Wybory 2011

Moja wieloletnia działalność opiera się na spójności moich odważnych działań i poglądów. Wielu z Was widziało mnie w akcji lub zna ich relacje medialne. Pochodzę ze wsi, wychowałam się w małym miasteczku. Obserwowałam wiele przemocowych sytuacji i postanowiłam powiedzieć stanowczo „stop przemocy wobec kobiet” i „stop dyskryminacji wykluczonych”. Z wykształcenia jestem pedagożką, a przez trzy miesiące pełniłam tę funkcję w wiejskich szkołach. Uczniowie, nauczyciele i wójt byli zadowoleni z mojej pracy, którą utraciłam po wystąpieniu w TVN z tego powodu, że jestem lesbijką. Ta decyzja sprowokowała we mnie bunt i mocne postanowienie, że będę intensywnie działać na rzecz propagowania idei równego traktowania osób nieheteroseksualnych oraz równego dostępu do zawierania ślubów i adopcji dzieci przez pary jednopłciowe.
Kiedy nie chciano mnie jako lokalnej edukatorki, postanowiłam być ogólnopolską. Zostałam wydawczynią ważnych publikacji dla LGBT oraz autorką happeningów i felietonów. Założyłam hełm jako symbol mojej aktywności dla bliskich mi wartości i postanowiłam nie zdejmować go dotąd, aż prawa osób nieheteroseksualnych oraz prawa grup dyskryminowanych będą respektowane. Bycie otwartą lesbijką i działaczką LGBT połączyłam też z wieloletnim doświadczeniem przewodniczenia Wspólnocie Mieszkaniowej, w której dokonałam wielu ważnych zmian oraz odnowienia kamienicy.

Mam dość różnych rad, jak osoby LGBT mogą sobie czynić wzajemne pełnomocnictwa notarialne, tworzyć spółki, żeby chronić wypracowane przez siebie mienie. Oburza mnie i niepokoi, że w chwili śmierci partnera, często wieloletniego związku, będziemy zmuszeni ponosić koszty opłat spadkowych, bo obłudni politycy opowiadają dyrdymały, że „Polska jest nie gotowa dla rejestrowania związków jednopłciowych”! Zatem zamierzam w swoim charakterystycznym stroju występować wszędzie tam, gdzie się pojawię i zadawać pytania.

Dlaczego kobiety doświadczające przemocy muszą nadal opuszczać swoje domy i z małymi dziećmi są zmuszane do tułaczki, kiedy sprawca przemocy pozostaje w ich wspólnie wypracowanym domu? Dlaczego Policja nadal lekceważy interwencje dotyczące przemocy domowej? Dlaczego pomimo oficjalnego zakazu bicia dzieci ten przepis pozostaje nadal martwym zapisem?
Dlaczego wbrew zapisom Art. 33. Konstytucji RP, dotyczącym równości kobiet i mężczyzn w dostępie do stanowisk i równej płacy za tę samą pracę, nadal dyskryminuje się kobiety w tym względzie?
Dlaczego bieda dotyka częściej kobiet, które są zmuszane do wcześniejszego przejścia na emeryturę. Przecież można zostawić każdemu z nas prawo decydowania do wyboru wieku, w którym chcemy zostawić obowiązki zawodowe?
Dlaczego, w wolnej i demokratycznej Polsce miliony uczniów są zmuszani do korzystania z podręczników, zgodnych z Nową Podstawą Programową, która zobowiązuje rodziców do kupowania nowych podręczników, różniących się „kosmetycznymi” zmianami z wersjami z lat poprzednich, skoro w Konstytucji RP nie ma mowy o nakazie korzystania z konkretnych podręczników?
Czy Polska jest tak bogatym krajem, by co roku podręczniki były zmieniane? Dlaczego obowiązujący Kodeks Opiekuńczy i Wychowawczy zobowiązuje dorosłe dzieci do świadczeń alimentacyjnych nawet wobec rodziców, którzy nie pełnili wobec nich obowiązków wychowawczych i finansowych?
Uwielbiam zadawać pytania i obiecuję Wam, że nie ustanę w ich zadawaniu. Wprowadźcie mnie do Sejmu, a obiecuję Wam, że zadam każde z tych pytań i wiele innych, ważnych dla Was, wielu decydentom.

