Dział damski służy jako przejście do działu męskiego

Kim, także dla ciebie, jest tomboy?
Tomboy to jest dziewczyna, która ma w sobie mniej lub więcej wewnętrznego chłopaka, wewnętrznego łobuziaka, dziewczyna, który lubi męskie ubrania, przy czym to mogą być tylko męskie elementy ubioru. Czapka z daszkiem jest dla mnie takim przykładem: dziewczyna może ubrać sukienkę i kozaki, ale założyć czapkę z daszkiem i to już ma ten taki vibe tomboyowy - bo się pojawił bardzo męski element.

Skąd pomysł na bloga?
Tak naprawdę to namówiła mnie moja dziewczyna. Zawsze się ze mnie naśmiewa, że lubię się ubierać, przebierać, stroić przed lustrem. Z czasem zaczęła mnie namawiać do założenia bloga, podkreślać, że fajnie się ubieram, dlaczego tego nie pokazać? Pomyślałam sobie, że to nie takie proste, bo ktoś musiałby robić zdjęcia, trzeba to robić wszystko w miarę regularnie, nie byłam przekonana. Moja dziewczyna stwierdziła, że na początek ona sama może mi robić zdjęcia, a później zobaczymy. Zrobiłyśmy pierwsze sesje i na razie to trwa. Zdjęcia robimy zwyczajnym aparatem, bez wymiennej optyki itd. Potem te zdjęcia trochę obrabiam, żeby nie były np. za bardzo prześwietlone. Może kiedyś dorobimy się bardziej profesjonalnego aparatu.



Skąd czerpiesz inspiracje do sesji?
Dużo siedzę w Internecie, na Facebookach osób, które są związane z tematem. Inspiruję się zarówno modą męską, jak i innymi dziewczynami, tomboykami. Ostatnio założyłam sobie Instagrama, głównie dla celów blogowych, ale też przeglądam konta różnych ludzi, przede wszystkim z zagranicy. Zdarzają się dziewczyny z Polski, które są fajnie ubrane, ale nie znalazłam jeszcze nikogo, kto by regularnie wrzucał zdjęcia na zasadzie: patrzcie, wyglądam tak, jestem z tego dumna. Raczej zdjęcia np. zrobione przed imprezą. Wydaje się mi, ze w Polsce temat jest jeszcze mało wyeksploatowany.

Za granicą jest wiele tomboyowych marek, które sensownie budują swój wizerunek na twarzach kobiet znanych w queerowej społeczności, np. Wildfang. Czy myślisz, że w Polsce byłoby zapotrzebowanie na taką markę?
Wydaje mi się, że tak, ale potrzebujemy więcej ludzi, którzy pokażą, że można to zrobić inaczej. Moim zdaniem w polskim środowisku bardzo pokutuje „L Word”, mnóstwo jest dziewczyn, które totalnie stylizują się na Shane: fryzura, wszystko, zdjęcia robione są tak, żeby wyglądać jak ona, skopiowane całe outfity z konkretnych zdjęć. Rozumiem inspiracje, ale nie o to też chodzi, żeby kogoś totalnie kopiować. Oprócz tego są dziewczyny, które noszą jeansy, flanele itd. Myślę sobie, że u nas jeszcze jest dość mała świadomość, bo jest mało wzorców. Dziewczyny mają w głowie to, co widzą. Widzą na ulicy osoby, które ubierają się krążąc w zasadzie wokół tego samego tematu plus „L Word”, który widziały pewnie prawie wszystkie – i w ich głowie tak właśnie ubierają się dziewczyny, które ubierają się męsko. Można inaczej, można łączyć elementy męskie i kobiece. Brakuje u nas wzorców i inspiracji, wtedy takie marki by się u nas przyjęły.

Warto zatem zachęcić dziewczyny do eksperymentowania?
Jak najbardziej! Eksperymentowania i eksplorowania przede wszystkim tego, co Internet ma do zaoferowania, a jest w nim absolutnie wszystko. Jestem przekonana, że jeżeli ktoś, nie wiem, lubi zakładać skarpetki na uszy – znajdzie bloga ludzi, którzy lubią zakładać skarpetki na uszy.



Skoro już w temacie eksplorowania: co można znaleźć w polskich sklepach, czy szukasz za granicą?
Czasem za granicą, ale widać też po moim blogu, że dużo rzeczy znajduję w Polsce. Często są to po prostu działy męskie, ale tylko w niektórych sklepach, bo ze względu na mój przeogromny wzrost (śmiech) mam problem ze znalezieniem sobie ubrań na typowo męskim dziale. Na polskim rynku męskie mniejsze rozmiary oferuje np. Zara, gdzie, przyznam, widuję też dużo chudziutkich gejów, więc może dlatego mają taką rozmiarówkę. W większości sklepów dział damski służy do tego, żeby przejść przez niego do męskiego. I tam szukam ubrań, zwykle są też lepszej jakości, nie są tak bardzo poliestrowe. Mam wrażenie, że albo mężczyźni bardziej zwracają na to uwagę, albo kobiety kupują więcej ubrań, szybciej się zużywają? Więc mogą być gorszej jakości? Nie wiem. No i kolory. W męskie ciuchy na szczęście jeszcze nie wrzuca się tyle cekinów, złota, chociaż bywa różnie. Zdarza mi się szukać czegoś na zagranicznych portalach, ale z jednej strony przesyłka, z drugiej ceny – rzadko się decyduję, bo się nie opłaca. Nie zarabiam nie wiadomo ile, nie stać mnie, żeby ściągać sobie ubrania z zagranicy.

