Biseksualiści odpowiadają na pytania gejów i lesbijek

VeneVidiVici27:
Całkowicie zgodzę się z Tobą: w pewnym momencie swojego życia człowiek odkrywa swoją orientację seksualną. Ja na przykład taki moment przechodziłam pod koniec podstawówki i na początku gimnazjum. Bardzo chciałam być albo homo albo hetero - to było coś, co rozumiałam. Stety lub niestety nie jestem ani hetero, ani homo, lecz biseksualna. I mam pełną świadomość swoją biseksualnej orientacji. Za pójście na łatwiznę uważałabym "zmiany" swojej orientacji w zależności od tego, z kim się spotykam, kto aktualnie mi się podoba; wiesz, gdybym odwracając się za facetem, mówiła ludziom, że jestem hetero, a za kobietą - homo. Próbą wytłumaczenia sobie mojej orientacji było to, że na początku gimnazjum uważałam się za osobę niezbyt normalną, porytą psychicznie, która po prostu nie umie być sama i szuka kogokolwiek. Bzdura! To właśnie byłaby tylko wymówka.
Prawda jest taka, że jestem biseksualna. I nic to nie zmienia. Nie będę zdradzać mojej aktualnej partnerki ani z mężczyznami, ani z kobietami, bo jestem uczciwa i nie kręci mnie poligamia. Nie jestem niepełna, bo w pełni się zaakceptowałam jako osoba bi i czerpię przyjemność z tego, że jestem, jaka jestem.
VeneVidiVici27, przykro mi, że twierdzisz, że mnie szanujesz, kiedy powielasz tak okrutne stereotypy i obrażasz mnie w ten sposób.

Pozdrawiam wszystkich ♥

częściowo może to wynikać z bolesnych relacji osób homoseksualnych z homo-ciekawskimi, czyli heteroseksualnymi, którzy mając ochotę na romans/flirt/cokolwiek z tą samą płcią. Z niewiedzy bądź wygody nazywają siebie "bi" a kiedy relacja okazuje się niewygodna, nie sprawdza się, bądź presja otoczenia przerasta zaangażowanie - spokojnie wracają do swoich heteroseksualnych partnerów i co za tym idzie, krzywdzą obiekt romansu. Sporo znam takich historii niestety...

Koleżanka bi mówiła mi kiedyś, że bardzo ją drażni powiedzonko "Żeby życie miało smaczek, raz dziewczynka, raz chłopaczek". Cały stereotyp - że jeżeli ktoś ma pociąg do różnych płci, to musi "mieć" je naraz lub przynajmniej regularnie. Oczywiście osoby biseksualne i jednocześnie niemonogamiczne istnieją, ale sądzę, że dla większości osób bi ich orientacja oznacza po prostu potencjalną zdolność tworzenia więzi z osobami różnej płci.

znam taki stereotyp: że osoby bi są niezdecydowane, nie potrafią wybrać. dodatkowo, osoby homo nie lubią bi, bo „zawsze mogą je zdradzić z płcią przeciwną“. wszystko tak naprawdę zależy od danej osoby. kto się jej podoba i kiedy, jakie chce tworzyć związki i relacje. nie ma reguł na to. opcja bi jest wg mnie fajną sprawą, bo jest w niej największy potencjał. tylko każdy różnie go wykorzystuje.

Najlepsze pytanie : Czy bi w ogóle istnieją?
TAK ! istnieliśmy,istniejemy i będziemy istnieć.

Czy biseksualiści mają więcej trójkątów niż inni ludzie? "
Ja osobiście nie miałem i nie mam najmniejszej ochoty na takie coś.

Które stereotypy dotyczące bi są najbardziej krzywdzące?
Dla mnie ten,że nie stać ich na stały związek,tylko puszczają się z kim popadnie.

Przy okazji tego tematu pragę niektórych uświadomić, że istnienie taki piękny termin jak "poliamoria". Powinny się z tym terminem zapoznać osoby (głównie panie), które wszem wobec rozgłaszają epopeje pod tytułem: "jestem w związku z mężczyzną, ale z powodu biseksualizmu potrzebuję również kobiety". Tu dla niektórych pewnie będzie szok i niedowierzanie, ale z biseksualizmu nie wynika potrzeba posiadania intymnych relacji jednocześnie z przedstawicielami obu płci. Biseksualizm stanowi ni mniej ni więcej jak to, że osoba biseksualna jest w stanie stworzyć związek (monogamiczny) z drugą osobą bez względu na jej płeć.
Dziękuję za uwagę.
Pozdrawiam.