Studiowałem dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończyłem Szkołę Liderów Organizacji Pozarządowych oraz Szkołę Praw Człowieka przy Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Współorganizowałem krakowskie edycje kampanii społecznych „Niech nas zobaczą” w 2003 r. oraz kampanii „Jestem gejem, jestem lesbijką” – promującej ideę związków partnerskich w Polsce. Byłem głównym pomysłodawcą Festiwalu Kultura dla Tolerancji w Krakowie i szefem pierwszej edycji festiwalu, która odbyła się w dniach 6–9 maja 2004. Częścią Festiwalu był Marsz Tolerancji. W 2005 roku po zakazie Parady Równości w Warszawie byłem jednym z 7 organizatorów wieców stacjonarnych, które zostały zorganizowane w jej miejsce. Sprawa ta znalazła swój finał w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu, który orzekł, że władze Warszawy naruszyły Europejską Konwencję Praw Człowieka, zakazując przeprowadzenia Parady Równości. W latach 2006-2010, byłem członkiem zarządu ILGA-Europe. Od 2009 jestem członkiem nieformalnej Grupy Inicjatywnej ds. Związków Partnerskich, która wspólnie z klubem SLD złożyła projekt ustawy o umowie związku partnerskiego. Od lipca 2010 jestem też prezesem Kampanii Przeciw Homofobii.

Mój program
Równe Szanse – pełne równouprawnienie Polek i Polaków
Przygotowanie i wprowadzenie ustawy zapewniającej horyzontalną ochronę osób wykluczonych i dyskryminowanych – kobiety, niepełnosprawnych, osoby starsze, mniejszości etniczne i religijne, gejów, lesbijki, osoby transpłciowe.

Związki partnerskie
Wprowadzenie instytucji związków partnerskich dla osób hetero- i homoseksualnych, która obejmie ochroną wszystkie osoby pozostające w konkubinacie.

Liberalizacja ustawy aborcyjnej
Umożliwienie kobietom pełnego decydowania o swoim zdrowiu reprodukcyjnym – możliwość dokonania aborcji do 12 tygodnia.

1% na kulturę
Rozwój kultury i jej wsparcie instytucjonalne oraz finansowe. Przekazanie 1 procenta budżetu państwa na działania związane z kulturą.

Czas na Pokolenie 80.
Zakończenie sporu polsko-polskiego dotyczącego polskiej historii. Sprawami historii powinno zajmować się historycy i publicyści.

Rozdział kościoła od państwa - świeckie państwo
Uroczystości państwowe wolne od symboliki religijnej. W każdej szkole zagwarantowany wybór pomiędzy religią, a etyką. Likwidacja finansowania Kościoła z budżetu, w tym likwidację funduszu świadczeń kościelnych.

Wykształcenie, zajęcie, hobby: Prawnik, pracę magisterską napisaną pod kierunkiem prof. Marka Safjana obronił na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Radny Rady m. st. Warszawy (w wyborach do Rady Miasta w okręgu Mokotów otrzymał 5 279 głosów). W Radzie Miasta zasiada w komisjach: Etyki, Kultury i Promocji Miasta, Ładu Przestrzennego, Ochrony Środowiska, Infrastruktury i Inwestycji, Rozwoju Gospodarczego. Czołowy działacz partii „Zieloni 2004” (do lutego 2006 był członkiem Rady krajowej partii, obecnie jest członkiem Zarządu krajowego). W latach 2007/2008 wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku gender studies. Prowadził zajęcia pt. "Homoseksualizm w wybranych kontekstach". Od października 2006 do listopada 2010 współprowadził audycję "Lepiej późno niż wcale", jedyną polską audycję radiową (na falach TOK FM) poświęconą w całości tematyce LGBT. Przedsiębiorca, współwłaściciel warszawskiego klubu M25, współtwórca legendarnego klubu Le Madame i gejowskiego klubu Tomba Tomba. Współtwórca akcji "Odkrywamy się!" (2008), członek Grupy Inicjatywnej ds. związków partnerskich, wegetarianin.

