Głosuję na...

Pytanie, na kogo głosować, należy zawsze do najcięższych i najbardziej bolesnych. Do tej pory głównie zmuszony byłem wybierać tzw. mniejsze zło albo honorowo stawiać krzyżyk przy kandydatach, którzy i tak nie mieli szansy wejść do parlamentu. W tym roku pojawił się jednak Ruch Poparcia Palikota, który - jak wynika z sondaży - może przekroczyć próg wyborczy. Udzielę mu więc kredytu zaufania. Żywię, co prawda, pewne wątpliwości co do osoby lidera. Nie ze względu na jego happeningi, lecz przeszłość - w "Ozonie" i Platformie Obywatelskiej. Ale, cóż, każdy z nas ma jakieś haki w życiorysie. Muszę jednak przyznać, że Palikot zaimponował mi zarówno swoim programem, który, przynajmniej w kwestiach światopoglądowych, zbieżny jest z moimi poglądami, jak i tym, że postawił na czele list osoby związane z szeroko pojętym nurtem "wolnościowym". Osoby, które znam i cenię za ich działalność. Są wśród nich także postacie ze środowiska LGBT. Jest więc nadzieja, że wreszcie znajdzie się w sejmie ktoś, kto będzie mnie (nas) reprezentował i walczył o moje (nasze) sprawy. I jeszcze jeden powód, dla którego będę głosował na RPP - najwyższy czas przewietrzyć polski parlament i zmienić obsadę ław poselskich.

Głosuję na Wandę Nowicką (dwójka na warszawskiej liście Ruchu Palikota). Racjonalny powód jest taki, że to po prostu dobra kandydatka, czyli taką, po której mogę się spodziewać, że w Sejmie będzie walczyć o to, co jest dla niej (i dla mnie) ważne, i to niezależnie od tego, czy będzie to nadal ważne dla ugrupowania, z którego list kandyduje. Przemawia za nią ponad 20 lat działalności społecznej, nie do przecenienia jest też jej doświadczenie polityczne (przez 4 lata była radną Sejmiku Województwa Mazowieckiego), kontakty i obycie w "wielkim świecie". A poza tym jest po prostu przyzwoitym człowiekiem. Niby to mało ważne, wszak jako polityczka ma być przede wszystkim skuteczna, tyle że dla mnie kryterium osobowościowe jest, tak zwyczajnie, po ludzku, ważne. Dlatego cieszę się, że mogę oddać głos na kogoś, komu po prostu ufam.

Mniej racjonalny powód jest taki, że bardzo bym chciała, by dostała się do Sejmu po tym, jak Sojusz wypchnął ją z pierwszej trójki na warszawskiej liście. I pokazała, że, nie stawiając na nią, politycy SLD po prostu popełnili błąd. W ogóle cięta jestem na nich za tak małą liczbę kobiet na "biorących" miejscach - o partii, która oficjalnie popiera parytety, tego typu zagrania nie świadczą najlepiej. Tym bardziej więc kibicuję kobietom, i tym z list Sojuszu, i tym, które musiały szukać swojej szansy, wiążąc się z Ruchem Palikota.

Palikotowi nie ufam, Napieralski nie ma poglądów a Tusk nie ma czasu. Na szczęście w każdej z tych partii są ludzie, nad którymi można się zastanowić. Przeważnie ostateczną decyzję wyborczą podejmuję dopiero w lokalu. Tym razem już dziś wiem, na kogo zagłosuję.

Nie ograniczam się przy decyzji do kwestii praw ludzi LGBT, bo z zasady nie lubię się ograniczać. Nie chcę na pewno popierać rządu, którego szef znajduje czas na rozmowę z kibolami a nie znalazł go przez 4 lata dla tak licznej grupy jak LGBT. Nie poprę go także dlatego, bo zakpił ze mnie i moich problemów, mianując Elżbietę Radziszewską rzeczniczką moich praw. Wybiorę kogoś, kto oprócz tego, że budzi moje zaufanie i ma głowę na karku, obiecuje także poprawę sytuacji ludzi LGBT. Jeżeli ja oddając głos w wyborach parlamentarnych nie pomyślę o moich prawach, to kto niby ma to za mnie zrobić? Oczywiście mógłbym jeszcze poczekać, aż będzie nam się lepiej powodzić. Ale jak wysoki musi być PKB, żeby ktoś zajął się wreszcie podstawowymi prawami człowieka?

