Na kogo zagłosuję?

Dupa blada! - tak bym podsumował kampanię i wybory prezydenckie AD 2010. Zestaw kandydatów przypomina mi półki sklepowe z czasów komuny - możemy wybierać między octem a musztardą.
Najwięcej sympatii czuję do Bogusława Ziętka, który ma spójny i konsekwentnie lewicowy program. Ale jego PRL-owskie sentymenty i miłość do "wielkiej płyty" wstrzymują mnie przed oddaniem na niego głosu.
Grzegorz Napieralski? Gładki, bez osobowości, chyba też bez poglądów. W reklamówkach wyborczych przemawia jak ksiądz z ambony. Może ktoś go kiedyś wreszcie nauczy, co i jak powinien mówić człowiek lewicy, którym podobno jest.
Na pewno nie zagłosuję na Jarosława Kaczyńskiego, choć z punktu widzenia interesów LGBT byłoby to najrozsądniejsze posunięcie. Nigdy się tyle o gejach nie mówiło, co za rządów PIS-u, nigdy też środowisko się nie było tak aktywne jak wtedy. Ja jednak nie mam ochoty raz jeszcze przechodzić przez ten cyrk.
Co do Bronisława Komorowskiego, to myślę, że jako prezydent będzie z godnością przecinał wstęgi.
Generalnie - są te wybory dowodem na mizerię polskiego życia politycznego i brak prawdziwych alternatyw. Ale o tym mądrzejsi ode mnie ludzie powiedzieli już niejedno.

Z perspektywy LGBT wybór jest prosty- należy głosować na Grzegorza Napieralskiego. Owszem, Bogusław Ziętek popiera nawet prawo do adopcji, ale są teraz rzeczy dla środowiska ważniejsze. A pierwszą z nich jest zakończenie bezproduktywnej wojny PO z PiS, bitwy dwóch niczym się ideowo nie różniących partii współodpowiedzialnych za narodowo-konserwatywną magmę, w której tkwimy od pięciu lat. Im więcej głosów zdobędzie najsilniejszy kandydat życzliwy wykluczonym (w tym gejom i lesbijkom), tym większa szansa na powstanie w Polsce nowego pola konfliktu- sił konserwatywnego zaprzaństwa z Kaczyńskim i Komorowskim na czele z siłami wolnomyślicielskimi, których triumf dla realizacji naszych postulatów jedyną szansą. W drugiej turze, jeśli rzeczywiście spotkają się w niej dwaj panowie na "K" należy oddać głos nieważny. Wybory szefa POPiS-u, czy jak wolą niektórzy przewodniczącego AWS, nie są naszą sprawą. A jeśli ktoś daje się przekonać "Gazecie Wyborczej" i uważa, że zwycięstwo Kaczyńskiego oznacza dla nas klęskę, niech porówna poglądy i działania pełnomocniczek do spraw równego statusu: Joanny Kluzik-Rostkowskiej w rządzie PiS i Elżbiety Radziszewskiej w gabinecie Tuska. I wszystko stanie się jasne.

Czy w przypadku prezydenta decyzja powinna odzwierciedlać moje poglądy? Jeśli tak, to właściwie nie mam wśród Top 10 swojego Number 1. Poza tym wiadomo, jakie przełożenie na polityczne realia mają deklaracje wyborcze, zwłaszcza prezydenckie, zwłaszcza w kwestii LGBTQ. Głos nieważny, jako wyraz dezaprobaty, to głos raczej stracony, bo nie wierzę, by w skali kraju zdarzyło się ich na tyle dużo, by komukolwiek u góry dało to do myślenia.

Pozostaje myśl przewrotna: Komorowski. Nawet nie dlatego, że nie chcę już Kaczora i ciągłych, de facto bezprzedmiotowych przekomarzanek na linii Premier - Prezydent (choć to kusząca perspektywa). Jeśli Bronek, to raczej z przekory: może niech sobie Platforma porządzi sama, ze sprzyjającym zapleczem w Belwederze, niech pokaże, o co tak naprawdę chodzi. W takiej konstelacji skompromitowała się w tym kraju niejedna ekipa. W najlepszym przypadku okaże się, że jak PO bardziej może, to więcej zrobi, i nawet - choćby przez przypadek - zrobi coś dobrego.