Postulaty wyborcze: Wprowadzenie ustawy o związkach partnerskich, ochrona środowiska zwłaszcza poprzez rozwój energetyki pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii i sprzeciw wobec energetyki jądrowej, ekologiczne rolnictwo i sprzeciw wobec wykorzystywania na przemysłową skalę w rolnictwie organizmów GMO, w kwestiach polityki społecznej wprowadzenie polityki mieszkaniowej mającej zapewnić każdemu Polakowi łatwy dostęp do taniego mieszkania (w zależności od możliwości finansowych własnościowego, spółdzielczego, w TBS lub wynajmowanego) z gwarancjami nieusuwalności z mieszkania (pod warunkiem regulowania wszystkich opłat), przyjęcie regulacji prawnych ułatwiających uzyskanie od Kościoła Katolickiego odszkodowań za nieruchomości przekazane na jego rzecz niezgodnie z prawem kosztem polskich samorządów, kwestie ustrojowe: przewartościowanie rozumienia demokracji przedstawicielskiej w duchu partycypacyjnym tzw. demokracji uczestniczącej, zgodnie z którą najważniejsze decyzje są podejmowane w konsultacji ze społeczeństwem a nie ponad jego głowami.

Postulaty "branżowe": wprowadzenie ustawy zezwalającej na prawne usankcjonowanie związków partnerskich, wprowadzenie kryminalizacji tzw. mowy nienawiści wyrażanej w stosunku do osób LGBT, zmiany w systemie i programie edukacji mające na celu edukowanie Polaków od najmłodszych lat na tematy LGBT zgodnie ze współczesną wiedzą naukową w duchu otwartości i akceptacji, wprowadzenie polityki państwa mającej na celu pomoc w przezwyciężaniu uprzedzeń - nadal obecnych w polskim społeczeństwie - kierowanych przeciw osobom LGBT.

Absolwentka socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Obecnie aktywnie działam w Kole Naukowym Socjologów. Wcześniej przez półtora roku w KPH Zielona Góra.
Znam 3 języki obce i uczę się kolejnych. Wegetarianka, lubię aktywnie spędzać czas na świeżym powietrzu, dużo czytać, słuchać muzyki, surfować w internecie.
Kocham zwierzęta a zwłaszcza koty - opiekuję się kilkunastoma, które zaadoptowałam.
Najważniejsze dla mnie kwestie, to ochrona praw zwierząt, ochrona środowiska naturalnego i zdrowia, równe prawa wszystkich ludzi, transport zbiorowy i bezpieczeństwo w ruchu drogowym, tanie mieszkania i walka z biedą oraz bezrobociem, tworzenie nowych miejsc pracy i odnawianie zaniedbanych dzielnic mieszkaniowych.

Moje priorytety społeczno-polityczne:

1. Równe prawa bez względu na płeć, orientację czy pochodzenie.
2. Dobro dzieci - ich ochrona przed przemocą, dzięki czemu wyrosną na zrównoważonych ludzi.
3. Zdrowa żywność i ochrona środowiska przed odpadami.
4. Walka z bezrobociem dzięki tworzeniu nowych miejsc pracy.
5. Bezpieczeństwo na drogach.
6. Ochrona praw zwierząt i opieka nad nimi.
7. Walka o tanie mieszkania i lokale na działalność gospodarczą.

Uważam, że realizacja moich pomysłów może wiele zmienić na lepsze w Polsce, dzięki wykorzystaniu dotacji z Unii Europejskiej, oraz dzięki projektom interwencji nad którymi obecnie pracuję a które zamierzam przedstawić w najbliższym czasie na konferencjach naukowych.

