Wokół coming outu Kasi Adamik

Na ile coming out Kasi Adamik był przełomem? I czy jest szansa, że w jej ślady pójdą inne lesbijki? Jedna już poszła.

Najpierw był wywiad w „Vivie!”. Reżyserka Kasia Adanik wypowiedziała w nim te słowa: „Zakochałam się w kobiecie. To nie jest tajemnicą, ale w naszym kraju stanowi ciągle coś egzotycznego”. Od tego czasu minęło kilka miesięcy, można więc pokusić się o podsumowanie, nie tylko znaczenia tego coming outu, ale także reakcji jakie wywołał.

Pierwsza analiza tego zjawiska pojawiała się już zresztą na Innej Stronie, przedstawiła ją Ewa Tomaszewicz w tekście „Jedna znana lesbijka, której nie kochamy”. Ewa skupiła się przede wszystkim na negatywnych reakcjach z jakimi ów coming out spotkał się w Internecie, w tym także na portalach LGBT. Wnioski autorki są pesymistyczne: w sytuacji, gdy spotkać się można głównie z różnego rodzaju zarzutami, raczej nikt nie będzie chciał pójść w ślady Adamik.

Zgadzając się z Tomaszewicz, że internetowe bluzgi są w większości frustrujące i obrzydliwe, nie przeceniałbym ich znaczenia. To po prostu specyfika (polskiego) netu, z którą ma do czynienia każdy wkraczający w wirtualną przestrzeń jako znana osoba. Szczególnie będąc kobietą na pewno spotka się z oceną swojego wyglądu, zarzutami co do stroju, ciała i inteligencji. Oczywiście, nie poddając się wymogom stereotypowej kobiecości, Adamik jest bardziej narażona na inwektywy, ale nawet uważane na klasyczne piękności aktorki w rodzaju Małgorzaty Sochy czy Małgorzaty Foremniak, zawsze mogą liczyć, że zostaną uznane za nielubiane, brzydkie, głupie i źle ubrane.

Dlaczego ciekawsze do interpretacji wydają mi się zaobserwowane przez Ewę Tomaszewicz stonowane albo wręcz negatywne reakcje na coming out Adamik wśród samych gejów i lesbijek. Dla mnie są one w dużej mierze świadectwem zwiększonych wymagań w stosunku do ujawniających się znanych osób. Nie zapominajmy, że w tym roku mija siedem lat od coming outu Jacka Poniedziałka i pięć od ujawnienia Tomasza Raczka, które spotkały się z największych medialnym odzewem. To już historia, a dla niektórych prehistoria. Być może doszliśmy do takiego etapu w którym wielu nie wystarcza, że ktoś oznajmi w mediach: „jestem lesbijką” czy „jestem gejem”, pojawiają się też pytania dlaczego teraz o tym mówi, szczególnie gdy mamy do czynienia z osobami obecnymi w przestrzeni publicznej od jakiegoś czasu.

O ile zarzuty w stosunku do Adamik, że poprzez coming out chce zareklamować reżyserowany przez siebie spektakl „Zrób sobie raj!” wydają się mi się wyjątkowo nietrafione i głupie (bo nawet gdyby tak było to co w tym złego? Jedynie świadectwo, że z homoseksualizmu powoli zdejmowane jest odium), o tyle jej tłumaczenia dlaczego wcześniej się nie ujawniła, brzmią wyjątkowo mało wiarygodnie. Kasia Adamik wielokrotnie podkreślała, że dopiero w „Vivie!” wprost ją zapytano, dlatego odpowiedziała. Trudno w to uwierzyć, bo żyjemy w czasach portali plotkarskich, tabloidów i telewizji śniadaniowych, dla których każda publiczna osoba nieukrywająca homoseksualizmu to temat, którego nie przepuszczą.

Przypomnę zresztą, że w 2008 roku Adamik udzielała licznych wywiadów przy okazji promocji swego filmu „Boisko bezdomnych” i była pytana także o życie prywatne. W „Gali” pojawiła się nawet kwestia „zakładania rodziny”, którą reżyserka zbyła. Doceniając takie podejście, w którym bohaterka nie kreuje się na heteryczkę i rozumiejąc, że być może wówczas nie była gotowa na coming out, trudno przyjąć jej opowieść o tym, że po prostu teraz ktoś po raz pierwszy ją zapytał. Wiem zresztą, że nie jest to prawda, bo będąc w redakcji „Repliki” pamiętam, że kilka (!) razy zwracaliśmy się do Adamik z prośbą o udzielenie wywiadu. Za każdym razem spotykaliśmy się z odmową.

Wszystko to nie zmienia faktu, że medialne ujawnienie Kasi Adamik bardzo mnie cieszy, a wobec „niewidzialności” lesbijek w przestrzeni publicznej uważam je za wręcz bezcenne. Cieszy mnie także wszystko to, co się po wywiadzie w „Vivie!” działo, a więc kolejne wystąpienia, w tym prezentacja partnerki. Dowiaduję się zresztą, że w nowej rzeczywistości reżyserkę udało się namówić na wywiad w „Replice”, tym samym Kasia Adamik i Olga Chajdas znalazły się na okładce najnowszego numeru. Wreszcie!