Ale jak się okazuje może nie są potrzebne?
Taki jest też cel mojego bloga: żeby pokazać, że można jak się chce. Można w inny sposób zakładać różne rzeczy: np. za duże, albo obcisłe męskie koszulki, które na mnie nie są obcisłe i wyglądają ok. Niektóre rzeczy, jak np. spodnie, można też przecież skracać. Ostatnio na blogu w jednym poście miałam koszulę, która jest na mnie za duża, ale była ładna, w ładnym kolorze, więc noszę ją po prostu przewiązaną w pasie. I tyle, jest elementem tylko i wyłącznie ozdobnym.

Stereotypy! Warto z nimi walczyć?
Ja wychodzę z założenia, że jeżeli ktoś chce nosić flanelową koszulę, włosy na jeżyka i jest mu z tym dobrze - to niech sobie nosi. Jak ktoś chce nosić flanelową koszulę, buty na obcasie i włosy na jeżyka – to niech tak nosi. Ubranie jest po to, żeby człowiekowi było w nim dobrze. I chodzi mi nie tylko o wygodę w sensie ubioru, ale też to w jaki sposób wyraża ciebie, to jaką jesteś osobą, co o tobie to mówi. Gdy patrzysz na człowieka to z samego człowieka widzisz tylko twarz i dłonie, cała reszta jest ubrana, ubranie musi mówić coś o tobie, bo to jest to, co ludzie widzą. Noś to w czym ci dobrze, wygodnie i dzięki czemu wyrażasz siebie. Jeżeli wyglądasz jak stereotypowa lesbijka, ale ci z tym dobrze – feel free!

Czy dzięki ubraniu lepiej rozpoznajesz branżę na ulicy?
Tak, zdecydowanie. Chociaż jestem świadoma, że pewnie mnóstwo dziewczyn, które mijam na ulicy nie wyglądają jak lesbijki, a pewnie nimi są. Chodząc chociaż po profilach dziewczyn na Queer.pl (tak, stalkuje was!) widzę mnóstwo dziewczyn, które zupełnie nie wyglądają na lesbijki, a zapewne są częścią społeczności, bo co innego robiłyby na portalu?



Patrząc na zagraniczne marki i portale mam wrażenie, że bardzo dużo dziewczyn hetero lubi też po prostu ten styl.
Chociaż dużo większy niż w społeczeństwie jest odsetek tomboyek wśród lesbijek, to nie jest to jednak 100 proc. Jedno nie oznacza drugiego, tak jak niektóre lesbijki lubią ubierać się kobieco, tak niektóre dziewczyny hetero ubierają się totalnie męsko, sama znam kilka takich osób.

Opowiedz coś jeszcze o blogu: kiedy powstał, jak w Polsce prowadzi się modowego bloga dla tomboyek, jak odzew wśród dziewczyn?
Blog powstał około roku temu, w październiku właśnie, czyli mamy rocznicę! Na początku było mi trudno znaleźć miejsca, które gromadziłyby osoby tym tematem się interesujące. Szukałam wszędzie, powoli budując sieć inspiracji i miejsc, gdzie mogę się pojawiać i udzielać. Ponownie założyłam sobie konto na Queer.pl, żeby dotrzeć do ludzi, których może tematyka bloga zainteresować. Przez Queer.pl mam większy odzew niż przez Facebooka. Brakuje mi dyskusji na moim blogu, może z czasem się to pojawi, chciałabym, żeby ludzie podrzucali swoje pomysły, stylizacje, gdzie można coś fajnego znaleźć, kupić. Zdarzają się też propozycje matrymonialne, które bardzo mi schlebiają, ale od kilku lat jestem w stałym związku, więc muszę grzecznie odmówić.

Czy na swoim blogu umieszczasz, albo planujesz umieszczać stylizacje innych dziewczyn?
Jak najbardziej! Gdyby ktoś chciał pokazać jakieś swoje zdjęcia to ja to chętnie opublikuję i pokażę co u nas dziewczyny noszą.

Marzenia na przyszłość związane z blogiem?
To jest moje hobby, robię to gdy mam czas, ostatnio często pracuję w weekendy, więc posty pojawiają się rzadziej. Sprawia mi to przyjemność, staram się rozwijać, robić rzeczy, których jeszcze nie robiłam, szukać inspiracji, pokazać coś, czego jeszcze nie widziałam. Blog jest medium, także by pokazać mój humor, styl, vibe. Chciałabym lepszy aparat, żeby zdjęcia były lepsze, zobaczymy czy się uda. Chciałabym, żeby zebrała się społeczność, nie przypadkowi ludzie, którzy oglądają obrazki, ale ludzie którzy komentują, rozmawiają między sobą, wymieniają spostrzeżenia.

Stylizacje Agnieszki znajdziecie na stronie http://tomboyoutfit.blogspot.com/
Profil na QUEER.PL