Urodzony w 1984r.w Olsztynie. Ukończył tam Liceum Profilowane. Studiował prawo na London Metropolitan University oraz Administrację na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Specjalizuje się w prawie giełdowym i papierów wartościowych. Od czterech lat mieszka i pracuje w Warszawie. Pracownik renomowanych instytucji finansowych na szczeblach specjalistycznych. Od trzech lat jest specjalistą finansowym w dużej korporacji doradczej.
W Ruchu Palikota od początku istnienia. Od listopada 2010r. prowadzi projekt „Prawa Obywatelskie” oraz jest Pełnomocnikiem partii ds. Równego Traktowania.
Od marca do sierpnia 2011r. pełnił funkcję Dyrektora Biura Krajowego oraz Rzecznika Prasowego Ruchu Palikota.
Zasiada w Komisji Rady Miasta Stołecznego Warszawy ds. Równego Traktowania z ramienia Stowarzyszenia Ruch Poparcia Palikota. Jest członkiem Komitetu Organizacyjnego Parady Równości.

Program
„Nowoczesna Warmia i Mazury”
- „Kultura zamiast Armii” – akcja promująca budowę Mediatek we wszystkich miastach powiatowych w okręgu do 2015r., w zamian za wycofanie części środków z nakładów na wojsko
- „Siódmy cud natury” – promocję Regionu w kraju i za granicą, centralna pomoc samorządom i firmom prywatnym w rozwoju bazy turystycznej na Warmii i Mazurach, co powinno spowodować wzrost zatrudnienia i spadek bezrobocia.
- „(S)zybka 7” – wspieranie budowy trasy ekspresowej S7 łączącej Olsztyn z Warszawą i Gdańskiem
- „Stolica Tolerancji” – promocja Regionu jako ostoi tolerancji, walka z dyskryminacją na tle rasowym, etnicznym, płciowym i seksualnym. Oraz zwiększenie dzięki temu napływu turystów na Warmię i Mazury.
- „Tanie państwo”- zatrzymanie dotacji dla kościołów i związków wyznaniowych, zmniejszenie liczby Radnych Gmin i Sejmików Województw o 20%, restrukturyzacja wydatków na Regionalny Sztab Wojska Polskiego.

Założycielka i prezeska Trans-Fuzji - fundacji na rzecz osób transpłciowych. Działaczka ruchu LGBT. Absolwentka UW, psycholożka, trenerka antydyskryminacyjna. Organizuje i prowadzi grupy wsparcia dla osób transpłciowych. Była wydawcą książkowym, przedsiębiorcą poligraficznym. Jest producentką filmową. Przez większość życia angażowała się w pracę społeczną i działalność polityczną lewicy, głównie w ZSP, SDRP, SLD. Jest pierwszą w Polsce kandydatką do Sejmu RP będącą po zmianie płci.

Kandyduję z Ruchu Palikota, bo potrzebny jest głos wszystkich których dotychczas podobne do siebie mainstreamowe partie wykluczały z debaty politycznej i ignorowały. Przede wszystkim ludzi bez godziwie opłacanej pracy, zagrożonych biedą, bez perspektyw, chorych, ale także pozbawionych równych praw: homoseksualistów i żyjące poza prawem osoby transpłciowe. Największe partie polityczne nadal bronią swojej twierdzy w sejmie próbując nie dopuścić do debaty nikogo. Polska demokracja jest chora. Większość obywateli nie głosuje bo nie ma swej reprezentacji politycznej. Wydarzenia w Anglii, Grecji, Hiszpanii czy Izraelu to nie tylko efekt kryzysu finansowego, to efekt kryzysu systemu polityczno-ekonomicznego, kryzysu demokracji. Mamy szansę stworzyć parlament, który reprezentować będzie wszystkich. Kandyduję aby działać zgodnie ze swoim sumieniem. Ty też tak zagłosuj.

Nie jestem politykiem - Jestem obywatelem, członkiem społeczeństwa obywatelskiego. Mieszkam i pracuję we Wrocławiu. Jestem filologiem, nauczycielem akademickim, tłumaczem i publicystą LGBT (homiki.pl, InnaStrona, Replika). Codziennie obserwuję i sam doświadczam trudności związane z funkcjonowaniem osób LGBT w Polsce. Wiele lesbijek i gejów, a także osób transpłciowych jedynie z powodu swojej orientacji jest dyskryminowana w wielu obszarach życia. Chcę to zmienić! Uważam, że jedynie Ruch Palikota w przeciwieństwie do pozostałych partii dostrzega problemy środowiska LGBT. Dlatego zdecydowałem się na startowanie do Sejmu z ramienia Ruchu Palikota – Nowoczesne Państwo. Chcę przyczynić się do zmiany sytuacji osób LGBT w naszym kraju.

