Gejradar nie istnieje?

Zdaniem badaczy gejradar jest bardziej subtelną formą stereotypizacji. William Cox, który przewodził badaniu, podzielił uczestników badania na trzy grupy: jednej powiedziano, że gejradar faktycznie istnieje, drugą poinformowano, że gejradar istnieje, ale tylko w oparciu o stereotypy, trzecia nie otrzymała żadnych definicji bądź sugestii. Następnie osobom tym pokazano zdjęcia mężczyzn wraz z krótkimi zdaniami na temat ich zainteresowań. Okazało się, że grupa, która wierzyła w istnienie gejradaru chętniej dokonywała ocen na podstawie zakorzenionych w społeczeństwie stereotypów (dotyczących np. zamiłowania do zakupów, czy emocjonalnej wrażliwości).

"Większość ludzi uważa, że stereotypy nie są właściwe. Ale jeżeli nie nazwiemy tego "stereotypem", a gejradarem, okazuje się, że jest to bardziej społecznie do zaakceptowania" - twierdzi Cox. Naukowiec zwraca też jednak uwagę na fakt, że czasem gejradar może wprowadzać w błąd. "Wyobraźmy sobie, że 100 proc. gejów i 10 proc. heteroseksualnych mężczyzn nosi różowe koszulki. Nawet jeżeli wszyscy geje je noszą - wciąż będzie więcej heteroseksualnych mężczyzn w różowych koszulkach" - tłumaczy, dodając, że nawet jeżeli różowa koszulka miałaby być wyznacznikiem homoseksualności mężczyzn - ludzie w dużej mierze będą się mylić, albowiem procent homoseksualnych mężczyzn nie jest w społeczeństwie aż taki duży.

Jak oceniacie podobne sugestie co do gejradaru? Wierzycie w jego istnienie? Podzielcie się historiami z nim związanymi!

(red)