Czarna lista marszałka Wierzejskiego

Wojciech Wierzejski, kandydat Ligi Polskich Rodzin do Parlamentu Europejskiego i wicemarszałek mazowieckiego sejmiku samorządowego zamieszcza na swojej stronie internetowej "Listę gejów i lesbijek atakujących Marszałka Wierzejskiego".
Lista ta wygląda następująco:

Nazwiska zostały usunięte przez redakcję

Jak można się domyślić, działacz LPR, w swym ugrupowaniu nazywany "obiecującym młodym ideologiem myśli narodowej" zakłada w ten sposób "czarne teczki" w celu późniejszych porachunków.

Wojciech Wierzejski jest autorem słynnego apelu do mazowieckich aptek z wezwaniem do bojkotu leku antykoncepcyjnego. Jego zdaniem aptekarze mogą odmówić pacjentkom zarejestrowanego środka, bo "zagraża on życiu". Napisał też instrukcję dla Młodzieży Wszechpolskiej, którą czyta się jak podręcznik dla Hitlerjugend lub stalinowskiego komsomołu. Są tam zawarte następujące zasady:

"Prawdziwy działacz narodowy gorąco kocha Boga i Ojczyznę, postępuje moralnie,
zgodnie z polskim interesem narodowym, potrafi działać sprawnie i zespołowo, rozpoznaje wrogów i im przeciwdziała, kieruje się duchem służby, a stanowiąc nierozłączną część Organizacji, rozwija ją w dyscyplinie i zdobywa coraz więcej ludzi do pracy. To jedno zdanie niech stanowi podsumowanie owych ośmiu punktów, wyrażających nasze cele, dążenia i powinności. Hasłem przedwojennym MW było: Przez zwycięstwo w sobie do zwycięstwa w Narodzie!. Niech nas nie ogłuszają odgłosy walki politycznej; naszą polityką jest bowiem praca organizacyjna o dwóch wymiarach: formacyjnym i ofensywnym (i to w tej kolejności). Uzbrojony umysł i zahartowane serce, tudzież wyćwiczony cios - oto siły, którym w przyszłości nic się nie oprze. Działacz narodowy musi być do końca zanurzony w Ruchu: zalany Lekturą, wymęczony ciągłym uczestnictwem w Spotkaniach, wyzyskany na manifestacjach i akcjach, otoczony kolegami z Ruchu, ogłuszony wiadomościami o Ruchu i jego Ideologii, wreszcie zmuszony do werbowania do Ruchu tych swoich znajomych, którzy jeszcze z nami nie są. Zadaniem kierownika koła jest zapewnić jak największej liczbie członków to zanurzenie."

O metodach werbunku do Młodzieży Wszechpolskiej Wierzejski pisze tak:

Każdy okręg boryka się z problemem znalezienia źródła, z którego systematycznie zasilany byłby przez młodych, nowych działaczy. Stale potrzeba nam nowej krwi, odnowienia ducha, nowych ludzi, którzy z jednej strony wymagają od nas zwiększenia aktywności, z drugiej sami ożywiają świeżym duchem nieskalanej ideowości i poświęcenia. Z każdego rocznika musimy wyławiać najaktywniejszych, najwybitniejszych i najzdolniejszych, tak, by cała przyszła polska elita przeszła przez szkołę myślenia narodowego (por. A. Doboszyński, Ustrój Państwa Narodowego). Dlatego lokalizujemy konkretną szkołę średnią (również podstawową, lecz to wymaga dodatkowych zabiegów), jedną lub - gdy okręg prężniejszy - więcej. Wybór szkoły zależy od jej wielkości, usytuowania blisko centrum lub w pobliżu lokalu MW, znajomości jakiegoś nauczyciela, czy katechety, ilości naszych działaczy w niej uczących się, przychylności dyrekcji itp. Zaczynamy od rozmowy z księdzem, nauczycielem lub osobą (grupą) z nami sympatyzującą. Składamy wizytę u dyrektora informując go, iż chcemy założyć patriotycznowychowawczą organizację do samokształcenia młodzieży. Jeśli mierziłaby go nazwa MW, to założyć można koło historyczne, czy turystyczno-krajoznawcze. Niech tylko pozwoli, może da salę, gablotkę na gazetki ścienne, dostęp do ksero itp. Następnie wchodzimy z kilkoma odczytami na godzinę wychowawczą, religię, historię..., może organizujemy projekcję wideo jakiegoś filmu narodowego, spotkanie z kimś ciekawym. Trzecia kwestia to "zalanie" materiałami propagandowymi: co tydzień plakaty informacyjne o MW, z podanym namiarem na prezesa lub lokal, akcje ulotkowe, "wytapetowanie" ścieżek do szkoły ze wszystkich stron materiałami o MW. Przychylność księdza i choć jednego nauczyciela to klucz do pełnego sukcesu. Ksiądz mógłby np. podać nazwiska ludzi, z którymi warto porozmawiać i skierować ich do nas. Pamiętajmy zawsze, że musimy zdobyć dla Polski i Ruchu Narodowego ludzi najwybitniejszych, nie koniecznie już urobionych politycznie. Może ktoś jeszcze nie odkrył w sobie powołania do służby Sprawie Narodowej, a praca w MW mu to uwyraźni. Ambicją każdego koła winno być posiadanie choć kilku ludzi we wszystkich szkołach średnich i przyczółki w podstawówkach. Na obecnym jednak etapie zadaniem jest posiadanie choć 3-4 "okupowanych" przez nas szkół-źródeł. To, czego nam - Polakom brakuje, to myślenia w perspektywie wielopokoleniowej; jak uczył nas J.L. Popławski - pracować dla Sprawy, której owoców nie będzie nam dane oglądać za naszego życia (wierzymy oczywiście w osiągnięcie naszych celów o wiele prędzej, ale pracować musimy z myślą wybiegłą o całe pokolenia w przód).

(MJ)