To trochę tak jak z ironicznym podejściem do homomałżeństw: "Dajmy się pedałom żenić, niech zobaczą, czym to smakuje. Od razu im się odechce". Ale może to właśnie heterycy przekonają się, że nie nastąpi koniec świata?

Żaden z kandydatów nie jest moim kandydatem, bo żaden w swoim programie nie zawarł deklaracji, które spełniałyby moje oczekiwania. Zagłosuję zapewne na Napieralskiego, bo SLD jest ugrupowaniem, które opowiada się za prawami gejów, choć robi to tylko półgębkiem i tylko w potrzebie pozyskania głosów. W jego programie jest też kilka innych punktów, które mi pasują. Wiem na pewno kogo nie chciałbym widzieć w roli prezydenta ;) Bardziej niż homofobów boję się kryptogejów - postępowanie kogoś, kto Cię nienawidzi jest bardziej przewidywalne i oczywiste, niż postępowanie kogoś, kto się Ciebie boi. Jeśli w II turze dojdzie do wyboru Kaczyński, czy ktoś - zagłosuję na tego drugiego ;) Z drugiej strony - być może wybór na prezydenta Kaczyńskiego przewrotnie byłby dobry dla gejów - w obliczu oczywistego wspólnego wroga nasz środowisko może nareszcie by się zjednoczyło we wspólnym "froncie".

W I turze zagłosuję na Napieralskiego, bo uważam, że głosowanie na kandydata-homofoba lub takiego, który unika wypowiadania się w ważnych dla LGBT sprawach byłoby z mojej strony, jako lesbijki, nieuczciwe w stosunku do naszego środowiska. Byłoby marnowaniem potencjału, jaki tkwi w naszych głosach, swego rodzaju zdradą. A w II turze, gdy wybór będzie pomiędzy dżumą a cholerą, wybiorę cholerę, czyli Komorowskiego, bo łatwiej ją wyleczyć. Ale przede wszystkim: każdy powinien pójść i zagłosować.

Dla mnie najważniejsze jest, by Jarosław Kaczyński nie został prezydentem. Każdy wybór zmniejszający jego szanse na wygraną jest dobry, bo cytując Zbigniewa Hołdysa, Kaczyński jest "ponurym średniowiecznym ch****".

Oczywiście, trzeba koniecznie iść na głosowanie. Nawet skreślenie wszystkich kandydatów jest uczestnictwem. A jak zagłosować w II turze? To zależy, jak poważne będzie zagrożenie ze strony Kaczyńskiego.
Z perspektywy LGBT nie ma większego znaczenia, czy prezydentem zostanie Komorowski czy Kaczyński, bo działań dla nas przyjaznych nie spodziewam się po żadnym z nich. Niemniej, zwycięstwo Kaczyńskiego oznaczałoby cofnięcie debaty publicznej o całą epokę i powrót fatalnych nastrojów społecznych.

