Polska za biedna na przeciwdziałanie dyskryminacji?
Nie będzie centralnego urzędu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn oraz Przeciwdziałaniu Dyskryminacji. Rada Ministrów zdecydowała we wtorek, że "z uwagi na realizację programu ograniczania wydatków publicznych, w tym na administrację rządową, powołanie centralnego organu administracji rządowej trzeba widzieć jako rozwiązanie docelowe. Obecnie należałoby przyporządkować istniejącym organom państwa i urzędom zadań, za które dzisiaj odpowiada Pełnomocnik Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, pozostawiając Pełnomocnikowi zadania z zakresu równego statusu kobiet i mężczyzn."
W związku z tym , szereg polskich organizacji LGTB wydało następujące oświadczenie:
Nawiązując do decyzji Rady Ministrów z dnia 24 lutego 2004 roku, w której odmówiła powołania w chwili obecnej centralnego organu administracji rządowej ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn oraz Przeciwdziałania Dyskryminacji oświadczamy co następuje:
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi w art. 32, że „wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne” oraz że „nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny”.
Realizując ten konstytucyjny zapis Rada Ministrów, rozporządzeniem z dnia 25 czerwca 2002 roku, zobowiązała Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn do przygotowania „utworzenia urzędu do spraw przeciwdziałania dyskryminacji z powodu rasy, pochodzenia etnicznego, religii i przekonań, wieku oraz orientacji seksualnej, w tym opracowanie harmonogramu prac związanych z utworzeniem urzędu oraz opracowanie projektów aktów prawnych dotyczących funkcjonowania tego urzędu”.
Zobowiązanie to wynikało również z wymogów dostosowania polskiego prawa do ustawodawstwa Unii Europejskiej, a w szczególności Dyrektywy 2000/78/WE Rady Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia ogólnych ram równego traktowania przy zatrudnieniu i wykonywaniu zawodu oraz Dyrektywy 2000/43/WE Rady Unii Europejskiej wprowadzającej zasadę równego traktowania osób bez względu na rasę i pochodzenie etniczne. W dokumentach tych podkreśla się również potrzebę istnienia wyspecjalizowanych organów służących promowaniu zasady równego traktowania.
Przygotowane przez Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn założenia do ustawy o urzędzie ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn oraz Przeciwdziałania Dyskryminacji spełniały wszystkie wymogi stawiane przez prawo europejskie. Była również efektem szerokich konsultacji społecznych, w tym ze środowiskiem gejowsko-lesbijskim.
Codzienna praktyka pokazuje, że istniejące organy publiczne nie spełniają oczekiwań stawianych przez Unię Europejską w kwestiach przeciwdziałania dyskryminacji i równego traktowania. Blisko dwumilionowa rzesza gejów i lesbijek polskich, często doświadczająca dyskryminacji, nie ma zagwarantowanej instytucjonalnie opieki.
Dlatego też, zwracamy się z apelem do Rady Ministrów o ponowne rozpatrzenie projektu ustawy o centralnym organie administracji rządowej ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn oraz Przeciwdziałania Dyskryminacji.
Pod oświadczeniem widnieją następujące podpisy:
Robert Biedroń
Kampania Przeciw Homofobii
Yga Kostrzewa
Lambda Warszawa
Artur Jedyński
Lambda Szczecin
Szymon Niemiec
Międzynarodowe Stowarzyszenie Gejów i Lesbijek na Rzecz Kultury w Polsce
Artur Czerwiński
Kampania Przeciw Homofobii Trójmiasto
Tomik Tybora
Kampania Przeciw Homofobii Śląsk
Anna Gruszczyńska
Kampania Przeciw Homofobii Kraków
Poprzedniego dnia (wtorek 23 lutego 2003) przedstawiciele Kościoła katolickiego przekazali stronie rządowej protest w sprawie próby legalizacji związków homoseksualnych. W obradach Komisji Wspólnej rządu i Episkopatu Polski brał udział Prymas Polski kard. Józef Glemp oraz premier Leszek Miller. Delegacja rządowa spotkała się ze stroną kościelną 23 lutego w siedzibie Konferencji Episkopatu Polski.
(own)