zdekryminalizowanego") przy jednoczesnej niekaralności tożsamych przejawów heteroseksualizmu; odwołałem się przy tym do znanego mi - i prawdę mówiąc: porażającego mnie, dowiedziałem się bowiem o tym dopiero teraz, przypadkowo zresztą, przeszukując archiwum IS - "kazusu" wykorzystania, wprost nieposługującego się "homoseksualną nomenklaturą", polskiego kodeksu wykroczeń. Niezmiernie też jestem Ci wdzięczny za Twoją uwagę na temat "reinterpretacji" art. 51 § 1 przez Policję; do tej pory, z przyczyn nie do końca ode mnie zależnych, jestem zdecydowanie homoseksualnym teoretykiem, który co najwyżej może (i robi to) nosić na mieście "branżową" koszulkę; ale sama świadomość, że mógłbym ja, wydaje mi się, że praworządny obywatel, zostać tak rytualnie upokorzony w majestacie prawa, była dla mnie nieznośna - może Twoja wypowiedź jakoś mnie znacząco uspokoi w tej kwestii; nie zmienia to faktu, że przywoływany przeze mnie przepis kodeksu wykroczeń jest w mojej opinii zupełnym wyłomem świętej dla nowożytnego prawa karnego zasady nullum crimen sine lege. Bardzo dziękuję i bardzo pozdrawiam.

Jeśli jednak jest mowa o depenalizacji, oznacza to, że ów czyn nie będzie w żadnym wymiarze penalizowany przez takie czy inne kary.
Co do opisanych aktów ukarania dwóch całujących się gejów, można mówić o nadinterpretacji przepisów prawa przez funkcjonariuszy policji. Od tamtego czasu, gdy odpowiednią wykładnię owego prawa przedstawili zwierzchnicy policji, podobnych przypadków nie było.
Niemniej społecznie nadal nie ma szerokiej akceptacji, zarówno u nas jak i w Indiach.
Tyle, że Indie mają inną kulturę...

Mówiąc ściśle: dekryminalizacja, czyli pozbawienie charakteru przestępstwa stosunków homoseksualnych; to, co w Polsce miało miejsce w 1932 r. Tylko że dekryminalizacja nie musi oznaczać pełnej niekaralności przynajmniej niektórych przejawów homoseksualizmu przy jednoczesnej niekaralności porównywalnych przejawów heteroseksualizmu; dekryminalizacja może oznaczać także przekształcenie danego czynu zabronionego w wykroczenie, a nie w pełni niekaralne zachowanie; jeszcze w 2003 r., o czym dowiedziałem się z odsłony IS z tego okresu, na podstawie kodeksu wykroczeń nękano dwóch mężczyzn całujących się pod kolumną Zygmunta, pomimo że aktywność homoseksualna od 1969 r. (kiedy w świetle prawa karnego zrównano status stosunków homo- i heteroseksualnych, dekryminalizując - i nie przekształcając w wykroczenie - prostytucję homoseksualną) w polskim kodeksie karnym nie występuje; jednak kodeks wykroczeń (jego art. 51 § 1) wystarczył, żeby ludzkie uczucia uznać za wywołujący zgorszenie WYBRYK. Ale oczywiście, w kontekście Indii, postęp jest bezdyskusyjny, choć nie łudźmy się, że derogacja przepisów karnych położyłaby kres ściganiu homoseksualistów za pośrednictwem prawa wykroczeń, które tam pewnie również funkcjonuje; w każdym razie w Polsce de facto homoseksualizm można praktykować swobodnie jedynie w prywatności. I mnie taka sytuacja upokarza.

Doskonala wiadomosc ! Oby jak najszybciej, bo sie tam wybieram na kilka miesiecy.