SN wydał uchwałę w sprawie kwestionowania ojcostwa osób transpłciowych

Powstanie nowej uchwały SN było efektem sprawy zakwestionowania ojcostwa transpłciowego Bartosza R., który będąc w nieformalnym związku z Martą E., zdecydował się wraz z nią na posiadanie dziecka. Mężczyzna z powodu braku środków finansowych przeszedł jedynie częściową korektę płci. Nie mógł być biologicznym ojcem. Para zdecydowała się na inseminację nasienia od anonimowego dawcy. 

Po dwóch latach związek zaczął się psuć, a Marta E. zamieszkała z innym mężczyzną. Wniosła również do prokuratora o wszczęcie procedury zakwestionowania ojcostwa Bartosza. Prokuratura może to uczynić "jeżeli wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego". Bartosz R. będąc temu przeciwny wskazywał, że pozostaje w emocjonalnym związku z córką, która spędza z nim połowę miesiąca i dla jej dobra nie powinni zostać rozdzieleni. 

Sąd Rejonowy w Szczecinie przyznał rację prokuraturze. W jego ocenie mężczyzna świadomy, że nie jest biologicznym ojcem dziewczynki i nie uwzględniany przez wyjątki przewidziane w ustawie o leczeniu niepłodności, nie może zostać uznany ojcem. Bartosz R. odwołał się od decyzji, a Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznający jego apelację zwrócił się z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego o to: Czy w sprawie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa wytoczonej przez prokuratora wobec dziecka poczętego ze sztucznego zapłodnienia od anonimowego dawcy nasienia, dobro dziecka, o jakim mowa w art. 86 krio, sprzeciwia się uwzględnieniu powództwa?

SN uznał, że to prokuratura decyduje o tym, czy występują ewentualne przesłanki do wystąpienia ze wskazanym wnioskiem, ale ostateczna decyzja "czy powództwo o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa dziecka poczętego w następstwie wspomaganej prokreacji z komórek anonimowego dawcy jest zasadne" należy do sądu. 

(pk)