Lipa! Czyli Kochanowski komentuje

Jak tu komentować to, co tej jesieni wydarzyło się w Polsce? Prezydentem jest facet, który kapitał polityczny zbijał na walce z gejami i lesbijkami, homofob po prostu. Superpremierem kierującym rządem z tylego siedzenia jest jego braciszek, który ma w mózgu jedną jedyną myśl tylko: "więcej władzy! więcej władzy!". Premierem jest niewiarygodnie nadęty facecik o aktualnie jedynie słusznych poglądach, a zatem informujący, że homoseksualiści nie powinni byc nauczycielami. O nowym marszałku Sejmu nie ma co gadać, bo wszyscy wiedzą. Nawet wśród katolików uchodzi za ultrakonserwatystę. Po prostu ściana. W rządzie nie lepiej, jest i szef Rady Katolików Świeckich (na stanowiski ministra edukacji, zatem czego się spodziewać, wiadomo), jest i facet, który odwołał szefową Zachęty za niewłaściwe poglądy (ponownie jako minister kultury), a ministrem rolnictwa został były senator, który wykłócał się w Senacie z prof. Szyszkowska o to, że pedały to jednak trzeba leczyć. Krótko mówiąc, homofobia jest aktualnie obowiązującym wyznaniem w Polsce, religią państwową.

I co teraz? Pozowole sobie zacytować nieocenionego Jerzyka, zwanego także Jerzym Piątkiem, z portalu "homiki.pl" - jest tekst publikuje listopadowy AYOR. Jerzyk pisze tak: "Co będziemy robić przez najbliższe cztery lata? Odpowiem słowami z piosenki Młynarskiego: Róbmy swoje". Nie możemy sobie pozwolić na luksus narzekania, które odbiera cała energię do działania. Przez długi czas nie może być w naszym środwisku podziałów - niedopuszczalne są sytuacje, w których portal A trzymający z działaczem B dogryza działaczowi gejowskiemu C, albo że jeden aktywista kłóci się z innymi i nie są w stanie się dogadać. Każdy i każda z nas może coś zrobić - każdy według uznania i możliwości. A zatem róbmy: kochajmy naszych partnerów, chodźmy na demonstracje (nawet, jeśli będą nielegalne), bawmy się w naszych knajpach, ijawniajmy się przed rodziną, przyjaciółmi. Zróbmy cokolwiek, byle nie poddać się strachowi. Prawica modli się teraz o to, byśmy siedzieli cicho - nie dajmy im tego luksusu."

Oświadczam, że Jerzyk ma rację, albowiem jakkolwiek strasznie przygnębiające rzeczy się dzieją, to jednak w gruncie rzeczy tylko od nas zależy, na ile te wybory zmienią naszą sytuację. Mamy w razie skrajnych sytuacji wsparcie Unii Europejskiej, mamy dzielne organizacje, które, jestem pewny, nie będą milczeć. Przy okazji gratuluję nowym władzom ILGCN z Kamilem Bodzętą na czele - nowe władze to zawsze nowa energia, nowe pomysły, a tych bedziemy potrzebować.

Trzeba po prostu normalnie żyć i przeczekać. Kaczory przecież przeminą, obiecuję Wam to uroczyście, bo naprawdę igrzyska na długo nie wystarczą. Potrzebujmy zatem, po pierwsze, optymistycznego spojrzenia w przyszłość, która na pewno będzie tęczowa, potrzebujemy, po drugie, jedności i wspólnych działań w przestrzeni publicznej, żeby było widać nas i nasz sprzeciw. No ale najważniejsze - nie możemy dać się zwariować, zastraszyć, zahukać. To jest nasz kraj, są naprawdę na świecie miejsca gorsze do życia dla lesbijek i gejów. A tu prosze; w teatrach graja sztuki o naszych problemach, wydawnictwa wydają literaturę gejowską, mamy Żurawieckiego, mamy Okoniewską, mamy Witkowskiego, mamy Millera (Maćka, żeby nie było). Na uniwersytetach wykłada się queer i gender, powstają bardzo ciekawe projekty naukowe i badawcze. Idziemy do przodu i żaden Kaczor nam tego nie zabierze.
A poza tym, może Jerzyk nie ma racji i może to nie będą aż cztery lata? Może wiosna będzie nasza?

Jacek Kochanowski