Jakie sprawy są dla mnie w polityce najważniejsze? Postulaty LGBT (wreszcie własna i w miarę liczna reprezentacja) są oczywiście kluczowe.
1. Związki partnerskie? Jak najbardziej! Mnie to już może nie dotyczy, ale po 10- letnim okresie „bycia z kimś” dochodzę do przekonania, że gdyby nam się udało być ze sobą nadal, chciałbym móc to w końcu sformalizować. Czeka nas, jako środowisko, długa i daleka droga do sukcesu, dlatego tacy posłowie jak Tomek Szypuła, którzy sprawę znają od podszewki, są nam w Sejmie niezbędni.
2. Nowelizacja kodeksu karnego wprowadzającą penalizację przestępstw z nienawiści powodowych m. in. homofobią
3. Wprowadzenie edukacji seksualnej w szkołach oraz realne wprowadzenie etyki jako alternatywy dla powszechnie realizowanych w szkołach zajęć katechezy religii rzymsko-katolickiej.
4. Przywrócenie konstytucyjnego rozdziału kościoła od państwa i ustawowe zagwarantowanie świeckości jego organów i instytucji.

Ale istnieją sprawy poza-środowiskowe, które zamiast jałowych sporów o np. katastrofę smoleńską powinny być tematami wiodącymi najbliższej kampanii: m.in. reforma systemu emerytalnego, kadencyjność funkcji publicznych i partyjnych, definicja polskiego interesu narodowego, likwidacja immunitetu parlamentarnego, zaprzestanie finansowanie partii i kościoła rzymsko-katolickiego budżetu państwa, ograniczenie liczby radnych i posłów o 20%, likwidacja Senatu, liberalizacja ustawy antyaborcyjnej, połączenie ZUS i KRUS, ograniczenie tzw. umów zleceń lub umów o dzieło, podwyżka płacy minimalnej.

Urodziłam się w 1986 roku. Ukończyłam liceum humanistyczne w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 im. Włodzimierza Kurkowskiego „Elektryk” w Nowej Soli. Kolejnym krokiem w edukacji były studia licencjackie na Uniwersytecie Zielonogórskim, kierunek: politologia – marketing polityczny. W międzyczasie ukończyłam także… szkołę fryzjerską, która od zawsze była moim marzeniem. Studia magisterskie to kontynuacja politologii, specjalizacja: administracja europejska. Niedługo bronię pracy dotyczącej wpływu feminizmu na polską politykę po ’45 roku. Swoich sił próbowałam także jako terapeutka ds. uzależnień. Z mojej inicjatywy powstała w 2009 roku zielonogórska grupa Kampanii Przeciw Homofobii. W 2010 roku po raz pierwszy odbył się festiwal poświęcony mniejszościom seksualnym – „Tęczowa Góra”. Organizujemy m.in. imprezy integracyjne dla LGBTQ o nazwie „Dancing Queer”. Ważną inicjatywą są bezpłatne konsultacje psychologiczne dla osób bi- i homoseksualnych, a także wystawa „Berlin – Yogakarta” poświęcona homoseksualnym ofiarom II Wojny Światowej, warsztaty antydyskryminacyjne, I Dzień Milczenia oraz Tęczowy Klub Sportowy.

Motto Ruchu Palikota to „Nowoczesne Państwo”. Nowoczesne państwo bez równości nie istnieje. Będąc posłanką z ramienia Ruchu Palikota pragnę szczególną uwagę poświęcić temu, czemu oddawałam się od kilku lat, czyli polityce równościowej.

1. Legalizacja związków partnerskich dla obu płci
Zarówno pary hetero-, jak i homoseksualne, które pozostają w konkubinacie, powinny mieć takie same prawa majątkowe i podatkowe jak małżeńskie. Pary homoseksualne nie mają dotychczas żadnych możliwości regulacji relacji prawnych, ale i osoby pozostające w związkach heteroseksualnych nie zawsze decydują się na małżeństwo – czy to ze względów obyczajowych, nieuregulowanych praw majątkowych, w trosce o dzieci z poprzednich związków. Związki partnerskie zapewniają większą ochronę obojga partnerów oraz ich dzieci.

