Galeria sztuki erotycznej

Animacja japońska wyros ła na potęgę, w dodatku nobilitowaną ostatnimi nominacjami do Oskara. Każdy kojarzy jej charakterystyczną, lekką, wydłużoną kreskę, drobne postaci o wielkich oczach, niezależnie od tego, czy japońscy rysownicy wezmą się za przygody Sindbada, Pszczółki Mai czy waśnie pomiędzy małoletnimi dziewczynkami w śnieżnobiałych majteczkach. Koniunkturę natychmiast podchwycili rysownicy zachodni, produkując masowo "japońszczyznę".

Potęga kraju Kwitnącej Wiśni w tej dziedzinie najlepiej przejawia się jednak w popularności twórczości spoza mainstreamowego nurtu kultury. Manga, hentai, yaoi - to podgatunki animacji i czarno-białego, klasycznego komiksu, doskonale znane nie tylko młodemu pokoleniu. Każdy z gatunków cechuje się specyficznymi regułami, sposobem rysowania, rozwojem akcji i postaciami bohaterów. Obok produkcji masowej pojawiają się także serie prawdziwie artystyczne.

Są wśród nich - a jakże - słodko-romantyczne zeszyty "gejowskie", których większość powstaje zresztą paradoksalnie dla dziewczęcej publiczności, nie wiedzieć czemu, ekscytującej się pocałunkami między chłopcami. Ale ten styl obrazowania został przyswojony także bardziej dosadnej i już w pełni kolorowej twórczości homoseksualnej: w sieci znaleźć można tysiące rysunków, w tym także pornograficznych, nawiązujących stylistycznie do wschodnich produkcji.

I pewnie słusznie, bo japońska sztuka erotyczna to nie tylko serduszka mrugające wokół czupryn ciemnowłosych chłopców. Równolegle rozwija się kierunek, poświęcony prawdziwym mężczyznom. A w interpretacji represyjnej kultury i pod pręgierzem surowych zasad społecznych, japońscy macho stają się wyjątkowo brutalni.

Do niezwykle wyrazistych i rozpoznawalnych mistrzów tego gatunku należą m.in. Sadao Hasegawa, prezentowany już w naszych galeriach, którego rysunki roją się od kopulujących smoków i samurajów, a także Gengoroh Tagame, autor typowo sadomasochistycznych zeszytów, prezentujących podwieszanie, tortury, zbiorowe gwałty, niewolnictwo, okaleczenia i śmierć.

Pozostaje jeszcze twórczość typowo ilustracyjna, estetyzująca, związana przede wszystkim z japońskimi czasopismami gejowskimi, (np. Barazoku). Próbką tego nurtu niech będą w naszych galeriach rysunki Mogi, m.in. projektanta okładek płytowych, czy Bena Kimury, którego prawie-akty smukłych i proporcjonalnie umięśnionych modeli mogłyby równie dobrze pochodzić z pracowni zachodnich, bo tylko rysami twarzy uświadamiają, że mamy do czynienia z autorem japońskim.

Marcin Pietras

Pełna lista twórców: Keiichi Takasaki, Moga, Ben Kimura, Hirano Go, Gengoroh Tagame, Kojikoji, Kinu Sekigushi, Massive Destruction