Historie prawdziwe

Polska prowincja rok 2006. Dwóch młodych chłopców ma się ku sobie. Jest im ze sobą dobrze. Pierwsza wielka miłość. Sielanka trwa do momentu, gdy rodzina jednego z chłopców poznaje naturę tej przyjaźni. Rozpoczyna się piekło. Teraz na 18-latku z Lubuskiego ciąży roczna odsiadka w zawieszeniu. Chłopcy się nie poddają, próbują odwołać się od wyroku... i pilnie potrzebują wsparcia.


Mam na imię Michał mam 20 lat i mieszkam w małej miejscowości. Postanowiłem do was napisać i opowiedzieć historię mojego przyjaciela może i wy byście mogli coś poradzić, pomóc i to rozgłosić.

Ponad rok temu poznałem chłopaka na internecie wtenczas. Miał 17 lat mieszkał niedaleko. Zaczęliśmy się do siebie coraz bardziej zbliżać i aż do tej pory jesteśmy razem, ale nie o to chodzi. Coraz częściej się spotykaliśmy - on przyjeżdżał do mnie, ja do niego. Zdarzyło się tak, że on nawet u mnie kilka dni spał, później zaprosił mnie do siebie i tak spędziłem u niego pół wakacji. Zaprzyjaźniłem się z jego mamą, pomagałem jej w domu przy różnych remontach, jeździłem jej po towar do sklepu i takie tam jeszcze inne różne rzeczy. Wszystko było dobrze i nikt nic nie podejrzewał, do czasu, gdy brat mojego przyjaciela przejrzał mu telefon i już wszystko było wiadomo. Powiedział to matce (brat juz jest dorosły ma żonę i dziecko).

Od tamtej pory u niego w domu dzieje się bardzo źle. Oczywiście moja rodzina też się dowiedziała, bo wcześniej ja i Kamil zapoznaliśmy nasze mamy i wyglądało ze wszystko będzie dobrze). Niestety u mnie wszyscy to zaakceptowali a u niego nie. Kamil do tego czasu miał dobre stosunki z matką, ale ja nie potrafiłem zrozumieć jednego: dlaczego jego matka nie daje mu na nic. Jego matka nie żyje z ojcem. Ojciec jest w Irlandii, Kamilowi zawsze wysyłał pieniądze on sobie z tych pieniędzy kupował książki do szkoły, pastę do zębów, piankę do golenia, ciuchy i jeszcze na dodatek część oddawał mamie, bo kazała dawac na opłaty.

Teraz, gdy również ojciec się dowiedział, zadzwonił do Kamila i powiedział, że na pedała nie będzie łożył. Obecnie jest on bez środków do życia, mama uprzykrza mu życie, znęca się nad nim psychicznie, wyzywa, poniża go, odbija mu się to na psychice, mówi mi czasami ze gdyby się zabił to by było po problemie dla wszystkich. Chciałbym mu pomóc, ale naprawdę jest ciężko robię, co mogę. Sam czasami zostaję obrzucony obelgami od jego matki, a jego brat groził mi żebym się stąd wynosił, bo jak mnie znajdzie to mnie pobije. Raz tak się też stało - zaczął mnie szarpać. Udało mi się uciec. Od matki słyszy cały czas, że gdyby wiedziała, jakiego ma syna to by go na krzaki wysrała. To naprawdę jest upokarzające dla 18-letniego chłopaka. Ostatnio nawet schowała mu komputer i wieże, siedzi w pustym pokoju. Jak jedzie do mnie to matka mówi do niego jedź się pieprzyć w tych gównach...

Tydzień temu już nie mógł tego znieść i chciał zrobić matce na złość. Schował jej pieniądze, które miała schowane pod łóżkiem (dokładnie 4000 euro), i poszedł do kolegi. Gdy matka wróciła i spostrzegła, że nie ma pieniędzy, wezwała policję i oskarżyła go o kradzież. Jego bratowa zadzwoniła do mnie i poprosiła, żebym coś zrobił. Zacząłem poszukiwania, bo nie było go w domu kilka dobrych godzin również jego komórka była wyłączona. Koło północy znalazłem go jak wracał do domu. Powiedziałem mu, że go policja poszukuje. Po chwili namysłu postanowiliśmy pojechać na posterunek i powiedzieć o całej zaistniałej sytuacji. Policjantów nie obchodziło to, co dzieje się w domu i jak jest poniżany. Został oskarżony o kradzież pieniędzy z włamaniem. Dostał wyrok rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata.

Jak można dopuścić, by taki młody chłopak miał już wyrok? Chcemy się odwołać od tego wyroku, bo on nie miał na celu kradzieży tych pieniędzy, lecz zrobienie matce na złość za te upokorzenia. Niedługo odbędzie się rozprawa chciałbym by ta sprawa ujrzała światło dzienne. Przecież to tak nie może być, więc dlatego napisałem do was... Pomóżcie

Michał


Także redakcja portalu innastrona.pl prosi Was o pomoc. Chodzi oczywiście głównie o pomoc prawną. Liczą się jednak także słowa wsparcia. Osobom zainteresowanym kontaktem z chłopcami chętnie udostępnimy adres e-mail Michała. Piszcie na adres naszej redakcji: http://www.innastrona.pl/kontakt_form_redakcja.phtml

(ro)