Po pierwsze: Pójdę na wybory i będę wszystkich do tego gorąco namawiał. Po drugie: Nie mam jeszcze sklerozy i doskonale pamiętam pandemonium IV RP, premiera Kaczyńskiego i wicepremierów Giertycha i Leppera. Po trzecie: Kaczyński jest dziś jeszcze groźniejszy niż kiedykolwiek. Z tego jasno wynika, na jaką partię na pewno i w żadnych okolicznościach nie będę głosował. Ale i tak, wybór jest spory. Na modne ostatnio apele "głosuj na naszych" (czyli gejów etc. startujących z listy Palikota) odpowiadam, że hasło "katolik głosuje na katolika a Żyd na Żyda" też mi się średnio podoba. Z całą pewnością dobrze by było, gdyby w przyszłym Parlamencie znaleźli się Robert Biedroń, Ania Grodzka czy Krystian Legierski. Rywalizacja pomiędzy happeningowym RPP a SLD podcięłaby biczykiem ospały sejmowy furgon. Ale równie ważne, jeśli nie ważniejsze, jest utrzymanie przez PO przewagi nad PiSem. Bo sejmowe widowiska są fajne - ale najważniejsza jest gospodarka. Biedny, zahukany naród nigdy nie wybije się na tolerancję. Nie ma lepszego remedium na polskie fobie jak wypchane portfele w kieszeniach obywateli.

Ze swej strony powiem jedynie, że na Palikota, wbrew modzie jaka zapanowała wśród osób LGBT, nie zagłosuję. Wczoraj zastanawiałam się nad tym, czy do wyborów w ogóle przystąpić. Z jednej strony związki partnerskie, z drugiej inne wartości. Każda partia wg mnie broni jednych spraw lepiej, innych gorzej. Nie ma złotego środka. Programy wyborcze, które dziś proponują nam politycy, to ściema, ich prawdziwe programy polityczne znane były już przed wyborami. Tymi programami są ich wypowiedzi, których udzielali na długo przed tym, zanim zaczął się cały ten cyrk z przedwyborczą przepychanką. Nie łudźmy się, że z dniem wejścia w życie związków partnerskich w naszym kraju będzie nam się żyło jak w niebie. Daleko nam do Anglii lub Holandii. Podejście do osób LGBT nie zależy od tego, czy wygra Palikot, PO czy PiS. To my musimy do tego doprowadzić. Jeżeli Twój sąsiad nienawidził Cię za rządów Lecha Kaczyńskiego to najprawdopodobniej nie zmienił tego również, gdy pojawił się Komorowski. Sam masz większy wpływ na swego sąsiada, niż jakikolwiek polityk. Potrzeba dialogu, nawet z tymi, których uważamy za „wrogów”.

Mamy swoje kluby, swoje miejsca, swoje parady. Jesteśmy nadal odcięci murem niezrozumienia, stereotypów i wzajemnej nienawiści. Polityk da Ci przyzwolenie, ale na ulicy opluje Cię starszy pan krzycząc, że jesteś pedałem. Żaden z polityków nie daje nam przyzwolenia na bycie sobą, na związki i to jak wygląda nasze życie - to społeczeństwo ma tu więcej do powiedzenia (nie licząc oczywiście nas samych). Żaden polityk nie da Ci swobody bycia, jaką obserwujesz u ludzi za granicą, jeżeli samo społeczeństwo nie pozna Ciebie i nie zaakceptuje. Co jednak najważniejsze KAŻDY polityk boi się być zlinczowany i KAŻDY "górę" przeskoczy dopiero gdy uzna, że ma do tego społeczne przyzwolenie. Możesz zagłosować na Palikota, możesz wybrać PO lub PiS. Możesz też mieć gdzieś tę chorą politykę i w ogóle nie zagłosować - nie czekaj tylko na mannę z nieba. Jeżeli tak robisz to najlepiej już dziś spakuj walizki i wyjedź do Holandii, po co będziesz czekał?

W wyborach będę głosował na Annę Grodzką, startującą z pierwszego miejsca listy Ruchu Palikota w Krakowie - specjalnie w tym celu dopisałem się do krakowskiej listy wyborców. Będę głosował na Anię, bo to mądra, doświadczona kobieta, która w Sejmie zajmie się kilkoma ważnymi sprawami, m.in. przygotowaniem ustawy opisującej sytuację osób transpłciowych, liberalizacją ustawy antyaborcyjnej, przygotowaniem ustawy o związkach partnerskich, ale także pakietem ustaw związanych z wyrównywaniem szans osób wykluczonych ekonomicznie. Oddam głos na Ruch Palikota licząc na to, że jego dobry wynik spowoduje zamieszanie na scenie politycznej i doprowadzi wreszcie do przesilenia oraz stworzenia dużej, lewicowej koalicji.