2.Równouprawnienie kobiet i mężczyzn, parytety
W Polsce wciąż obecne jest zjawisko dyskryminacji kobiet. Zajmują one mniej korzystną pozycję na rynku pracy, otrzymują niższe wynagrodzenie niż mężczyźni za tę samą pracę, dlatego większość działań związanych z zapewnieniem równości płci dotyczy właśnie kobiet.
Pomóc ma w tym także wprowadzenie parytetów dla aktywizacji kobiet, które wciąż w małym stopniu są obecne w polskiej polityce.

3. Liberalizacja ustawy aborcyjnej
W Polsce ma miejsce jedno z najbardziej restrykcyjnych uregulowań prawnych dotyczących aborcji. Konsekwencjami tego zjawiska są wciąż poszerzające się podziemie aborcyjne oraz coraz bardziej popularna turystyka aborcyjna. Aby temu zapobiec, należy dać kobietom prawo do decydowania o samych sobie, zapewnić odpowiednie konsultacje lekarskie, psychologiczne i społeczne. Rozwiązanie, które sprawdza się w wielu krajach Unii Europejskiej, to możliwość dokonania legalnej aborcji do 12 tygodnia.

4. Finansowanie z budżetu liberalnej ustawy o in vitro
In vitro to najlepsza metoda sztucznego zapłodnienia, jaka jest dotychczas znana. Jest to doskonałe i często jedyne rozwiązanie dla par, które zmagają się z bezpłodnością. Metoda ta powinna być więc metodą legalną, uregulowaną prawnie, a co za tym idzie powinna być bez problemu dostępna dla tych, którzy nie mają innej możliwości zapobiegania skutkom bezpłodności.

5. „Mowa nienawiści” w kodeksie karnym
Dla bezpieczeństwa każdego Polaka, zahamowania dyskryminacji oraz możliwości równego korzystania z wymiaru sprawiedliwości konieczne jest wprowadzenie zmian do kodeksu karnego dotyczących ochrony przed przestępstwami z nienawiści oraz mowy nienawiści. Obecne prawo skupia się na mniejszościach ze względu na m. in. narodowość, przynależność etniczną, rasową oraz wyznanie. Kodeks karny należy rozszerzyć o przestępstwa popełniane ze względu na orientację seksualną, płeć, tożsamość płciową, wiek i niepełnosprawność.

Politolog, doktorant w Akademii Humanistycznej w Pułtusku, pomysłodawca i wieloletni prezes Kampanii Przeciw Homofobii, działacz na rzecz osób LGBT, przedsiębiorca i publicysta, ekspert unijny w zakresie praw człowieka. Były doradca minister Izabeli Jarugi-Nowackiej.

Zobowiązania Roberta Biedronia:
1. Mniejsze wydatki na Kościół i partie polityczne pozwolą zwieszać wydatki państwa na zdrowie, szkoły
i drogi. Zdaniem 73% mieszkańców naszego regionu pilnej poprawy wymaga właśnie system ochrony zdrowia.

2. Ograniczenie zbędnej i kosztownej biurokracji. Przykładowo połączenie ZUS-u i KRUS-u może dać nam około 20 mld zł oszczędności rocznie! Najwyższy czas to zrobić.

3. Likwidacja barier i trudności dla małych przedsiębiorców. Przecież siłą naszej gospodarki jest duża liczba małych firm. Tymczasem ta sytuacja w żaden sposób nie jest uwzględniana w pracach rządu.

4. Poprawa dostępności do żłobków i przedszkoli jest jedynym sposobem, aby mieszkaniec wioski pod Słupskiem miał takie same szanse na awans społeczny jak mieszkaniec Warszawy.

5. Sprawiedliwe i równe prawo. Pozwoli na lepsze życie dla wielu wykluczonych i marginalizowanych grup społecznych, w tym gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transpłciowych.