Kolejne wybory prezydenckie stawiają ludzi lewicy, dla których prawa kobiet czy prawa osób nieheteroseksualnych, są istotne, w bardzo trudnej sytuacji. Pierwszy odruch, jak się pojawia, jest oczywisty: nie iść na wybory, skoro nie ma mojego kandydata, lub iść i oddać głos nieważny, skreślając wszystkich lub dopisując kogoś. Moim zdaniem oddanie głosu nieważnego lub rezygnacja z wyborów oznacza poparcie Jarosława Kaczyńskiego, który dysponuje elektoratem bardzo zmobilizowanym. W tej sytuacji warto w moim przekonaniu głosować na któregokolwiek kandydata, traktując swój głos jako gest obrony kraju przez powrotem demonów IV RP. Z kandydatów liczących się w tej rozgrywce mamy do zatem do wyboru Grzegorza Napieralskiego i Bronisława Komorowskiego. Rozumiem tych, którzy wybiorą poparcie szefa SLD, jednak ja się do takiego kroku zmusić nie mogę - popierałem SLD przez całe swoje dorosłe życie i nigdy nie doczekałem się realizacji jakichkolwiek obietnic wyborczych związanych z prawami człowieka. Czas przestać udawać, że SLD reprezentuje w sferze kulturowej lewicowy punkt myślenia. Biorąc pod uwagę poglądy prezentowane w kolejnych kadencjach, nie zaś te deklarowane tuż przed wyborami, wielkiej różnicy pomiędzy światopoglądem Napieralskiego i Komorowskiego nie ma. Obaj są w dokładnie takim samym stopniu "zaangażowani" w realne rozwiązywanie problemów kobiet czy lesbijek i gejów. Nie dam się nabrać na kolejne pustosłowie kandydata SLD. Będę, zaciskając zęby, głosował na Bronisława Komorowskiego nie ze względu na jego cechy jako kandydata, ale wyłącznie po to, by powstrzymać powrót IV RP. A te bardzo smutne wybory powinny być okazją dla wszystkich rozdyskutowanych środowisk lewicowych do refleksji nad tym, dlaczego wciąż nie udaje się zbudować w Polsce skutecznej politycznie siły zdolnej odebrać hegemonię konserwatywnej prawicy.

Nie ma na kogo głosować w wyborach prezydenckich, bo poszczególni kandydaci niewiele się różnią, a łączy ich na pewno jedno: brak programu wyborczego, miałka kampania i puste obietnice bez pokrycia. Według zielonego indeksu przeanalizowaliśmy ich wypowiedzi programowe, deklaracje. Sprawdziliśmy, jaki jest ich stosunek m.in. do zrównoważonego rozwoju, bezpieczeństwa socjalnego i ekologicznego, demokracji uczestniczącej i praw człowieka, w tym praw kobiet, osób LGBT. Potwierdziło się, że i Komorowski, i Kaczyński są tak samo konserwatywni w kwestiach światopoglądowych, Olechowski na minimalnym plusie, Ziętek w ogóle się tymi sprawami nie zajmuje, stosunkowo najlepiej wypadł Napieralski. Ale co z tego? SLD jest świetne w deklaracjach, zwłaszcza gdy nie grozi mu konieczność ich realizacji ze względu na układ sił politycznych. Ponieważ żaden z kandydatów nie uzyskał choćby połowy punktów według zielonego indeksu, ja osobiście coraz bardziej skłaniam się do oddania nieważnego głosu. Nie ulegam - i namawiam do tego innych - histerii wyboru "mniejszego zła", czekam na następne wybory, w których - mam nadzieję - odbijemy się od dna towarzyszy partyjnych. Czekam na kobietę!

Przyznam się do decyzji w naszym środowisku niemodnej. Otóż ja (niestety i z wielkim niesmakiem) zagłosuję na Komorowskiego. Dlaczego? Bo moim zdaniem jest realne niebezpieczeństwo, że Kaczyński wygra już w pierwszej turze. Tyle i tylko tyle mam do powiedzenia tym, którzy maja teraz rozterki, albo zamierzają oddać nieważny głos. W praktyce te wahania liczą się jako glosy na Jarosława K. Boję się kolejnej dawki kaczyzmu, boję się zatrucia Polski PiSowskim jadem, nie tylko homofobicznym, ale ogólniejszym - nie muszę go chyba opisywać. Wygrana Kaczyńskiego byłaby dla Polski - a szczególnie dla środowisk LGBT, feministycznych i nowo-lewicowych - wielkim nieszczęściem. Ja nie uważam, że "im gorzej tym lepiej". Im gorzej tym gorzej. I trzeba starać się temu gorzej zapobiec.